Bir Deniz Hikayesi

2008-12-31T23:14:00.003+02:00

Mutlu yıllar!

Gösterinizi seyretmek için lütfen buraya tıklayın.

2008-11-09T19:22:00.004+02:00

Herkese merhaba! Yine bir gezi ile karşınızdayım. Fotoğraflardan da anlayabileceğiniz gibi bu sefer Ankara'ya gittim. 29 Ekim'in olduğu haftadan bir hafta önceki sınıf gezimizle hem Ata'yı ziyaret ettim hem de Ankara'yı gördüm.

Ankara'dayım. Buraya Ata'yı anmaya geldik. Anıtkabir'de anma töreni öncesi...

Öğretmenimiz Misak-ı Milli kulesindeki özel defteri imzalıyor. Bundan sonra buradaki Anıtkabir Müzesi'ni gezeceğiz.

Ulus Meydanı"ndaki heykel...
Özlem öğretmenimle Ankara Kalesi'ndeyiz.

Türk Dil Kurumu ve Türk Tarih Kurumu'nu gezdik. Resimde TDK'daki büst. Almanya'dan istenmiş. Hitler vermek istememiş önce ama sonra armağan etmiş.
Altındaki yazı: "Türk milleti dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmasını bilecektir."

Ankara gezisi işte böyleydi. Tabii Ankara'da farklı yerler de gezdik. Atatürk Orman Çiftliği, Anadolu Uygarlıkları Müzesi ve Etnografya Müzesi gezdiğimiz yerler arasındaydı.
Bence Türkiye'de en çok gidilmesi gereken yerlerden biri Ankara...

2008-10-02T23:46:00.005+03:00

FOX TV'ye gittik

Merhabalar, umarım tatiliniz iyi geçmiştir. Benimkisi süperdi. Okullar başladı. Haliyle benim de çok çalışmam lazım. Çünkü 8’deyim ve bir sınavım var. Neyse, ben konuma döneyim.

Geçen hafta okulumuzun FOX TV’ye bir gezisi vardı. Ben de katılmıştım. Ve televizyonlardaki haberlerin nasıl yapıldığı gibi şeyler öğrendim. İşte öğrendiğim bazı bilgiler ve terimler:

Spikerlerin nasıl da hep aynı şekilde konuşmaya başladıklarını merak eden varsa merakını gidereyim; Promptır kullanılıyor. Aynı sistem yabancı ülkelerde de kullanılırken bizim haber kanallarında da kullanılıyor. Eğer spiker bir kelimeyi kaçırırsa onlarda olan telsizden otuz kişi konuşmasını düzeltiyormuş. Not: Eğer Kanal D’nin hafta içi akşam haberlerini izliyorsanız bu sistemin olmadığını ya da spikerin telsizinin bozuk olduğunu bundan sonra tahmin ediyorsunuzdur herhalde.

Haberlerin montajlandığını biliyorsunuzdur herhalde. Şayet bilmiyorsanız ben size açıklayayım; Yapıldığı odanın adı Prodüksiyon Odası’ymış. FOX’un merkez binasında vardı. Ama aslında başka stüdyolarında da yapılıyormuş. Merkez binasındaki ufak bir oda. Sadece bir bilgisayar, oturma yeri falan filan vardı. Yanında başka bir oda daha var. Ses kayıt odası, bu odanın her tarafı ise yalıtkan süngerler ile kaplıdır.

Gelelim arşivlere. Herhalde herkes haber kanallarının arşivlere sahip olduğunu biliyordur. Peki, arşivleri nasıl saklıyorlar, eskiden olduğu gibi binlerce dosya şeklinde mi? Hayır. Artık haber kanalları da arşivlerini bilgisayar yoluyla saklıyorlar. Yaklaşık 800 gb’lık hafıza kutularında saklıyorlar! Bu hafızaları bağladıkları bilgisayarlar da ilginç bir özelliğe sahip. Bu bilgisayarlar piyasada olanlardan değil. Bu bilgisayarlar farklı bir model ve bunlar için virüs yok. Daha bulunmamış. Bu yüzden bilgisayarları güvende. Not: Bu hafızaların sadece 350 gb’ı kullanılırmış. Çünkü daha fazlasını makineye bağlamak çok zor oluyormuş.

Gelelim son rötuşların atıldığı odaya. FOX’a özel olan bu odanın adı Reji odası. Aynı odadan Amerika’daki haber kanallarında da bulunuyormuş. Burası FOX’ta o otuz kişinin bağırdığı odaymış. Burada diğer kanalları izleyenler, normal günlük programı izleyenler de olurmuş.

Ve gezimizin en son bölümü; Stüdyo! Bildiğiniz gibi bir stüdyo genellikle bir gökdelenin tepesinde şehir manzarası gören bir yer olur (Özellikle haber stüdyoları). Ben böyle biliyordum. Ama öyle değilmiş. En azından Fox’unkisi. Tam tersine bodrum katında olan stüdyo dekorlarla öyle tepede gibi gözüküyor. Ayrıca bu odanın çok serin tutulması gerekiyor çünkü aletler çok ısınıyormuş. Girdiğimizde dondurucu bir soğuk vardı içeride. İçerisi kablo, kamera, ışıklandırma v.b. ile dolu olan bu yer siyah duvarlar ile kaplı.

Gezi bu kadardı. Güzeldi. Bir sürü yararlı bilgi öğrendim. Sorularınız varsa lütfen sorun....

2008-09-07T18:05:00.000+03:00

BİR SONRAKİ TURUMUZ BALTIK DENİZİ'NDE... BEKLERİZ...
ROTTERDAM YOLCULARI KALMASIN...

2008-09-07T16:43:00.006+03:00

Yayla'ya da çıktık... Yuvarlakçay'da babaannem ve büyükbabamla...

Muğla Akyaka turu

Umarım herkesin tatili iyi geçiyordur. Benim tatilim iyi geçiyor. Geçen haftalarda babaannem ve büyükbabamla Gökova’ya gittik. Gerçekten güzel bir yer. Öneririm. Bizim kaldığımız yer Akyaka adında şirin bir kasaba. Herkes çok nazik ve hoş. Denizi de harika. Gerçi bayağı tuzlu. Ama yüzülmesi harika.

Akyaka’ya gelince...

Bembeyaz özel ahşap evlerden oluşuyor. Oteller de yok değil. Orada tek bir tane normal bina gördüm. O da bir otelindi. O otel hariç tüm oteller ve pansiyonlar bu beyaz evlerdendi.

Normalde iki katlı olan bu evlerin içleri tahtadan olup benim gördüğüm en iyi tahta oymasına sahip. Sahili büyük ama yine de dolabiliyor. Dert etmeden denize bakan kafelerden birinde oturabilirsiniz. Akyaka sahili tam körfezin (Gökova Ege Denizi’ne bakan bir körfezdir) ağzına baktığı için dalga da olabiliyor. Ama sadece bir kere dalga gördüm. Sığ deniz sevenler buraya girebilir (Sahilden çok açılmama rağmen hala boyumu geçmeyen su var!).

Fakat derin diyorsanız az ilerde çakıllı bir koy var (Tam olarak adını hatırlamıyorum ama onu çakıllı bir koy ya da kaynak suyu olan bir koy diye sorarsanız belki anlaşılır). Dediğim gibi bu koyda bir kaynak var. Bir pınarla akan bu su denize dökülüyor

(Gerçekten çok soğuk). Koyun suyunda gerçekten büyük ısı değişimleri var. Bir an sıcak ardından soğuk oluyor.

Tarihi bir yer arıyorsanız ya da başka koylar görmek istiyorsanız, plajın bir ucunda milli park var. Ağaçlıktır. Spor için mükemmeldir. İçinde bir açık hava oteli gibi bir şey var.

Herkes karavanda kalıyor. Fakat resepsiyonu nerede onu bilmiyorum. Onun dışında gayet iyi kafeler var. Plajın diğer ucunda ise liman var. Gezi turları falan var. Biz de bir tanesine katıldık.

Körfez boyunca önemli bazı koyları (kısaca yüzülecek yerleri) gezen bir tekne turu idi. Tabii içinde tarihi yer de var. Sedir Adası da (Kleopatra Adası da) vardı. Sadece kumu özel diye gitmemek lazım. Çünkü içinde tarihi yerleri var ve gerçekten iyi korunmuş ve kurtarılmış. Adada bunların dışında daha önce hiç görmediğim şeyler vardı. Canlı kayalar!

ön tarafta canlı(!) kayalar

Gezi rehberi gerçekten bunların canlı olduğunu söyleyince şaşırdım. Ama bu kayalar gerçekten garip görünüşlüydü. Delik deşik olan bu kayalar eskiden ağaçmış. Basınç v.b. etkilerden dolayı kayalaşmış ağaçlar. Bu adanın tarihine gelirsek, ada eskiden Atinalılar’ın elindeymiş. Fakat Doğu Roma’ya destek olduğu için Spartalılar gelip tüm adayı kesmiş.

Geriye taşlarıyla şehir kalmış.

Diğer koylar ise;

Kandilli Koyu

Bayağı denizkestanesi vardı girmedim, suyu hakkında bir fikrim yok. Ama bildiğimiz klasik sahil. Su normal bir şekilde derinleşiyor. Hatta biz sahilden girmediğimiz için bayağı bir derinde başlıyoruz.

Kleopatra Plajı

Başka yerlerde bulamayacağınız renkte suyu, kayalıklarında tek tük denizkestaneleri, istiridyeler, kumu ve inci avcıları(!) vardı.

Bilmem ne Koyu
Normal bir halka açık plaj gibi. Tek farkı biz derinden girdik. Neyse ki hiçbir kestane tehlikesi yok.

Lacivert Koy

Derin sevenler için cennet. Su hakkında fikrim yok çünkü aşırı derin (6, 7 metre ne ya!) diye

girmedim. Burada plaj gibi bir şey yok. Tamamen uçurum ve altı. Herkes teknelerden atlıyor. Bazı manyaklar bira şişeleri ve terlikleriyle atlıyor. Üç kişi uçurumdan atladı.
Uçurumun yüksekliği 20 metre vardır.

Tavşan Adası
Adaya çıkmadık. Bazıları yüzüp adaya çıktılar. Burası 5, 4 metre olduğu için girebildim.
Bu adanın iki özelliği var. Bir, çok fazla tavşan var. İki, su altı mağaraları çok meşhur.
Bazı rivayetlere göre bu mağaraların ucu Sedir Adası’ndan çıkıyormuş. Siz, siz olun sakın su gözlüğü almadan bu tura gelmeyin!

Daha ne olsun...
Muhteşem bir tatildi. Gitmenizi önereceğim birkaç yer var. Şıkıdam gayet iyi bir kafe, restoran yada bar (Ne derseniz deyin). Sahilde olan bir yer. Sakın gitmemezlik yapmayın.

Sıcak çikolatası harika. O kaynaklı yere gidin. Otel yerine orada Apart adlı yerlere gidin.

Kısaca pansiyon onlar.

İyi tatil dileklerim ile hoşçakalın!

2008-05-20T11:37:00.004+03:00

Denizli Gezisi

Artık her sene geleneğimiz olan bu gezilerden birindeyim yine. Gezinin hedefi Denizli. Önceki yıl kadar büyük bir gezi değil gibi gözüküyor. Ama Denizli göründüğünden büyük bir yer. Sadece horozu ve Pamukkale’siyle değil, her şeyiyle muhteşem bir şehir. Size bu sefer gün gün anlatmayacağım.
Gecenin yarısında yola çıktık. Uzun bir yolculuk oldu. Çünkü otobüsle gittik. Neyse ki otobüste yok yoktu. İstanbul’dan Denizli’ye gidiş(molalar dâhil değil) otobüsle, dokuz saat yirmi dakika alıyordu. Otelimiz Pamukkale’nin yakınlarında bir otel. Gündüzleri Pamukkale gözüküyor. Bu bölgeyi gören ve bu bölgeden yüksek olan her yerden Pamukkale gözüküyor.
Kaldığımız otelin adı ...... Otel. Bayağı lüks bir otel. Fakat turla gittiğimizden otel maliyeti fazlaya patlamıyor bizim için. Otele vardığımız ilk gün öğle yemeğinden (oraların tavuğu da meşhurmuş) sonra travertenleri geziceğiz. Fakat benim bilmediğim şey orada antik bir şehir olduğu ve onu da gezeceğimiz.
Ama önce Kızıl Su diye bir yere gittik. Buradaki bir su kaynaktan çıkıp (yaklaşık 50-60 derece ile) düştüğü yeri kırmızı yapıyormuş. Suyu yararlı yapan şey içinde demirin fazla olmasıymış.
Şimdi Hierapolis antik şehrine gidiyoruz. Hierapolis adlı bu şehir çok kalabalık bir şehirmiş. Şehir oradaki bir antik çeşmede kendini boğmak isteyen bir çirkin kızın güzelleşmesi ile kızın adını almıştır. Hierapolis böyle bir üne sahip olmasının yanında İpek Yolu’nun üzerinde olup ticareti çok gelişmiştir. Ne var ki şehir depremler yüzünden (özellikle o zaman ki depremler 7,0 ile 9,0 arasında iken) yıkılmış.

İŞTE HİERAPOLİS
(Büyütmek için tıklayın)

Hierapolis’i gezdikten sonraki durağımız travertenler (benim en çok merak ettiğim kısım). Travertenler bir musluk gibiymiş. Buradaki görevliler istediği zaman suyu kesebiliyormuş. Peki neden? Travertenler bazen yosun tutabiliyor. Yosunlar bu travertenleri karartabiliyormuş. Fakat suya ihtiyaçları olduğu için suyu kestiğimizde kuruyorlarmış. Peki nasıl oluştu bu travertenler; suyun içinde, su bileşiği ve kalsiyum karbonat varmış. Su akarken su bileşiği buharlaşırsa bir çökme olur ve kalsiyum karbonat güneşin etkisiyle kurur. Bunun sonucunda ise bu beyazlıklar oluşur. Travertenler büyük bir yer kaplıyor. Çok güzel de gözüküyorlar.
Bunları gördükten sonra Denizli’nin başka hüneri kalmıyor sanabilirsiniz. Ama Denizli’nin daha bir sürü hüneri var.

Afrodisias (büyütmek için tıklayabilirsiniz)

Afrodisias antik şehrini gördük. Bu da büyük bir şehir. Antik tiyatrosuyla, meclisiyle ve iki agorasıyla büyük bir şehirdir. Ve bana göre çok iyi kurtarılmış bir şehir. Bu şehir de aynı zamanda dünyanın en iyi kurtarılmış ve Türkiye’de bulunmuş en büyük stadyum var. Bu stadyumun kullanılmama hikâyesi biraz garip; Bu stadyum öyle büyükmüş ki hiçbir eksiği yokmuş gibi sanki. Ama var, kanalizasyon sistemi olmadığından bu stadyum zamanla çamur ile dolmuş ve terk edilmiş. Şehrin adı şehrin ana tanrıçasından geliyor. Bereket ve güzellik tanrıçası Afrodit. Onun için özel bir anıt bile yapılmış. Bu da çok iyi kurtarılmış bir eser. Hatta olduğu gibi çıkmış yerinden. Bu şehirle ilgili olarak bir hikaye varmış:
Bu şehirde köle olan bir ailenin çocuğu ticaret ile uğraşan kişilerin yanına köle olarak gitmiş. Ve ticareti öğrenip zengin olmuş. Tekrar bu şehre geri döndüğünde kral ile anlaşma yapıp şehrin sponsorluğunu yapma karşılığında tüm köleleri azat ettirmiş. Bu güzel şehrin yıkılış nedeni de depremmiş. Hep deprem hep deprem, ama Denizli çok sismik bir yerdeymiş. Zaten adı böyle oluşmuş. Denizli’nin altı bayağı su içeriyormuş. Eski adı Domuzlu olan şehir şimdi Denizli olmuş.
Bunların dışında alışveriş ile ilgili şeyler yapıldı. Kumaş işleri (Elbise, havlu v.b.), civciv(Yaklaşık on YTL istendi bir civciv için) ve kilim ve halı fabrikasına gittik. Fakat halı veya kilim alınmadı. Hepsi elle yapıldığı için çok pahalıydı. Ama hediye dükkanında bayağı satış oldu.
Evet, bu yıl ki gezimiz de böyle geçti. Daha nice ayrıntıları var. Ama anlatmaya dil yetmez.

2008-03-02T20:24:00.000+02:00

Pembe Domates

Herkese merhaba (tekrar)! Benim için uzun bir okul dönemi geçiyor. Umarım herkes iyi zaman geçiriyordur. Ben de iyi zaman geçiriyorum.

Konumuz, pembe domates. Bilmem bilir misiniz? Ama ben anlatayım:

Pembe domates soyu tükenen bir domates türüdür. Soyunu devam ettirmek için Pembe Domates Ağı diye bir dernek yada siz ne derseniz ondan kuruldu. Bu dernek hem organik tarımı destekliyor hem pembe domatesin (sadece pembe de deniyor) hem de bu konuları konuşuyor. Şimdiden uyarıyım bu ağa katılıcaksanız bu tür işlerle ilgileneceksiniz. Öyle bakıp geçmek yok.

Biz annemle her sene pembe domates yetiştiriyoruz. (Ben yardım ediyorum.)

İşte katıldığımız son pembe domates toplantısından resimler.

(Resimler için PDA'nın annesi A.Tansuğ'a teşekkür ederim.)
En üstteki resimde evde geçen sene Eylül'de yetişen pembeler.

Evet, konu bitti. Uzun bir dönem yazmadığımın farkındayım. Bir dönem daha yazmayabilirim. Hafta sonu kursum var. Umarım herkes iyi bir dönem geçirir.

2008-01-13T20:11:00.000+02:00

HERKESE MUTLU YILLAR

2008-01-13T19:41:00.000+02:00

2007-10-25T10:37:00.000+03:00

Eylülde güzel bir seçim
Mürefte

bağbozumu şenlikleri vardı... üzümler mahzenin önünde ...

çok büyük depolar... çok eski bir gelenek...

kutmanlar'ın mahzeni. müze gibi...

ilk defa bir şarap mahzenini geziyorum

korkutucu fay hattının karaya çıktığı yer...

uçmakdere'nin çınarları

ormancılar iyi çalışmış

dönüş yolu ... kumbağ'dayız

2007-08-27T15:13:00.000+03:00

Yeniçağa ve Yedigöller'de

Dayımlar Bolu’da oturuyor. Onları geçen hafta ziyaret ettik.

Aşağıdakiler de bunların fotoğrafları.

Yeniçağ’da gölde piknik yapmıştık. Orada büyük sazlıklar var. Ne yazık ki pikniğin sonuna doğru yağmur yağmaya başladı.

Mangalda köfteler, hem de Emre ağabeyimden, hadi yiyelim.

Üzüm de var. Oh, ooo! Hem de ağabey manzaralı! Artık Yedigöller'deyiz...

Artık piknikte değiliz, Yedigöller yolundayız. Uzun bir yolculuk oluyor

(Ben arabada sıkıntı içinde tüm arka koltuğu kaplıyorum. Yola Yeniçağ’dan Mengen yolundan giderseniz sizi uzun bir yol bekliyor).

Yedigöller gitmeye tamamen değer diyemeyeceğim fakat güzel bir yer. Yolu çok uzun ve bozuk olmasa belki fikrim değişirdi,

Hafta içi gidin ve mümkünse cip ya da tank kullanın

Doğal (Burası ceylan çoğaltma yeri) ve tamamen spor yapmaya açık hoş bir yer.

2007-08-27T14:39:00.000+03:00

N e ş e l i İ n e k l e r

Resimleri biraz daha büyük görmek istiyorsanız üstüne tıklayın

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar çok mutlu bir inek sürüsü varmış. Fakat onların ot için paraya ihtiyaçları varmış. Bu yüzden reklam için bazı firmalarla anlaşmışlar. Her şeye katlanmışlar, her şekle girmişler. Kimisi limon gibi ortadan kesik görünmüş, kimisi camdan bir çanta takmış kendine. O gün bugündür, o inekler kendilerini sergiler.

Kimisi spor yapar bacağını uzatır, kimisi doğayı bozmak suçundan hapislerdedir, kimisi de ellerinde cep telefonu yada cep bilgisayarı sergiler. Bazıları otunun olmadığını söyler yani kendi kafasına göre bu kampanyaya destek verir

(Yanlış anlamayın, bu bir kampanya)

Geçen haftalardan birinde bu ilginç inekleri gördüm. Bazıları hoş, bazıları komik,
bazıları sadece ilginçti.

Evet yaz tatilinin sonu geldi.

Artık okul günleri yolda ve ondan sonra Şeker Bayramı, Kurban Bayramı, Yılbaşı, belki kar tatilleri ve yarı dönem tatili gelecek.
Umarım yaz tatiliniz iyi geçmiştir (Not: Tüm fotoğrafları ben çektim.
Bunun aksini iddia edecek veya bunu üzerine alacak kişi acımasız bir şekilde cezalandırılacaktır!)

2007-07-16T14:51:00.000+03:00

VE DÖNÜŞ YOLU

2007-07-15T17:13:00.000+03:00

YAZ TATİLİMDEN NOTLAR / 5

değirmeni, tavşanları, tavukları, keçileri, atları ve inekleriyle gerçek bir çiftlik gibiydi kaldığımız yer....

Bazen de evde oyun kağıtlarımla zaman geçirdim... Bir de tabii ki PSP vardı...

Babamla bilardo oynadık, çok zevkliymiş...

vera'da kurbağalardan şempanzelere kadar birçok hayvanın dev heykelleri var.... eğlenceliydi...

yerliler bastı plajı, ben de aralarına katıldım... birazdan beni kazana atacak olan ahçıyı göreceksiniz...

yavaşça aralarına sızıyorum.... elimde meşalem...

işte beni yahni yapmaya meraklı ahçı... biraz yorgun, biraz bezgin ama sevimli değil mi?

2007-07-15T17:03:00.000+03:00

YAZ TATİLİMDEN NOTLAR / 4

Ağabeyimle oturmuş buradaki eski günleri konuşuyoruz. Örnek;
“Buraya ne olmuş paşam? Burası gül gibi bir liman kentiydi".

Phaselis, bir ara İskender'in kaldığı ve Akdeniz'de ticaretin beşiği olan antik kentlerden biriymiş... Ama ticarette biraz üçkağıtçı oldukları söyleniyor...

şehrin hamamları büyük ve hala ayakta... babamla birlikte biz de likyalılar gibi oturup politika yaptık... eğer ben daha çok yazarsam babam da bana istediğim oyunları alacak...

Güzel bir göl kıyısı veya körfez gibi, bilmiyorum ama Phaselis'in büyük limanı burası. Fakat çok güzel, çok muhteşem.

2007-07-15T16:56:00.000+03:00

ANTALYA GEZİ NOTLARIM / 3

Antalya’daki bir parkta aile fotoğrafı (hmmmm!). Bak bu güzel bir park, güzel bir fotoğraf ayrıca Antalya’nın kendisi ve portakalları güzel. Ama gittiğimiz her yerde de aile fotoğrafı çekilmez ki!

Antalya Parkı ve Hadrianus Kapısı

Kaleiçi'nden Antalya...

2007-07-15T16:50:00.000+03:00

YAZ TATİLİMDEN NOTLAR / 2
CHIMERA - YANARTAŞ

İnsan durup da düşünüyor. Yanartaş neye fayda eder, niçindir? Sadece gezilmek için değil her halde. Hayal gücünüzü çalıştırın!

Aman değmesin yanartaş! Hey bu doğalgaz yüzünden yanıyor!!!

Buraya gelirken Afyon’dan geçmiştik, hani sucuklarımız.... Bir dahaki sefere unutmayalım... Burada mis gibi sucuk pişirirsin yahu!

2007-07-15T16:27:00.000+03:00

ANTALYA TATİLİMDEN NOTLAR / 1

İnsuyu mağarasından.... Burdur Antalya yolu üzerinde.... Mağara fotoğrafına iyi bakın. Çok ilginç şeyler göreceksiniz

Olimpos muhteşem bir antik kent.... Korsanlar ele geçirmiş birkaç yıl için...

Kentin içine kadar sokulan ve vadilerin arasından akan bir çayın üzerinde... Çayın etrafı limanmış...

Kim bilir bu yollarda ne destanlar yazıldı, ne sular aktı (Hatta kim kimi kılıçladı). İnsan düşünüyor.

sular içinde bir antik kent... ayakkabılarım olduğu için pırıl pırıl suların üzerinde zıplayamadım...

2007-07-15T15:58:00.000+03:00

YAZ TATİLİM - ANTALYA ÇAMYUVA

Gördüğüm en ağaçtan yapılma ev. Fakat harika bir ev.
Geçen hafta tatile Antalya’ya gittik! Fakat kaldığımız yer normal bir otel veya pansiyon değildi!!! Orası dünyadaki en doğal, en harika ve en süper bir yer. Buranın adı Vera Naturclub. Antalya’nın Çamyuva adlı bir beldesinde (Bu arada ben ilk kez Antalya’ya gittimJ) Antalya çok güzel! Her yer çok güzel! Ama asıl kaldığımız yerin teması ve alanı güzel.

Tamamen doğal orman kulübelerine benzer evlerde kalınıyor. İstenilirse bu yerin ormanının içindeki ormanda veya sahilin yanındaki otelde de kalınıyor.

Burayı özel yapan başka bir şey de buranın etkinlikleri. Her akşam bir tane özel etkinlik oluyor. Ayrıca bazı günler otelin arkasında pazar da oluyor.

Tek bu değil, ayrıca otelin özel market alanında seramik heykel, resim ve cam kolye yapılışını seyretme olanağı var. Ayrıca bazılarını yapma olanağı da var. Denizi, üç özel havuzu, çocuk kulübü ve belli bir ücret karşılığında bedava açık büfe yiyecek var!

Cennet gibi bir yer.

Tatilde tek beğendiğim yer bu değildi. Ayrıca gezdiğimiz Olimpos Antik Kenti, Yanartaş (Chimera) ve Phaselis de hoşuma gitti. Hepsi güzel hatta harikaydı. Ayrıca Antalya Müzesi’ni de gezdik. Çok güzel müzeydi. Her şey hakkında bilgi toplamışlardı. Ama, hele bir Olimpos yok mu, harika bir şehir, mimarisi kuruluş yeri falan, her şeyi harika. Burada gördüğünüz gibi fotoğraflar var. Belki onlara bakarak Antalya’yı tanıyabilir yada gezdiğimiz yerlere bakabilirsiniz.

2007-06-23T11:32:00.000+03:00

YAŞASIN YAZZZZ GELDİ

Yaz tatili başladı, şimdi neşeli çocuklar. Herkes şimdi dışarıya, oyun başına.
Dinlenelim, eğlenelim hep birlikte, tatilde. Büyük, küçük herkes tatil yollarında, gezide. Şehirler boşaldıııı, sahiller ve denizler doldu. Havuzda, sahilde, şehirde, tatil köyünde, yurtta yurtdışında herkes tatilde. Şimdi sıra sizde. Bu zamanı iyi değerlendiren kazanır. bu yüzden evde kalmayın, dışarı çıkmak için bir neden bulun. Şimdi spor ve gezi zamanı durmayın, duranı tokatlayıp - ayıltın!

Belki bugün belki yarın belki de gelecek hafta tatil yapın, durmayın, durduranı karakola şikayet edin. Ama sakın çok geç kalmayın ki bu fırsatı kaçırmayın. Çünkü bu olanak gittikçe uzaklaşır veeeeeee siz de onu yakalayamazsınız. Bundan dolayı da durduran olup çıkarsınız. Dikkat edin durduranlara, dikkat edin tembellere, eğer dikkat etmezseniz, bu fırsatı kaçırırsınız!

Bugün size bir sorum var.

1.Balinaların kalbi saatte 600 000 kere atar.
2.Farenin kalbi saniyede 600, 700 kere atar.
3.Kedi sevmek tansiyonu düşürür.
4.Tuzlu ayran tansiyonu düşürür.

Yukarıdakilerden hangisi veya hangileri kesinlikle doğrudur?

a)4 ve 2 b)3, 4 ve 2 c)3 ve 2 d)1, 2 ve 4

Cevabı comment (yorum) yoluyla gönderirseniz sevinirim.

2007-06-14T22:48:00.000+03:00

KAZAK SİRKİ EĞLENCELİYDİ

Yaz’ı çok özledik, onca gün boyunca. Ama artık yaz geldi. Dinlenme, eğlenme ve spor için üç ayımız var. Yarın karnelerimizi alacağız. Bakalım yeterince iyi miyim? Ben 6. sınıf öğrencisi olduğum için bu yıl kalma riskim de var. Ama ben notlarımı bildiğim için kalmayacağımı da biliyorum.

Geçelim konumuza, bu günlerde buralara sirk geldi. Ama bu ünlü Kazakistan Devlet Sirki! Ben de annem ile bu sirke gittik. Çok eğlenceliydi. Bu sirki biliyor musunuz bilemem ama, çok güzel bir sirk. Çok iyi numaraları var. Cambazlar, palyaçolar ve hayvanlar!

Hayvanlar olmadan bir sirk olur mu? Özellikle bu hayvanlar at ve yılan gibi hayvanlar olmayınca?! Evet bu hayvanlardan ve daha fazlası da vardı. Dalmaçyalı bile vardı. Ben bu sirkte çok eğlendim.

Hem de ata bindim. Sizin taraflara gelirse gidin. Çok güzel bir sirk.

Benim size önerim yakınınızda böyle bir etkinlik olursa gidin. Yaz’ı da böyle geçirin. Bu yüzden “Dinlenme, eğlenme ve spor için üç ayımız var” sözünü “Dinlenme, eğlenme, spor ve etkinliklere gitmek için üç ayımız var” diye değiştirmemiz lazım.

Herkese iyi tatiller!

2007-06-10T12:31:00.000+03:00

HAVALAR NE GÜZEL

Havalar ısındı. Bu havalardan yararlanmanızı öneririm. Temiz hava alın, kendinizi eve kapatmayın (Kapanırken hastalanmayın), Yüzün, gezin, açık havada dinlenin, aklınıza gelen her şeyi yapın. Zaten yüzme mevsimi de kendisini gösteriyor. Şimdi en yakınınızdaki yeşilliğe gidip havayı koklayın (Yakında trafik veya baca olmaması şartıyla). Ne kadar iyi hissedeceksiniz. Herkes iyi günler geçirsin. Öğrenciler ve öğretmenler okullarındaki son haftalarını, yüzücüler, açık havuzlarda yılın ilk kulaçlarını atarak iyi geçirsin. Şimdiden tatile gidenler mutlu ve huzurlu olsun, herkes çevresini korusun (Küresel ısınma).

Seçim yaklaşırken herkese iyi şanslar. Yaza iyi girişler.

Fazla dondurma yemeyelim ki midemiz bozulmasın.

Bu sıralar sınav ve not telaşı bende de vardı (Gerçi bu herkesin telaşı). İlköğretim ve ortaokulların karneleri 19 Haziran yerine 15 Haziran’da veriliyormuş.

Benim soracağım bir şey var. 15 Haziran’ın olduğu hafta bize başka notlar (Sözlü veya defter kontrolü) verilecekti. Ama karne günü 15 Haziran’a alındığı için başka bir not verirler mi? Çünkü 1. dönem son hafta not verilemiyordu. Ama bu dönem yine aynı şey olur mu bilmiyorum. Cevabı “Comment (Yorum)” yoluyla verir misiniz?

Umarım tatiliniz iyi başlamıştır ve iyi geçer.

2007-05-20T12:34:00.000+03:00

Doğu Turu - Dördüncü Gün

Son gezeceğimiz yer Gaziantep. Burada sedef işlemeciliği hakkında bilgi alıp çarşıları geziyoruz. Antep İstanbul’a çok benziyor. Mozaik Müzesi’nden sonra Adana’ya oradan da İstanbul’a dönüyoruz.

Mozaik Müzesi’nde Zeugma’dan çıkarılan değişik mozaikleri görüyoruz. Çok değişik ve ilginç. İnsana nasıl yapmışlar dedirten bir ilginçlikte mozaikler ve kalıntılarla dolu bir müze.

...................
Cuma günü herkese güneşli havalardan yararlanmasını söylemeyi düşünüyordum, ama Cuma ve Cumartesi günü yağmur olunca yazamadım. Fakat gezimizle ilgili bir şeyler buldum.

Mesela Diyarbakır’ın surları Çin Setti’inden sonra en büyük surlarmış. Ayrıca Hasankeyf eskiden Artuklular’ın başkentiymiş. Hasankeyf köyüne giriş modern bir köprüyle sağlanıyor. Ama eskiden Hasankeyf’e giriş şimdiki haliyle sütunları dışında bir şey kalmamış bir köprü ile sağlanıyormuş. Fakat bu köprü, kullanıldığı zamanlarda önemli bir özelliği varmış; bu köprüyü dört sütun ayakta tutuyor.

İçteki iki sütun arası tahta köprü varmış. Fakat geri kalan kısımlar taştanmış. Anladığım kadarıyla düşmanlar geldiği zaman tahta köprüyü yakıp gelmemelerini sağlıyorlarmış (Tabii ki o zamanlarda mancınık da yokmuş). Merak ediyorsunuzdur herhalde; nasıl su ve yiyecek alıyorlar diye. Yiyecek işinin cevabı basit tarlada yetişiyor (buğdayı, sebzesi,...), ama su farklı bir yöntem ile alınıyor.

Eğer birinci gün ile ilgili yazımı okuduysanız Hasankeyf’in bir tepede olduğunu ve önünden nehir geçtiğini biliyorsunuzdur. Kale kuşatma altında olduğu zamanlar (O zamanlar tabii ki de okçular var) kalenin gizli geçitlerinden su alınabiliyormuş.

Harran'da bir çocuk

Daha yeni bilgiler hatırlar veya bulursam yazarım, iyi günler ve her zaman derslerinize çalışın.

2007-05-05T11:44:00.000+03:00

Doğu Turu - İkinci Gün

Sabah ilk olarak kahvaltı yaptıktan sonra Deyr-ül Zefaran’a gittik. İçinde birkaç eski kilise ve alt katında da Güneş Tapınağı vardı. Ayrıca burada bir rahip okulu da bulunuyor. Burası eskiden Süryanilerin önemli bir dini merkezi olarak biliniyormuş. Deyr-ül Zefaran’ın ismini yakınında yetişen safran bitkilerinden almış olabileceği düşünülüyor.

Sıradaki durak Kasımiye Medresesi. Burası dini bir okul. Bir Müslüman okulu. Duvarlarının kalın olması nedeniyle ısı yalıtımı iyi. Buranın ortasındaki havuz sayesinde gece yıldızlar izlenebiliyor, hatta haritası çizilebiliyormuş.

Şimdi Mardin sokaklarını gezme vakti. Mardin’in eski sokakları ve evleri taştan yapılmış. Mardin bir tepe üzerinde kurulmuş. Bu sayede hiçbir ev birbirinin güneşini engellemiyor.

Daha sonra Kırklar Kilisesi’ni geziyoruz. Ardından Hz. Muhammed’in olduğu Ulu Cami’yi geziyoruz.

Sıradaki durak Şanlıurfa. Yolda Mezopotamya’dan geçiyoruz.

Sonunda Şanlıurfa’ya varıyoruz. Hz. İbrahim’in 40 yıl çile çektiği çile kuyusunu, Hz. İbrahim’in annesinin yedi yıl yaşadığı ve Hz. İbrahim’in doğduğu mağarayı, Balıklı Göl’ü (Buranın tarihini sonra anlatacağım), Kapalıçarşı’yı, Kilimciler, Isotçular, Demirciler ve Bakırcılar çarşılarını göreceğiz.

Balıklı Gölün Tarihi; Hz. İbrahim, tek tanrı olduğuna inanıyordu, bu yüzden de putları kırmaya başladı. Buna çok öfkelenen kral, Hz. İbrahim’i Urfa Kalesi’nden aşağıdaki ateşe attırdı. Bunun üzerine Allah ateşe “Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve selamet ol” dedi. Bunun üzerine ateş su, odunlar ise balık oldu. Balıkların kutsal olduğuna inanıldığı için onlara dokunulmuyor.

Akşam sıra gecesi var. Ama ilk önce otele yerleşiyoruz. Şanlıurfa’da insanlar nazik ve hoşgörülü. Yani burası çok güzel bir yer. Ayrıca buranın isotu ile kebabı ünlü!

Üçüncü Gün

Sabah erkenden kalkıp yola koyuluyoruz. Yönümüz Atatürk Barajı ve Adıyaman, yorucu bir gün olacak.

Atatürk Barajı’na gideceğiz. Burası GAP Projesi’ne destek sağlıyor. Güneydoğu, burası sayesinde yeşilleniyor. Fotoğraflar çekiyoruz. Sıradaki durak Nemrut Dağı.

Burada Kral Antiokos’un mezarını göreceğiz. Yolda geçerken Kral Antiokos ile Tanrı’nın el sıkışmasını gösteren anıta ve bazı ilginç yerlere de uğrayacağız. Yorucu bir tırmanıştan sonra heykelleri görüyoruz. Gün batımını bulutlu da olsa izliyoruz ve otele dönüyoruz.

Şanlıurfa’dan ayrıldıktan sonra söylemeyi unuttuğum bir gezi yapmıştık. Dünyanın ilk üniversitesi olan Harran’a gittik. Buranın eski evleri çok ama çok değişik bir yapıya sahip. Bu evler kubbeli evler. Burada ayrıca dünyanın ilk üniversitesinin kalıntılarını, Ulu Cami kalıntılarını, Höyük ve kaleyi görüyoruz.

Minibüsle giderken uçurumlardan geçtik. Nemrut Dağı’na çıkarken çok zorlu bir engelle karşılaştık. Çünkü yolda buz vardı ve ayaklarımız kayıyordu. Aşağısı da çok dikti ve uçurumdu. Annemle dikkatlice tırmandık.

Nemrut Dağı’ndaki heykellerle ilgili küçük bir bilgi. Kartal buradan Doğu’yu, aslan ise Batı’yı temsil ediyor. Ayrıca birçok heykel var.

Burada topluca resmi çektirdik. Komik bir şey oldu. Fotoğrafımızı bir Fransız çekti. Zavallı adam neye uğradığını şaşırdı, çünkü herkes Fransız’dan kendi makinasıyla fotoğraf çekmesini istedi. Grupta hemen hemen yirmi kişi vardı. Ama çok eğleniyor gibi görünüyordu. Bu herhalde onun için büyük bir eziyet oldu.

2007-05-04T19:59:00.000+03:00

Infomag dergisinden Sevilay abla ve ben.

RÖPORTAJIN HİKAYESİ

Merhaba,
Bu hafta bir haberim var.
Infomag dergisinde benimle yapılan bir röportaj yayınlandı. Bu ayki (Mayıs) sayısında. İçinde hem resmim var hem de hayatımdaki küçük başarılarımı anlatmışlar. Bir de nasıl blog açtığımı yazmışlar. Infomag dergisine öncelikle benimle röportaj yaptığı için çok teşekkür etmek istiyorum.

Bu röportajın hikayesini anlatayım.

Geçen ay Infomag dergisinden blogumla ilgili görüşmek için telefon geldi ve beni bir kafeye çağırdılar. Benimle röportaj yapmalarının nedeni benim henüz bir çocukken bir blog sahibi olmamdı. İlk defa böyle bir şeyle karşılaştığım için çok heyecanlandım. Soruları merak ediyordum acaba ne tür sorular olacak diye. Neyse ki ailem heyecanlanmamam için bana yardım etti. Benimle röportaj yapanlar çok güler yüzlü insanlardı. Gazeteci ablayı çok sevdim. Bu abla blogları araştırıyormuş. Benim bloguma rastlamış. Görünce çok hoşuna gittiğini söyledi. O yüzden beni aramış. Fotoğrafçı ve bir kişi daha geldi. Fotoğraf makinesi teyp filan olunca herkes bize bakıyordu.
Sorulardan sonra fotoğraf çektirdik. En çok lolipoplu resmimi beğenmişler. İşte ben de hatıra olsun diye gazeteci ablayla resim çektirmiştim. Bu resmi yukarıya koydum. (Eğer elde edebilirsem dergide basılan lolipoplu resmimi de buraya yapıştırırım.)
Sonuçta bu iş kolay bir şeymiş gibi geldi bana. Herkese iyi haftalar

2007-04-28T11:35:00.000+03:00

Urfa'dan Gece Şehre Bakış

DOĞU TURU - Birinci Gün

23 Nisan tatilini fırsat bilip, GAP turuna çıktık. Buraya yazmak için bazı notlar aldım, şimdi gezimizi anlatmak istiyorum. Diyarbakır'a uçakla gittik.

Şansımıza hava pek de güneşli değildi ama bu tabii ki, bizim maceramızı engelleyemezdi.

İlk olarak Diyarbakır’daki büyük surların içini gezdik. Surlarda yer alan burçlardan biri olan Keçi Burcu’na gittik. Keçi Burcu Dicle tarafındaki yeşil bağlara ve bahçelere bakıyordu.

Daha sonra Ulu Cami’yi gezdik ve hemen onun yan sokağında Cahit Sıtkı Tarancı Müzesi vardı, hep birlikte oraya gittik.

Burası eskiden Cahit Sıtkı Tarancı’nın ailesinin yaşadığı evmiş. Cahit Sıtkı ünlü bir şairimiz. Evlerinde her mevsim için ayrı odalar varmış. Burada biraz oyalandıktan sonra otobüse döndük.

Diyarbakır dev karpuzlarıyla ünlüdür. Bununla ilgili birkaç adet kartpostal aldık. Sonraki durağımız Hasankeyf.

Ama önce çok büyük bir köprü olan ve altına Ayasofya’nın dev kubbesi sığabilecek olan Malabadi Köprüsü’ne uğrayacağız.

Malabadi Köprüsü için yazılmış şarkı ve şiirler varmış. Köprünün ayaklarının şekli suyun geldiği tarafta suyu yaracak şekilde sivri köşeli, arka taraftaki bölümde ise yuvarlak. Bu köprünün üstünde iki nöbetçi kulübesi vardı. Hasankeyf yolculuğumuz uzun sürdü. Burası 2010 yılında bitirilecek Ilıca Barajı yüzünden yok olacakmış.

Sonunda Hasankeyf köyüne vardık. Baraj yapıldıktan sonra burası da su altında kalacakmış. Burada mola veriyoruz.

Hasankeyf bir tepede olduğu için enerji kazanmaya ihtiyacımız var. Tepede Küçüksaray diye bir yer var. Bu yerin girişinde boğa ve aslan heykelleri varmış. Bu sarayda içeriden dışarıdaki sesler duyuluyormuş ama içerideki konuşmalar dışarıdan duyulmuyormuş.

Sonraki durağımız Mardin ama önce Midyat’a uğrayacağız.

Midyat gümüş işçiliğinin çok geliştiği bir yer ama buradan gümüş çıkmıyormuş. Ortaçağ’da İpek Yolu’ndan buraya gelen tüccarlar, buraya çok miktarda gümüş satmış. Midyat’ta çok yağmur yağdı ve pek gezemedik. Burada Sıla dizisi çekiliyormuş. Ayrıca dünyanın en eski manastırı da Midyat’ta imiş. Şimdi sırada Mardin var.

Otele yerleşip, akşam yemeğine hazırlanıyoruz.

2007-04-09T22:45:00.000+03:00

Bugün okulda hepatit B aşısı olduk. Aşı için kütüphanede toplandık. Fen dersinin yarısı gitti. Bana sıra geldi. Ben diğerlerine sırıtarak baktım. İğnenin hafifçe bir damara değdiğini hissettim ama kendimi fena hissetmedim. Tam bana sıra geldiğinde zil çalmıştı. Aşıdan sonra yukarı sınıfa çıktım. Yapılırken ağrımadı ama sonradan biraz ağrı yaptı. Daha sonra müzik dersimiz vardı. Müzik sınıfına indik. Bir öğrenci geldi. Burası 6E mi diye sordu bize. Bir arkadaşımız birası 6E değil. Onlar bilgisayar dersinde dedi. Meğer onları aşı için çağırıyormuş. Komik olan bilgisayar dersinde olmaları. Tam bilgisayar oynayacaklarken aşı için çağrıldılar. Böylelikle dersleri gitti.
Dördüncü dersimiz İngilizceydi. Biraz o derste kolum ağrıdı. Öğle yemeğinde bir arkadaşımız şöyle dedi: Hemşire bana acımadı. İğneyi kolumda dolaştırdı hep! Öğle yemeğinde birkaç arkadaşımızın kolu çok ağrımaya başladı. Eve gidelim diye izin almak için müdür yardımcısının odasına gittik. Müdür yardımcısı yerinde yoktu. Öğle yemeğinin sonuna doğru bir öğretmen geldi. Kolu ağrıyanlar kendi sınıf öğretmenlerinden izin alsınlar dedi. O yüzden çıkamadık. Bazıları kaçak olarak çıktı. Onların ismini aldılar. Sanırsam disipline gidecekler! Bizim sınıfın mevcudu 43. Bugün okula gelmeyen iki kişi vardı. Kaçan kişilerin sayısı epey bir azalttı sınıfı. Hiçbir zaman bu kadar az olmamıştık. Tam 30 kişiye düştük. 11 kişi kaçmıştı. Son ders bu sayı 25’e düştü. İşin kötü tarafı o dersteki öğretmenimiz bir daha konuyu tekrarlamayacağını söyledi. İşte böyle acılı bir gün geçirdik. Dikkat sizi de hepatit aşısı için yakalayabilirler:-)

2007-03-26T14:48:00.000+03:00

Magnum Sergisi

Bu hafta Modern Sanat Müzesi'ne gittik. “Magnum Fotoğrafçıları” sergisi vardı. Sergi Türkiye’yi fotoğraflar ile anlatıyordu. Gitmenizi öneririm. Çok değişik tarihlerden fotoğraflar vardı. Mesela İstanbul’un eski fotoğrafları vardı. Aslında hepsi Türkiye’den değildi. Almanya’daki Türk işçilerinin fotoğrafları gibi eski fotoğraflar da vardı. Çoğu siyah beyazdı.

“Magnum Fotoğrafçıları” ekibinde birçok yabancı bulunurken bir Türk fotoğrafçısı olan Ara Güler de vardı. Zaten eski İstanbul fotoğraflarının birçoğu da ona aitti.

İsterseniz küçük bir tur gibi anlatayım. İlk önce binaya girmeden yanındaki siyah bir kulübe dikkatimizi çekti. İçinde bir delik ile birkaç yastıktan başka bir şey yoktu. Kapı kapatıldığında içeriye o küçük delik dışında başka hiçbir yerden ışık girmiyordu. O deliğin karşısındaki duvara bakınca dışarıdaki görüntünün tersine dönmüş hali görünüyordu. Yani bir fotoğraf makinesinin içi gibi bir yerdi. Söylemeyi unuttum. Odanın içi simsiyah idi.

Salonlara girdiğimizde sürekli olan sergiye kısaca baktık. Yeni bir sergi vardı ve geçmişte bazı ünlü ressamların yapmış olduğu otoportrelerini yani kendi resimlerini gördük. Aşağı katta da bahsettiğim fotoğrafları gördük. En beğendiğim fotoğrafçı Robert Capa oldu. Magnum’u kuran kişiymiş aynı zamanda.

Yukardaki fotoğrafı da çok beğendim. Alex Webb'in bir fotoğrafı. Fotoğrafta Yenikapı'daki bir batık geminin halatında sallanan çocuklar var. Güzel ve yorucu bir sergiydi. Gitmenizi öneriyorum.

(Fotoğraf sergi broşüründen.)

2007-03-18T17:33:00.000+02:00

BİR ZAMANLAR ABİM DE KÜÇÜKMÜŞ

Bana çerez diyen abimin ufaklık resimleri...
Bana yastıkla saldırmayacaktın,
işte karizmanın çizildiği an.. ının... ının..
Şaka şaka... Abimi çok severim

Vosvosumuz varken kampa gidermiş. Kedisi ve abim çok mutlu görünüyor Vosvosu ben göremedim, babam onu Vosvos'un arka koltuğunda bulduğunu söylüyor. Sürekli geziyorlarmış

Biraz büyümüş, bayram harçlığı almış galiba... Az gelmiş sanırım

Abim küçükken biraz tombikmiş laf aramızda.
Şimdi saz gibi ince uzun...
En çok da bu resimlerine sinir olur.
Bu arada benden altı yaş büyük...
Yani bu resimlerde ben ortada yokum henüz

Birlikte resimlerimiz de var, komik...

Başka zaman koyarım onları artık

2007-02-27T12:01:00.000+02:00

Mozart 40. Senfoni'yi şişelerle çalıyor bu adam. Çok güzel ve eğlenceli. İzlemek için buraya tıklayın. İyi eğlenceler!

2007-02-25T13:27:00.000+02:00

CHITTY CHITTY BANG BANG OZEL BOLUMU
Gerçek bir klasik film, bütün küçük ve büyük çocuklar buna bayılır

2007-02-25T13:01:00.000+02:00

Bağdat Caddesi'nin köpeği de böyle yakışıklı oluyor ...

Lütfedip bana da bir selam verdi

2007-02-25T12:42:00.000+02:00

YORUMSUZ

Bu yaz Ayvalık'ta bir otoparkta aldığımız bir görüntü... Tarifeye dikkat!..
Büyütmek için üstüne tıklayabilirsiniz

2007-02-22T13:08:00.000+02:00

Bu askerler savaşmıyor...

***

Sunay Akın ve ben...

Okullar açıldı! Güzel bir hafta daha geçti.
Günlerden Pazar. Erkenden dışarı çıktık. Caddebostan Kültür Merkezi’nde film festivali gerçekleşecekti. Belki hala devam ediyor olabilir. Fransız çizgi filmleri yayınlanıyordu. Adı Çocuklar İçin Tatlı Şeyler. Bunların bir kaç tanesi hariç hepsi kısa. Gerçekten çok güzel çizilmiş çizgi filmlerdeki her şey ve çok değişik. Birincisinde güneşi parlatmaya çalışan biri vardı. En çok sonucusunu sevdim. Okul defterine o gün gördüklerini çok değişik yazan bir çocuk hakkındaydı.
Oradan çıktıktan sonra Oyuncak Müzesi’ne gittik. Geçmişten çok harika ve detaylı oyuncaklardan belli nedenlerden dolayı yapılmış, belli amaçlı oyuncaklara kadar her oyuncak vardı. Her oda kendi temasına uygun olarak yapılmıştı. Tren oyuncaklarının sergilendiği oda bir tren vagonu gibi yapılmış. Penceresi, acil durum freni, kapısı, çantalık. Hatta koltuk bile vardı. Çok güzel bir yer ve gidilmesini öneririm. Tabii en güzel tarafı müzenin kurucusu Sunay ağabeyle karşılaşmam oldu. Resim de çektirdik. Yukarda yayınlıyorum.

2007-02-16T17:53:00.000+02:00

Bir resim, iki haber

Resmimi görüyorsunuz da haberleri sorarsanız:

1. Pembe domates gönüllüsü oldum. Şuradan bakabilirsiniz.

2. Evren abi sitesinde beni tanıttı. Hem de resimli :-)

Anlayacağınız ben de ünlü oldum. Şaka, şaka.

2007-02-10T13:35:00.000+02:00

Ayvalık yolunda güneş doğuyor

Sarımsaklı Plajı

Ben resim yapmayı çok severim. Tatil anılarını daha önce yazmıştım. Ayrıca o anıların resmini yapmayı da severim. Yukarıda birkaç tatil anısı var. Bunları çok hızlı yapıyorum. Hatta böyle 12 tane resim defterim var. Aslında o bir hikaye.

Hazır tatilden bahsetmişken bu 15 tatilin sizin için nasıl geçtiğini soracağım hem, hem de size tatilimizi anlatacağım. Bu tatil gezme dışında çoğunlukla ya evde kitap okudum ya da oyun oynadım. Arada sırada dışarı çıkıyorduk. İlginç gelen birşey olmadığının farkındayım. Ama tatilde okuduğum ve sevdiğim bir kitabı size önereceğim. İsmi "Sol Ayağım", yazarı Christy Brown. Yazar bu kitapta kendi hayatını anlatmış. Beyin felcinden dolayı yürüyemeyen, konuşamayan ve ellerini kullanamayan bir çocuğun hikayesi. Bazı kısımları insanı üzüyor, ama yine de iyi bir kitap. Öneririm.

Tüm çocuk okuyucularıma ikinci dönemde iyi dersler. Çocuk olmayanlara ise şanslı işler.

2007-02-02T15:19:00.000+02:00

Karne tatili geldi. İki hafta dinlenebileceğim. Hatta gezebileceğim. Ve gezdim de. Size İstanbul'dan fotoraflar yayınlıyorum. Üstteki resme tıklayın. Bakalım orada ne yazıyor. Güzel bir fikir değil mi?

2007-01-14T00:42:00.000+02:00

Çocuk Oyunları

Bugün tatil. Annemle biraz resimlere baktık. Hoşlandığım birşey gördüm. Siz de görün istiyorum. Çünkü çok güzel. Yukardaki tablonun ressamı Bruegel. Böyle kalabalık tabloları çok seviyorum (Bunu bir kere daha yazmıştım). Bu tabloda Bruegel'in çocukluğunda oynadıkları bütün oyunlar var. Öyle çok oyun var ki saymakla bitmiyor. Oyunları yakından görmek için resme tıklayabilirsiniz. Kaç oyun olduğunu tahmin edebilir misiniz? Yalnız bu oyunlar çoğunlukla eski oyunlar. Bugün çizse herhalde bütün çocukları evde bilgisayar veya televizyon başında çizerdi. Sokaklar ise bomboş olurdu. Yani şöyle:

Hoşunuza gitti mi? Bruegel'in başka güzel resimleri de var. Mesela bir kar manzarası var. Ayrıntılı ve güzel bir resim o da. Herkese iyi tatiller.

2007-01-04T20:55:00.000+02:00

Hem bayram hem yılbaşı...
Bayram heyecanı ve telaşından bir şey yazamadım. “Yine mi?” demekte haklısınız. Bence bir daha asla böyle sözler vermeyeyim. Uyarın böyle sözler verirsem!
Size önceki haftalardan bahsediyordum. 4. ve 5. hafta ilginç bir şey olmadı. Ama yılbaşı haftası çok heyecanlı ve telaşlı geçti. Hikaye biçiminde anlatayım.
30 Aralık 2006 Cumartesi günü saat 9-10 civarı. Ben yataktan kalkıyorum. Salona gidiyorum. Annem ve babam kalkmış. Babam alış veriş merkezine gidip erkenden yılbaşı süsleri ile biraz yemeklik almayı teklif ediyor. Ben kabul ediyor muyum?
Saçma olduğunu düşünüyorsunuz her halde. Evet saçma. Çünkü son cümle saçma bitti. tabii kabul ediyorum:)) Şimdi hikayemize devam edelim.
Ben kabul ediyorum. Arabaya atlıyoruz. Bulutlu gri gökyüzü altında ilerliyoruz. Sonunda geleceğimiz yere vardık. Biraz ondan bundan aldık. Derken yılbaşı ağacı hazır oldu.

***

Ertesi sabah. Tarih 31 Aralık 2006 Pazar. Çok heyecanlı ve telaşlıyım. Benim aileme bir hediyem vardı. Onların da bana bir hediyesi vardı. Tabii ağabeyime de bir hediye vardı. Ve her şeyden önemlisi hepimize bir hediye vardı. Şimdi matematikçilere bir soru:
-Toplam kaç tane hediye var?
Cevabı comment yoluyla gönderin. Bayramın ilk günü olduğu için babaannemle büyükbabamı ziyaret edecektik. Çünkü onlar bize yakındı. Eğlenceli gün o zaman başladı. Babaannemle büyükbabamı çok özlemişim.
Akşam oluyor ve evdeyiz. Kutlama için hazırlık yapılıyor. Güzel bir kutlama son bulur. ı Ocak’a birkaç saniye kalmıştır...

2006-12-27T12:21:00.000+02:00

Bayramınız ve yeni yılınız neşeli geçsin. Tabii bol hediyeli :) Yılbaşında görüşmek üzere...

2006-12-15T22:27:00.000+02:00

Üçüncü haftadaki en önemli olan şey tiyatroya gitmekti. Size bunu anlatacağım (Futbol gibi aktiviteleri sevmeyip sanatla ilgili aktiviteleri sevenler, dikkatli bir şekilde okuyun bu yazıyı). Tiyatrosuna gittiğimiz sanatçı Ali Poyrazoğlu idi. Tür komedi. (Ben komiği severim.) İsim “Ben eskiden çocuktum”. İstanbul’lular, belki gitmişsinizdir. Sanırsam konuyu kısaca özetleyemeyeceğim, çünkü bu uzun ve her detayı önemli olan bir hatıra yada anı (İkisi de aynı şey ya.) (Bu arada gülümseme işareti(:)) koymuyorum diye darılmıyorsunuzdur umarım.) Bir Cuma akşamı, ilginç ama tiyatroya birkaç saat var. Ve akşam yemeği yemedik! Neyse ki üstü açık ve hafta içi olduğundan kalabalık olmayan bir alış veriş merkezine gittik. (Nerede şu eski bakkallar!)
Söz anılardan ya da hatıralardan açılmış iken size de bir soru soracağım. Ben size hep anılarımdan (ben bu söze alıştım galiba) bahsediyorum, neden siz anılarınızdan bana bahsetmiyorsunuz? Ya da bloğunuzdan.
Neyse konumuza dönelim. Tiyatroya gittik (İçimden kafiye yapmak geliyor). Saat 08:30’da başlıyordu tiyatro. Tiyatroda Ali Poyrazoğlu kendi anılarından yararlandı. Aslında tiyatro tam denemez. Çünkü oyun yoktu. Ali Poyrazoğlu yukarıda da belirttiğim gibi kendi anılarından yararlanarak komedi yaptı. Tabii çok güldük. Açık artırma vardı. Ama sahteden. Sahnenin tozunu sattılar! Evet öyle olaylı bir Cumartesi daha!!! (En üstte Ali Poyrazoğlu'nun ekibi ve kendisi.)

*****

2006-12-11T12:27:00.000+02:00

Günlerdir hiçbir şey yazamadım. Nihat Amca, çok üzgünüm, gerçekten. Diğer haftalarda derslerden dolayı unuttum. Aralık ayı başladı. Yani resmi yada doğa kanunu gerekçesiyle soğuk havalar başlıyor. İlk öncelikle önceki yazımdaki sözü geç olsa da tutacağım. Geçen haftalardaki öğretmenler gününü hatırlıyoruz. Başlangıç olarak tüm öğretmenlerimizin “Öğretmenler Günü”’nü kutlarım. Ve öğretmenlerim için şu yazıyı yazdım.

Canım Öğretmenim

Öğretmenim, canım öğretmenim. Bana her şeyi öğreten öğretmenim. Siz bana bilgi verdiniz, ben emeğimi verdim. Siz bana rehber oldunuz, ben sizi takip ettim.
Yolun sonuna geldiğimizde ben teşekkür edeceğim, siz yola başka öğrencilerle devam edeceksiniz. Onlar da size teşekkür edecek ilerde.
İlerde göreceksiniz öğrencilerinizin nerede olduğunu. Belki onları hatırlamayacaksınız, unutacaksınız, ama biz sizi hatırlayacağız. Bizi çukurdan çıkarıp yükseklere taşıdınız, canım öğretmenim.
Bize bilgi ışığını öğrettiniz, biz öğrendik. Hepimiz size teşekkür ediyoruz, canım öğretmenim!

Kağıtta daha uzun gibi görünüyor aslında (kafiye yapamadığımı biliyorum).(Hala bana ne! diyen vardır, bilmez olur muyum)
Aslında bu bir komposizyon kağıdı. Bu yazıyı ben kafamdan türettim. Hey, biliyor musunuz, ben bu yazıyı yazarken, yarınki ara karne telaşını yaşıyorum.

*****

Düşündüm de ben bütün haftaları telafi edeyim. Bu yüzden bu yazı ve önceki yazı dahil dört yazı yazayım. O haftalarda geçen olayları falan filan. Şimdi geldik ikinci haftaya. Ben futbolda iyi olduğumu sanmıyordum. Ben bu yazıyı futbol sevenler için yazıyorum. (Futbolu kim sevmez ki!) Tamam ilgilenmeyebilirsiniz. O zaman kültürle ilgili şeyler de yazarım. Ama şimdi konumuz futbol. Bir Salı günü. Sabah uyanmışız ve ilk iki ders beden eğitimi. Bence sakıncası yok. Hele 2. ders futbol oynuyorsak. Beden eğitimi derslerini biliriz. Koşu, jimnastik hareketleri gibi şeyler vardır. Belki en sevdiğimiz, belki en sevmediğimiz, belki de bir zaman sevdiğimiz başka bir zaman sevmediğimiz bir derstir. Konumuza geri dönelim. Biz 1. ders yukarıda bahsettiğim şeyleri yaptık. Asıl heyecan verici olan 2. ders bize üç aktivite verilmesi ve onlardan birini seçmekti. Basketbol, futbol ve voleybol. Hepimizin sevdiği sporlar. Büyükler ve küçükler, size sesleniyorum. Hepiniz bunlardan en az birini biliyorsunuzdur. Küçüklerin eğlenceleri, büyüklerin anısı olan bu oyunlar sizin hayatınızı kapsar. Bu yazıyı yazmamın nedenlerinden biri de bu. Neredeyse herkes bu oyunlardan oynayabilir. Bu yazıyı yazmamın diğer bir nedeni ise “Ben bu oyunu oynayamam. Benim yeteneğim yok.” diyenler için. Ben de oynayamam sanıyordum. Aslında herkesin içinde bir cevher vardır. Sadece bu cevheri doğru yerde kullanmak ve geliştirmek gerekiyor. Bende o Salı, o cevheri, o derste buldum. Evet o hafta bunu demem gerekiyordu.

2006-11-11T11:39:00.000+02:00

Kitap Fuarı

Çok güzel bir hafta sonu daha başladı. Herkese iyi tatiller dilerim. Ve bir şey sormak istiyorum. Acaba kitap fuarına ve sanat fuarına) giden var mı? Varsa neler gördüğünüzü anlatabilir misiniz? Ben de size kitap fuarına giderken, gittiğimde ve dönerken neler yaşadığımı anlatacağım.
Geçen cumartesi saat 12:30 gibi çıktık. Otobana girerken tahmin edin ne oldu? Kar yağıyor. Bembeyaz noktalar rüzgarla birlikte süzülüyordu. Kimisi aşağı inip tekrar yukarı çıkıyor, kimisi arabaların camlarına yapışıyor, kimisi de yere konuyor. Heyecanla karları izliyordum. Acaba kar tutar mı diye düşündüm. Annem “İlk yağan kar tutmaz” dedi ve heyecanımı kesti. Bu sözün doğruluğunu bu yazının sonunda öğreneceğiz. Kar yüzünden yollar tıkanmıştı. Bu yüzden fuara gitmek iki saatimizi aldı. Avrupa Yakası’nın büyük bölümünde kar tutmuştu. İçimde yeni bir heyecan belirmişti. Ama daha sonra Avrupa Yakası’nda daha önceden kar yağdığı aklıma gelmişti ve yeniden heyecanım gitmişti.
Kitap fuarının oto parkı kalabalıktı. Sonunda arabadan çıktık. Arabadan çıkmadan önce dereceye baktığımda 1 derece yazısını gördüm. (Çok soğuk). Kitap fuarına en yakın giriş sanat fuarındaydı. İçeri girdiğimizde güzel bir sıcaklık yaşadım. Biraz resimleri, camdan heykelleri ve onun gibi şeyleri gezdik. Sonra da kitap fuarına gittik. (Yılda bir kez yakalanabilecek bir şans yakalamıştım. İstediğim her kitabı alabilecektim. Yani en azından her kitap türü şeye bakabilecek ve beğenirsek alabilecektim.) İçerde nice kitapçılar ve içlerinde de nice kitaplar vardı. O kadar fazla bakınmadık birinci salonda. Altı yedi gerekli kitap aldık. Ondan sonra ikinci salona girdik. Orada da annem ile babam birkaç kitap aldı ve otoparka gitmeden önce sanat fuarına yine bakındık. Güzel resimler vardı. Çocukların özellikle ablalarından nefret eden oğlanların resmi vardı. (Örnek olarak; bir oğlan rahatça televizyon izliyor, arkada annesi ve ablası var, annesi ablasına kızıyor, ablası bir sandalyeye iple bağlanmış ağzı da bir bantla kapatılmış, ağlıyordu. İlginç değil mi?) Ablalar kızmayın ve kardeşlerinize de “Böyle bir şey yaparsan kötü olur” demeyin. Onlar nede olsa küçük, hayal güçleri büyük. Benim en sevdiğim resim türü ayrıntısı fazla olan resimdir. Fuarda böyle birkaç resim gördük. Yapanın adını hatırlamıyorum şimdi. Ama çok beğendim. Sanırsam sanat fuarı hala devam ediyor. İmkanı olanlar hemen görmeli bu fuarı.
Dönerken karın Asya Yakası’na geldiğini öğrendik. Bu yıl ilk yağan kar. Eveeeeeeeet! Eve geldik ve büyük sorumuzun cevabını öğrendik. İlk yağan kar tutar mı tutmaz mı? Eveeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeet! Tutar!
İstanbul’da oturmayanlar veya bana ne diyenler için de yazımı yarın yazacağım.
10/11/2006

*****

2006-11-04T00:03:00.000+02:00

Escher

Evet okullar açıldı. Tatilden dinlenmiş olarak döndük. Dışarıda sağanak yağıyor ben evde bu yazıyı yazıyorum. Yazılarımı sık sık yazamadığım için üzgünümL. Neyse konuya dönelim. Resim sevenler için bir şey söylemek istiyorum. Escher adındaki bir resim sanatçısı göz yanılması olan resimlerden çiziyormuş. Yani bir resimden iki resim çıkıyor diyebiliriz. Ben bu resmini beğendim(yukarıda). Bu ressam hakkında bilgi sahibi olanlar lütfen bana yorum yazıp bildirsinler.

2006-11-02T11:24:00.000+02:00

Şeytan Sofrası

Evet. Yola devam ediyoruz. Piknik alanlarından, göllerden, çayırlardan, geçiyoruz. Yoldan geçerken yanık ağaçlar gördük. Annem ve babam eskiden buranın yandığını söyledi (Lütfen piknik yaparken ormanda yanıcı şeyler bırakmayın. Cam da buna dahil. Ve ateşi söndürmeden gitmeyin. Lütfen ama lütfen yangın gördüğünüz zaman 111 Orman Yangını hattını arayın.) Sonundan dağın tepesine vardık. Şeytan Sofrası adında bir kafe vardı. Arabadan çıktıktan sonra. Manzaraya baktım. Göz kamaştırıcıydı. Gün batımı harikaydı. Daha sonra dağın kenarlarına baktık. Tüm adayı ormanlar kaplıyordu (başka bir adadayız). Daha sonra Şeytanın Ayağını görmeye gittik. Çok büyük ve genişti. Ayağa bakanlardan birisi “Geçen yıl daha belirgindi” dedi. Başka biri de “Ayağa atılan paraları garsonlar gelip topluyordur” diye espri yaptı. Bir yere oturup manzaranın tadını çıkardık. Her zevkin sonu vardı. Hava karardı. Ama daha akşam yemeğine gidiceğiz. Ne de olsa tatildeyiz. İstediğimiz zaman akşam yemeği yiyebilirizJ.
Akşam yemeği için Cunda’ya gittik. Önceden bahsettiğim gibi bir sürü balık restoranı vardı. Biraz yürüdükten sonra Deniz Restoran adında bir yere gittik. Çok çeşitli balıklar vardı. Siz düşünün. Türkiye’de kaç çeşit balık varsa burada onların 1/6’sı vardı. Midye, çiroz, çipura, levrek v.b.(Anlatsam bitmez.) Sonunda bir yere oturduk. Deniz kıyısında güzel bir akşam yemeğiJ.
İşte tatil böyle geçti. Tatili şimdiden çok özledim.

Not: Yazdığım bir kısa hikaye var. Yakında burada.

2006-08-29T10:12:00.000+03:00

Sarmısaklı Plajı

Kahvaltı için ilk önce Cunda adasının balık restoranlarıyla dolu bir köşesine gittik. Daha hiçbiri açılmamıştı. Kahvaltı edecek bir yer bulmaya Ayvalık’a gitmeye karar verdik. Ayvalık eski yerleşim yerlerini barındırıyordu. Aradığımız pansiyonu bulmamız çok uzun sürdü. Oradan oraya bakındık. Sonunda bulduğumuzda kahvaltı için uygun bir yer sorduk. Ve daha sonra kahvaltı yerine gittik.
Ardından pansiyona yerleştik. Bir mutfak, tuvalet, oturma odası (yatağı var), iki yatak odası ve teras. Bildiğimiz eski evler. Yerleştikten sonra hemen herkes cup yatak oldu (yani uyuduk).
Uyandığımızda saat 1 gibiydi.
Evet. Daha gelişimizin ilk günüyle yüzeceğimizi hiç sanmıyordum. Ama babam yüzmeye gidiceğiz dedi. Ve ben çok sevindim. Evet yola çıktık. Çok güzel ve kalabalık bir plaja gidiyoruz. Adı Sarmısaklı Plajı. İlk önce öğlen yemeği yedik. Ondan sonra plajın kalabalık olmayan bir bölgesini buluncaya kadar yada babam Atm bulana kadar tur attık.(Atm bankamatik işte) Sonunda babam bir yere park etti. Saat iki olduğundan güneş fazla rahatsız etmedi. İki şezlongun altına yerleştik. Ben hemen yüzmek istiyordum. Üstümü çıkardım.(Mayomu önceden pansiyonda giymiştim.) Ve güneş kremini sürdükten sonra denize doğru koştum. Ne yazık terliklerimi giymemiştim. Denize varınca denizi keşfetmeye başladım. Suda hiç canlı yok gibiydi. Annem ve babam önceden buraya gelmişti. Babam bana sen göremezsin ama burada bayağı balık vardır dedi (İleriki yazılarda ne kadar çok deniz canlısı olduğunu göreceksiniz). Evet akşam geldi. Gün batımını izlemek ve şeytanı görmek için yola çıktık.
(Gelecek yazı: Şeytanın Ayağı)

2006-08-21T21:50:00.000+03:00

Şarkının sözleri burada

Alın hayrını görün. Sözleri söylemeye çalıştım. Çok komik oldu. Siz de söyleyin siz de gülün:)))

jatsu tsappari dikkari dallan
tittari tillan titstan dullaa,
dipidapi dallaa ruppati rupiran
kurikan kukka ja kirikan kuu.
ratsatsaa ja ripidabi dilla
beritstan dillan dellan doo.
a baribbattaa baribbariiba
ribiribi distan dellan doo.
ja barillas dillan deia dooa
daba daba daba daba daba duvja vuu.
baristal dillas dillan duu ba daga
daiga daida duu duu deiga dou.

2006-08-15T16:01:00.000+03:00

Armağan

Size bir armağanım var: Bir şarkı ama Fince.

Tatilden döndüğümüzden beri abimle bunu dinliyoruz. Abimin dediğine göre internet dünyasında şu anda çok ünlüymüş bu şarkı. Herkes elinde pırasa bunu söylemeye çalışıyor ve çok komik oluyor. Söylemek isterseniz size sözlerini de yazarım belki.

2006-08-15T15:56:00.000+03:00

Bir kitap önerisi ve tatile gidiş

Bu sıralar çocukluk öyküleri diye bir kitap okuyorum. Güzel bir kitap. Kitabı yazanlar (birçok kişi yazmış) çocukluk öykülerini kullanmış. Ben size öneririm. İçinde Frenk inciri ile ilgili bir hikaye vardı. Çoban hayalinde Frenk incirinin içinde sevgilisinin çıktığını görüyor. Anneme bu bitkinin nasıl bir şey olduğunu sordum (Kendisi bitki bilimci gibidir). Anlattı ama sonra tatilde görünce fotoğrafını çektik. O kadar dikenli ki içine birinin girmesi imkansız. Hayal işte. Bir de meyvesi var bu ağacın. Yemesi hoş.

Bu ay Ayvalık’a tatile gittik. İşte bunun için blogumu kaç gündür boş bıraktım :)) Akşam dokuz buçukta yola çıktık. İlk önce Pendik’ten feribota (eski feribot değil) bindik. Kırk beş dakika boyunca yolculuk ettik. Son yirmi dakikada dışarı çıktım. Dışarısı bayağı rüzgarlıydı. On beş dakika orada oturdum. Ve karayı görünce içimden kara göründü diye bağırdım.
Ve sonunda arabayla yine yol almaya başladık. Babamın iki gün uyanık kalabileceğini biliyordum. Ama annem uyanık kalsın diye gideceğimiz yerler hakkında konuşuyordu. Neyse. Babam yerine ben uyuya kalmıştım. Uyandığımda ilk mola yerine geldiğimizi fark ettim. Ulusoy’un dinlenme noktası. Daha açılalı on gün olmuştu. Dışarısı buz gibiydi. Ama neyse ki hemen içeri girdik. İçeride çok sinek vardı.(Bunu bir eleştiri olarak algılamayın) İçeride oturduk. Sıcak bir şeyler içtik. Ve marketine bakındık. Güzel kokulu parfümler vardı. Ve ayrıca zeytinyağlı sabunlar vardı. Gemi maketleri, camdan yapılmış heykelcikler, kum saatleri, tahta oyuncaklar, pratik kullanışlı aletler, aynalar ve kitap ile dergiler vardı. Ama eskiden olan sakızlardan (Mabel, belki biliyorsunuzdur) aldık. O sakıza bayılıyorum.Babam ve ağabeyim, annemle beni çok fazla beklettiği için biz bir yere oturduk. Ne garip bir olaydır ki onların bizi bulması çok uzun sürdü. Özellikle gözlerinin önündeyken :))
Evet yine yola çıktık ve ben yine uykuya daldım. Uyandığımda Cunda adasının yazlıklarla dolu bir yerinde buldum kendimi. Dışarı çıktığımda dalgalı bir deniz, gün doğumu (saat 6 ile 7 arasındaydı) ve birkaç yazlık gördüm.
(Devamı var)

2006-07-10T15:22:00.000+03:00

Sınıf Yemeği

Eveet, işte yine burdayım.Bu arada sınıf yemeğimiz oldu.Bugün size onu anlatacağım.Sınıf arkadaşlarımla birlikte çok eğlendik.Öğretmenimiz öyle neşeliydi ki galiba bizden kurtulacağı için seviniyor.

Ben dans etmeyi çok severim.(Özellikle Hip Hop):) Arkadaşım Gülen'le bol bol dans ettim.

Bu arkadaşım Serdar.Kendisi çok iyi bir sporcudur.Gördüğünüz gibi çok hayranı var.

Kızlar. Bizden daha iyi dansediyorlardı.(Laf aramızda öğretmenimiz en çok kızları tutuyor. Erkekleri sevmiyor:( Yemek,müzik,dans.İşte o gün böyle geçti.Ee, şimdi biraz da siz anlatın bakalım.Sizden ne haber?

2006-06-23T23:02:00.000+03:00

KÖPEK DİŞİM YUVAYI TERKETTİ

DENİZ DENİZ'E KARŞI

2006-06-23T22:52:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 19

Orada bir yerde vampir var
Mustafa:
-Ben gidiyorum! Hah hah haa!” diyerek uzaklaştı. Q çok sinirlendi. Daha sonra Q her şeyi anladı. Vampir vardı içlerinde. Q koşarak herhangi bir yere gitti.
Yücel, Gül, Peter ve Mary Jane geminin önüne ışınlanmıştı. Kafanın olduğu yere. Herkes birbirine garip, garip baktı. Kontrol bilgisayarının başındaki Eggman:
-Vay, vay! Şu işe bakın. Niko, E55'i çalıştır.
Niko:
-Peki doktor.
Bir tuşa bastı. Birden bir patlama duyuldu. Eggman:
-Yine o!
Camın önünden hızla bir şey geçti. Bu sırada Osman bey, Andy ve Müzeyyen oldukları yerden kaçıp koridorlarda koşturuyorlardı. Osman bey koşarken:
-Bu Kaos Zümrütleri yedi ilişkiye gerek kalmadan bizi ışınlayabilir!
Andy:
-Sahi mi?
Osman bey, Andy ve Müzeyyen birden duraksadılar. Parlak bir şey gördüler. Ve aniden ortadan kayboldu.
Andy:
-Bu Sonic miydi?
Osman bey şaşkınlıkla:
-Evet.
Tanıdık bir ses:
-Arkadaşlar!
Osman bey:
-Şu işe bak! Ali.
Ali soluk soluğa:
-Jack ve Lapacı’yı buldum.
Osman bey:
-Onları kurtarmalıyız.
Müzeyyen:
Ne bekliyoruz gidelim!
Ali, Osman bey, Andy ve Müzeyyen gittiler.

Dinlemeyi Biliyor Muyuz?
Eggman kontrol panelinden:
- Beni yakalayamayacaksınız! E55 yok et şunları!
Birden bir savaş robotu çıktı.
Eggman gülerek:
- Bu robot bir Kaos Zümrüdü'nden güç alıyor.
Niko bir kapıdan koşarak gelirken:
- Doktor! Doktor! Kasırga X buraya çarpacak!
Doktor Eggman:
- Sonunda yok olacaklar demek! Bir dakika sen ne dedin?!!
Bir jet kafadan hızla geliyordu. Tam çarpmasına bir saniye kala büyük bir ışık patladı. Herkes bayılmıştı.
Büyük ışık bir saat sonra kayboldu. Ama halbuki Mustafa onlarla değildi. Mustafa oteldeydi. Yemekten sonra odasında yatakta uyuya kalmıştı. Öğle olmuştu ki, hala uyanmamıştı. Rüyasında dev bir elmayı beş dakikada bitirme yarışını kazandığını görüyordu. Ve aniden uyandı. Daha sonra temiz bir takım giydi ve aşağıya indi. Arkadaşlarını lobide ya da yemek salonunda bulamayınca lobideki danışmana nerede olduklarını sordu. Lobideki danışman da onların önceki gece dışarı çıktıklarını söyledi. Mustafa meraklanmaya başladı. Odasına döndü. Odasında uyandığında çok şaşırdı. Kaos Zümrüdü'nü koyduğu kasa yerinde yoktu. Mustafa diğer Mavi Taş’a baktı. O da yerinde durmuyordu. Mustafa’nın aklına bir an vampirlerin başka bir kimliğe girebildikleri geldi. Mustafa artık tek bir şey düşünüyordu. O da grubun nerede olduğu idi. Koşarak otelden çıktı. Gazete alıp, haberlere baktı.
Mustafa seslice gazeteyi okudu:
- Bugün saat onda Doktor Eggman’in dev bir robotu kente saldırdı.Ama Sonic ve arkadaşlarının üstün saldırısı ile yenildi.
Daha sonra kendi kendine:
- O zaman geri dönmeleri lazımdı.
Haberi tekrar okudu. Sonra otele döndü. Odasına girince ürperdi. Sanki artık aynı yerde değil. Bir an hiçbir şey göremez oldu. Daha sonra odasında değil de bir ormanın içinde olduğunu fark etti.
Diğerleri de aynı şaşkınlık içindeydi. Sonic kendine gelerek:
- Hey burası bana tanıdık geliyor. Eğer tahmin ettiğim yerse...
Eggman Sonic’in sözünü keserek:
- Burası bizim gezegenimiz. Ve buradan tek çıkış yolu büyük kar dağı.
Ali daha bir şaşkınlıkla:
- Ama böyle bir şey olmayacaktı ki!
Osman bey:
-Size bunu söylemiştim. Dinlemeyi biliyor muyuz?
Müzeyyen:
- Bence bilmiyorlar.
Yücel:
- Bence burası basit bir orman.
Niko:
- Hayır burası bir ormandan daha fazla.
Sonic:
- Doğru.
Andy:
- Kısaca orman.
Peter:
- Evet.
Eggman Peter’ı fark ederek:
- Aaa Spider-man bir imzanızı alabilir miyim?
Peter şaşırarak:
- Ne?
Q ciddi bir şekilde:
- Önceliklerimiz var. İlk önce...
Sonic:
- Nasıl yani, siz kimsiniz?
Ali:
- Senin gibi biri. Yani bir kahraman.
Gül:
- Hazırlık yapmalıyız.
Q:
- Evet buradan nasıl çıkabiliriz?
Yücel:
- Lapacı ile Jack’i gören var mı?
Ali:
- Ve Mustafa’yı.
Eggman gülerek:
- Mustafa mıstık arabaya kıstık...
Müzeyyen kızgınlıkla:
- Kes sesini.
Boko:
- Bence de susun. Doktor Eggman ha?
Müzeyyen daha bir kızarak:
- Sus!
Eggman inatla devam etti.
Ali:
- Onlara aldırmayın.
Q:
- Sorunuzu cevaplayayım. Mustafa bir vampirdi. Jack ve Lapacı da bizden önce uyanmış olmalı.
Sonic:
-Buraya Kaos Kontrolle geldiniz.Ve buradan istediğinizde gitmenizin yolu da Kar Dağı Hükümdarı'nın sorusunu cevaplamak.

(devam edecek)

2006-06-17T12:52:00.000+03:00

Önceki bilmecenin cevabı: Uçuş timsahı olduğuydu.

Yeni bilmeceyi gelecek hafta vericeğim.

2006-06-15T22:11:00.000+03:00

Geçen günlerde Büyük Ada'ya bir gezi yaptık. Vapurla geçerken Heybeli Ada'yı, Burgaz Ada'yı ve Kaşık Ada'sını gördüm. Bence adalar İstanbul'un mirasıdır. Hepsi çok güzel.(Nerdeyse hepsi:) ) Büyük Ada'ya vardığımızda oranın çok kalabalık bir yer olduğunu gördüm. Yine de araba olmayan egzoz kokusu olmayan bir yer. Adanın büyük bir bölümü orman.(Ben ormanları çok severim.:) ) Temiz hava ve deniz kokusu var.

Adanın sevimli atları ve taşıma için arabadan daha güzel faytonları var. Büyük Ada doğayla iç içe güzel bir ada. En önemlisi de evleri apartmanlar gibi değil.
İngiltere'de bir araştırmaya göre normal evlerde yaşayan insanlara göre apartmanlarda yaşayan insanlar daha gerginler. Yani Büyük Ada sakinleri daha sakinler.

Neyse Büyük Ada 'yı benim bildiğim kadarıyla anlattım. Şimdi de oradan aldığım Miço çocuk dergisini anlatmak istiyorum. Ben Miço'yu çocuklar için önermek istiyorum. İçinde çocukları bilgilendirecek ve eğlendirecek birçok şey var. Miço benim en sevdiğim çocuk dergisi.

2006-06-15T21:17:00.000+03:00

Aşağıdaki bilmecenin cevabı :Smokinleri buruşmasın diye.

Yeni bilmece:Timsahın üstündeki dört nokta ne olduğunu gösterir?

Cevabı haftasonu yazıcam. Cevaplarınızı yorum şeklinde gönderiniz.

2006-06-14T11:16:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 18

Kaçış Anı

Aniden gemilerden ve jetlerden ateş açıldı. Tanklarda iniş yapmak için hazırlanıyorlardı.
Mustafa:
- Atlamaya hazır olun.
Ali içi daha bir garip olmaya başlamıştı ki, hep birlikte suya atladılar. Tüm grup adaya doğru yüzdü. Adanın diğer tarafında bir giriş olduğunu fark ettiler.

Q:
- Durun! Bu giriş ya bir tuzaksa...
Ve birden silahlı iki robot geldi. Yücel birisinin üzerine atladı. Robot ve Yücel düştüler. Diğer robot ateş açtı. Hepsi farklı bir yöne kaçtı. Ali ve Spider-man de binaya doğru gitti. Q, Lapacı, Jack ve Mustafa binanın tam ters yönüne koştular. Geriye kalanlar ise adanın arkasına saklandı.

Ali koşarken:
- Sence ne zaman dururuz?
Spider-man:
- Pek uzun sürmeyecek. dedi ve bir ağ attı. Ali’yi bir koluyla tuttu ve diğer koluyla ağı tutup binanın bir çıkıntısına atladı.

Ali heyecanla sordu:
- Sen deli misin!?
Spider-man:
- İyi bir amacım vardı.
Osman bey koşarken:
- Şuradaki şeyi çıkarır mısın Andy?
Andy:
- Tabii ki. dedi ve oradaki kapağı çıkardı. Arkalarından Yücel geldi. Bacağı kanıyordu.

Gül telaşla:
- Yaralanmışsın!
Yücel sıkıntılı halde:
- Bir şey olmaz.
Osman bey oradaki bir boşluğu işaret ederek:
- Herkes bu deliğin içine girsin.
Osman bey hemen içine girdi. Daha sonra Yücel ve Gül girdi. Sonuncu da Andy ve Müzeyyen oldu. Bir koridorda yakalandılar.

Eggman:
- Onları bana getirin.
Diğerleri bir yerde durmuşlardı.

Mustafa nefes nefese:
- Ha hadi, ha, ilerleyelim ha-ha.
Q da nefes nefese:
- Ha haklısın ha.
Yine koşmaya başladılar. Q ve Mustafa bir dala takılıp düştüler. Diğerleri ise önden giderken yandaki kayalığın önü açıldı ve iki ip birden Jack ve Lapacı’yı kayalığın açılan ağzının içine çekti. Ondan sonrada kayalık kapandı. Mustafa dalga geçermişcesine:
- Hay aksi.
Q kızmaya başlayarak:
- Neden böyle dedin ha!
Mustafa kıs kıs gülerek:
- Yo ben onları bulmalıyız, demek istemiştim. Yani ben (Gülmeyi kesmişti) onları bulmalıyız demek istedim.
Q şüpheci şekilde:
- Öyle olsun. Şimdi şu kayayı kırmalıyız.
Mustafa kayaya baktı ve:
- Yücel olsaydı belki.
Binada patlamaların şiddeti artıyordu.

Q kayaya bakmayı kesip:
- Binaya girmenin bir yolunu bulmalıyız.
Mustafa “Evet” anlamında başını salladı.

Mustafa daha sonra:
- Belki Ali ve Spider-man binaya girmenin bir yolunu bulmuştur.
Q:
- O zaman gidip bakalım.
Mustafa yine “Evet” anlamında başını salladı. Mustafa bu sefer daha önce olmadığı kadar hızlıca koştu. Q zar zor yetişebiliyordu. Ali ve Spider-man hala binanın çıkıntılarından birindeydi.

Ali Spider-man’e:
- Duvar kırmak gibi bir amacımız var mı? Yoksa burada füzelerin bizi vurmasını mı bekleyeceğiz?
Spider-man yanıt olarak:
- Üzgünüm ama duvar çok sert ama binaya tırmanabilirim.
Ali sırıtarak:
- Peki ya ben!
Spider- man yukarıya bir ağ fırlatarak:
- Bilmiyorum tırmanabilir misin?
Ali hayal kırıklığına uğradı. Daha sonra:
- Beni neden yukarı çıkarmıyorsun?

Üçüncü kristal de bulunuyor
Spider-man tırmanmaya başlamıştı ve yanıt verememişti. Ali ağa tutundu ve tırmanmaya başladı.
Ali ağın sonuna kadar tırmanmıştı. Ve sabah oluyordu. Spider-man ortalıkta görülmüyordu. Ateş eden gemilere baktı. Bir uçak üzerinden kırmızı bir füze ateşlenmişti. Ali daha yakından bakmak için dürbününü çıkardı.

Eggman’in sesi:
- Spider yakala onu!
Ali elindeki dürbünü düşürdü ve aşağıya düştü. Bir şey onu yakaladı ve binanın arkasına götürdü. Spider-man binanın en üstünde bir antenin orada bir delik gördü ve içeri girdi.

Spider-man kendi kendine:
- Havalandırma deliği. Evraka! (İşte buldum demektir. )
Ne olduğunu anlamadan tava çöktü ve bir koridora düştü. Bina tam anlamıyla bir yıkıntıya dönüştü. Eggman ve iki silahlı robot ile binanın dibindeki gizli bir merkeze yakın bir depoda yürüyordu. Doktor Eggman böğürerek:
- Vokup çık dışarıya ve o Sonic denen kirpiye bir mesaj gönder.
Küçük bir robot olan Vokup:
- Peki Doktor Eggman.
Doktor Eggman iki silahlı robota:
- Siz de gidip o diğer üçünü bulun. Tahmin ettiğimden de çok sorun çıkaracaklar galiba.
İki robot hemen asansöre doğru gittiler. Niko adındaki bir robot:
- Efendim, Boko kontrolü aldı.
Eggman:
- Boş ver. Nasıl olsa bina çöküyor. Egg Fort 2 kalksın.
Niko:
- Peki doktor.
Doktor Eggman'in yüzünde pis bir gülüş belirdi. Bina çökmeye başlamıştı. Ada da aynı zamanda havaya doğru yükseldi.
Spider- man binanın boş bir alanından atladı. Bir ağ attı ve:
- Bunu kaçırmayacağım.
Adanın her tarafında silahlar çıkıyor, ateş açıyorlardı. Etraftaki tüm gemiler ve jetler yok oldu. Ada hızla Egg Fort 2’nin geldiği yere gitmeye başladı. Bu sırada adanın tüm toprakları yerine çelik zırhlar, büyük yıkıcı silahlar, küçük binalar, kafa, dört bacak, iki kol ve ortada büyük bir bina çıktı. Bu bina bir kafanın üstündeydi. On dakika sonra yine Washington’a vardılar. Geminin arkasındaki bir itici ateşlenince Spider-man’in ağı kopup aşağıya düşmeye başladı. Spider-man’in maskesi çıkıp gitmişti. Spider-man (Peter Parker) bir yere doğru ağını fırlattı. Ara sokaklardan birindeki çöp kutularının arasına düştü. Birden Spider-man’e tanıdık bir ses:
- Peter, bu sen misin?
Spider-man garip bir edayla:
- Mary Jane!” dedi ve sesin geldiği yere baktı. Kızıl saçlı bir kadın ona bakıyordu. Peter:
- Bu sensin. Ama nasıl oldu da buradasın?
Mary Jane:
- Burada bir gösterim vardı. Seni çok özledim.
Peter:
- Ben de öyle.
Yandaki çöp kutusundan bir şey parladı. Bu bir Kaos Zümrüdü idi. Ve üçüncü bağlantı da sonunda bulunmuştu. Bir ışın demeti hızla uzaklaşan gemiye gitti. Mary Jane ve Peter oldukları yerde yok oldular.
Ve gemiye ışınlandılar. Osman bey, Andy, Müzeyyen, Yücel ve Gül’ün hapis olduğu robotun bir yeri delindi ve bir ışık demeti Yücel ve Gül’ü de ışınladı. Geminin içinde bir yerde Mustafa ve Q’nun önünde kalp şeklindeki kristal belirdi.

Mustafa açgözlülükle:
- Valla ben bu kristali alırım, dedi ve kristali eliyle aldı.
Q şaşkınlıkla ve kızgınlıkla:
- Mustafa ne oluyor sana! Yetti bu kadarı artık, dedi ve kırbacını çıkardı.

Mustafa dalga geçermişçesine:
- Sana ne! Hatta sevgili olduğumuzdan bile emin değilim.
Q kırbacı yere düşürdü.
(maalesef devam edecek)

2006-06-13T13:24:00.000+03:00

Size bilmece soracağım.

Penguenler niçin sandalyeye oturmaz?

Cevapları iki gün içinde yazıcam. Sizin cevabınızı yorum şeklinde gönderiniz. Yeni bilmeceyi iki gün içinde yazıcam. Bekleyin geliyorum...

2006-06-13T13:10:00.000+03:00

TATİL!

Eylül daha dün gibi. Okullar kapanıyor. Koskoca sekiz ay (tatilleri de saymazsak) çabuk geçti. Ve önümüzde üç aylık uzun ve güzel bir tatil var. Karnede iyi notlar bekliyorum. Ve benim yazılarımı okuyanların da iyi notlar getirmesini diliyorum.

2006-06-01T18:26:00.000+03:00

Merhaba ben geldim!

Bir aydır görüşemediğimiz için blog ziyaretçilerimden özür dilerim.
Arsa bakmaya gitmiştim de Mars'a... O yüzden ortalıkta yoktum. İnanmazsanız fotoğrafa bakın.

Şaka :) Gidecektim ama matematikle fene çalışmam gerekiyormuş önce. Ben de çalıştım işte.

2006-04-22T22:33:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 17

Büyük bir patırtı kopar

Robot kollarından birisini Spider-man’e vurmak için kullanmıştı. Q ve Gül robota saldırıya geçmişti. Arkadan da Jack vampiri şaşırtmaya çalışıyordu. Mustafa bir bina balkonundan aniden vampirin üstüne atladı. Spider-man robota tam bir yumruk atacakken bir darbe daha aldı. Q vampirin peşine düştü. Mustafa vampirin üstünden uçan taşıta düştü. Lapacı Mustafa'yı kucakladı. Mustafa hemen bir tuşa bastı. Robot füzeler ateşlendi. Ve ilerden yanlarına hızla yaklaşan bir cisime doğru gitti. Ve birden üstte bir uçak belirdi. Uçaktan bir füze çıkıp o mavi cisme gitti. Mavi cisim o füzeyi aldı ve diğer füzeleri atlatıp robotun tam ortasından geçip gitti. Mustafa ve Lapacı uçan taşıtın üzerinden diğerlerinin yanına atladı.
Eggman:
- Beni yakalayamayacaksınız!
Doktor Eggman hemen uçan taşıta bindi. O mavi şey uçan taşıtın hizasında durdu.
Mavi uçağın üstündeki:
- Merhaba Eggman.
Doktor Eggman:
- Sonic! Fark ettiysen bu robot bir bomba taşıyor.
Sonic yanıt olarak:
- Hile yapmaya hazırsın demek ki. Eimi nerede!
Ali hemen cebinden tabanca çıkardı. Q da kırbacını çıkardı.
Yücel:
- Q, sana bir şey sorabilir miyim?
Q yüzünü Yücel’e dönerek:
- Evet.
Yücel:
- Şey, vampir ne oldu!?
Q:
- A şey, şey doğru ya!
Vampir bu sırada gitmişti. Eggman gülerek:
- Sizin o silahlarınız işe yaramaz, sizi basit insanlar.
Jack ve Lapacı şarkı söyler gibi:
- Sen öyle düşünüyor olabilirsin, ama biz öyle düşünmüyoruz, ta ki seni yenene kadarrrrrr!
Eggman şaşkınlıkla:
- Afedersin ama, sen ne diyorsun!
Sonic çabucak uçan taşıtın kanatlarını kesip, tekrar uçan taşıtın hizasına döndü. Uçan taşıt yere düştü.
Eggman:
- Egg Fort 2 kalksın.
Birden yer sallandı. Mavi uçak hemen robot yıkıntısının üstünden geçti.
Eggman:
- Yeter artık.
Arkadan füzeler geldi. Müzeyyen aceleyle:
- Dağılın!
Grup her bir yere dağıldı. Füzeler etrafa saçıldı. Spider-man füzelerden üçüne ağ fırlattı. Geri kalan üçü de Q’ya gitti. Q kırbacıyla hemen füzeleri boş bir sokağa çekti. Birden bir patlama duyuldu. Büyük bir gemi yüksekten uçuyordu.
Sonic mavi uçağa:
- Kasırga X’i getir.
Uçaktan bir ses:
- Tamam Sonic.
Uçak uzaklaştı. Ve başka bir ses yolun sonundan:
- Eggman teslim ol!
Gemi birden harekete geçti. Çok hızlıydı. Grup yolun ortasında toplandı. Yolun başındaki ses garip tanklardan birinden geliyordu. Mustafa tanklara doğru koşmaya başlayarak:
- Hadi tanklara binin. Eggman’in gemisine binmenin tek yolu bu.
Tüm grup tanklara koştu. Ve gizlice kenardaki çıkıntılarına bindiler. Bir tek 2. Şahıs kalmıştı. 2. Şahıs:
- Beni merak etmeyin. Ben size yetişmenin bir yolunu bulurum.
Tanklar uçmaya başlamıştı. Uçan geminin akasından hızla gidiyorlardı. Hızla Sonic tankların hepsinin üstünden sırayla sıçradı. Ve Eggman’in gemisine ulaştı. Artık kara yoktu. Okyanus ayın parıltısıyla parlıyordu.
Ali korkarak:
- Ben düşeceğim galiba!
Yücel Ali’yi tuttu.
Ali:
- Anneciğim.
Mustafa ciddi şekilde:
- Sıkı tutunun.
Tanklar ve ilerideki gemi sağa döndü. Neredeyse tüm grup aşağıya düşüyordu. Osman bey kusacak halde:
- Herkes iyi mi?
Osman bey dışındakiler:
- Evet!
Gül arkayı işaret etti ve:
- Bakın bunlar savaş jetleri!
Tüm grup arkadan gelen savaş gemilere ve jetlere baktı. Tankın içinden bir ses:
- Hedef göründü.
Grup diğer yöne baktı. Küçük bir ada ama garip bir bina vardı.
Mustafa:
- Eggman’in gemisi oraya iniyor.
Gül jetleri ve gemileri tekrar işaret ederek:
- Ve onlar da ateş açmaya hazırlanıyorlar.
(devam edecek)

2006-04-15T12:42:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 16

Garip bir durum

Mustafa kadına:
- Senin adın ne?
Kadın:
- Seda.
Mustafa:
- Güzel isim.
Yücel araya girerek:
- Mustafa konuşmamız gerek. Yalnız.
Seda gitti. Yücel anlatmaya başlayarak:
- Bak, o kadını hatırlarsın. Ali ona vampir demişti. Birazcık gariplik var. Onun burada Washington’da olması garip değil mi?
Mustafa şaşkın halde:
- Yo hiç garip değil.
Yücel:
- Bunu daha sonra konuşacağız.
Mustafa:
- Bak, annemin öldüğünü biliyorsun. Ama bu kadın anneme çok benziyor. Yani beni bu yüzden yargılayamazsın. Bana bak ben gizli bir şey biliyorum. Ve bunu ben çözmeliyim. Ölecek olsam bile çözmeliyim bunu. Eğer vaktinde çözmezsem her şey mahvolur. Lütfen izin ver. Ve ayrıca kendime bakabilirim.
Yücel:
- Tamam, seni kızdırmak istememiştim.
Mustafa kendi odasına gitti. Yücel anlayamıyordu. Mutlaka grup arasında bir şeyler dönüyordu. Ve Yücel bunu hemen çözmeliydi. Yücel hemen hızlı asansöre bindi ve hemen üçüncü katın düğmesine bastı. Hemen otuz dokuz numaralı odaya gitti. Kapıyı çaldı. Tahmin ettiği gibi Mustafa odasında değildi. Hemen lobiye indi.
Lobideki adama:
- Miss Seda, where is her room. . .
Lobideki adam:
- No 20.
Yücel:
- Thanks.
Yücel hemen ikinci kata çıktı. Yirmi numaralı odanın kapısında Mustafa bekliyordu. Yücel hemen saklandı. Ve gizlice izlemeye başladı. Mustafa kendi kendine:
- Hımm, galiba burada değil. Neyse bende gideyim bari.
Yücel kapısı açık bir oda gördü. Hemen odaya girdi. Tuvalete saklandı. İçerden temizlikçi dışarı çıkıp kapıyı kilitledi. Yücel hemen ışıkları açtı. Bir çıkış yolu düşündü. Dolabın üstüne çıkmayı denedi. Dolap pek dayanacak gibi görünmüyordu. Kapının kilidini açıldığını duydu ve kapıyı Ali açtı. Yücel bir “Oh!” çekti. Ali şaşkın, şaşkın:
- Buraya nasıl girdin söyler misin?
Yücel daha sorunun cevabını bile vermeden çekip gitti. Ali baka kalmıştı. Yücel zemin kata indi. Orada Müzeyyen bir ressamla konuşuyordu. Ressam:
- May I draw your picture?
Müzeyyen:
- Yes!
Yücel hemen oturma odasına baktı. Başka odalara baktı. Müzik odası, tur odası, televizyon odası ve kütüphaneye baktı. Sonunda kütüphanede biraz oturdu. 2. Şahıs yanına bir insan kafasının yarısı genişliğinde bir kitapla yanına geldi. İkisi de hem sohbet ediyor hem de kitap okuyordular. Mustafa bilardo oynayanları izliyordu. Andy, Jack, Peter ve Lapacı televizyon odasında ateri oynuyordu. Ali’nin yüzü yeşerdi. Ali:
- Hay aksi. diyerek bayıldı. Q ve Gül hemen diğerlerini arıyordu. Çünkü başka bir vampir saldırısı olmak üzereydi. Q Osman beyi 2. Şahıs’ın nerede olduğunu sordu. Osman bey:
- Kütüphanede.
Gül hemen kütüphanedekilere haber verdi. Mustafa, Müzeyyen ve Ali dışında herkes gelmişti. Q:
- Onları bulacak kadar zamanımız yok. Gidelim.
Saat 00:00 oldu. Grup gizlenmişti. Birden bir patırtı oldu. Bir, bir robot gelmişti. Ama en az 20 metre boyundaydı. Robotun arkasından iğrenç suratlı bir bıyıklı adam, uçan bir şeyle geldi. Yücel Q’ya fısıldayarak:
- Bunun bir vampir olacağından emin misin?
Q şaşkınlıkla:
- Pek emin değilim.
Spider- man:
- Robotlardan nefret ederim.
Kötü suratlı adam:
- Ben doktor Eggman Sonic'i aramak için geldim.
Q:
- Sonik, Sonic. Hm, bundan yararlanabiliriz. Sonik'i bulmak istiyorsak Eggman'i durdurmalıyız.
Jack:
- Evet ama nasıl?
Lapacı:
- Yücel, sen Eggman’in dikkatini çek ben ise Eggman’i uçan taşıtından düşüreyim. Belki oradan kontrol ediyordur.
Yücel:
- Tamam.
Yücel Eggman’in karşısına çıkarak:
- Yakalasana beni yakalasana.
Eggman robota:
- Hop Anti Savaş Makinesi, onu yakalaaaaaaaaa. . .
Lapacı uçan taşıta bindi. Eggman’i attı. Bir tuşa bastı. Lapacı:
- Robot kötü suratlı. . .
Arkadan birisi:
- Yok olacaksın!
Lapacı arkasına baktı. Spider-man sıçradı, ama bir şey ona çarptı.
(devam edecek)

2006-04-02T19:27:00.000+03:00

BAHAR GELMİŞ HAVA NE GÜZEL KUŞA BÖCEĞE MERHABA!!!

2006-04-02T19:21:00.000+03:00

heyooo, 12 yaşına bastım...

büyükbabam, büyükannem, abim, annem,

2006-04-02T13:35:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 15

Gezinin keyfini çıkartıyorlar

Mustafa akşam saat 8:00'e kadar deliksiz uyudu. Ve akşam 8:00'de kapı çalındı. Kapıyı açtı. Aşağıda günün otel turları, otelin özellikleriyle ilgili bir dergi ve gazete vardı. Neyse ki dergi ve gazete Türkçeleştirilmişti. Mustafa dergiyi okumaya başladı. Dergide şöyle yazıyordu:
Sevgili konuklarımız. Otelimize hoş geldiniz.

Bu akşam Washington zafer bayramı kutlaması var. Bu bayram dolayısıyla özel yemeğimize çağırıyoruz. Yemekte:
Patates kızartması, hindi, özel yahnili tavuk, amerikan salatası, süslü pasta ve jelatin vardır.
Hepsinden öncesi Micheal Jackson konser için geliyor! Otelimizde yarışmalar, oyunlar ve Türk usulü şenlik de yapılacak.
Otelimizdeki turlar artık yarı fiyatına! Sakın kaçırmayın. Bu sıralar Beyaz Ev’e yapılacak gezi parasız. Tur ücretleri:
- Yarı tur=255 dolar
- Tam tur=510 dolar
- Özel tur ve normal tur=1104 dolar
Mustafa dergiyi kapattı. Ve elbise dolabından smokine benzer bir şey giydi. Bu sırada Müzeyyen, Ali, Peter ve Jack, üzerinde İngilizce “Biz turistsiz!” yazan elbiseler alıp etrafı dolaştılar. Lapacı ve Gül ise satranç oynuyorlardı. Yücel de kardeşine mektup yazıyordu. Osman bey ve 2. Şahıs planlar yapıyordu. Q da Andy’i şaka yapmaması hakkında uyarmaya çalışıyordu. Andy hemen Q’dan kaçmaya başladı. Otelin en yavaş asansörüne bindi. Aynı zamanda en tablolu asansörü idi. Q da En hızlı asansöre bindi. Andy beşinci kata çıkıyordu. Q da bunu biliyordu. Ama Andy dördüncü katta durdu, ve Mustafa’nın kaldığı odanın kapısını çaldı. Mustafa açtı.
Mustafa:
- Ne vardı?
Andy:
- Bugünkü yemeği konuşacaktım.
Mustafa şaşkın halde:
- İyi tamam.
Andy içeri girdi. Mustafa da kapıyı kapattı. Bu sırada caddelerden birinde. Ali ve Müzeyyen bir Türk restoranına girdi.
Jack Peter’a:
- Ben hiç yorulmadım.
Peter:
- Ben de.
Jack:
- Ama ben otele geri dönüyorum.
Peter hiç bir şey anlamadan:
- Tamam.
Peter gezmeye devam etti. Yücel biraz oteli gezmeye karar verdi. Birden birinci kata inme isteği duydu. Birinci katta pencerenin yanına geldi. Dışarıya baktı. Lapacı ve Jack birbiriyle konuşuyorlardı. Yücel tam onların yanına gidecek diki karşısına Gül çıktı.
Gül:
- Şey, Q’yu gördün mü?
Yücel:
- Hayır.
Gül kızararak:
- Tamam. dedi ve gitti. Yücel arkasından baka kalmıştı. Hemen en yavaş ve en süslü asansörü çağırdı. Asansör çağırdığı kata geldi ve içinden Mustafa çıktı.
Mustafa:
- Zemin kata mı iniyorsun?
Yücel:
- Evet. dedi ve asansöre girdi. Mustafa asansörde:
- Güzel bir gün.
Yücel yanıt olarak:
- Evet, güzel bir gün.
Asansörden çıktılar. Yücel girişe gitti. Mustafa ise oturma odasına.
Girişte Lapacı:
- Kaptanım. Bugünkü parti için çok heyecanlıyım.
Jack sıkılmış bir halde:
- Evet ne demezsin.
Lapacı:
- Hadi kaptan sorunun ne?
Jack:
- Yok bir şey.
Yücel arkadan yanlarına gelerek:
- Jack sevin biraz.
Jack gülümseyerek:
- Hadi canım.
Jack güldü. Lapacı ve Yücel de mutlu oldu ve oturma odasına gitti. Orada Q, Mustafa ve Peter vardı. Jack:
- Merhaba arkadaşlar.
Üçü de bir koltuğa oturdular.
Mustafa gülümseyerek:
- Eee şehri beğendiniz mi?
Peter:
- Ben doğrusu beğendim.
Jack sanki bir konuşma yapıyormuş gibi:
- Güzel bir şehir.
Lapacı:
- Ve güzel bir otel.
Q:
- Şehri beğendiğinize sevindim. Ama amacımızı unutmayalım. Sonik’i bulmalıyız.
Osman bey kapıyı açarak:
- Doğru, ama ben ve 2. Şahıs nerede olabileceğini Kaos Zümrütleri ile bulabileceğimizi keşfettik.
Mustafa:
- Yarın işe başlayabiliriz.
Ve hepsi kalkıp restorana gitti. Müzeyyen ve Ali henüz otele dönmüştüler.
Kapıda Ali:
- Valla çok güzel bir yemekti.
Müzeyyen:
- Şimdi diğerleriyle oturma odasında konuşacaktık. Hadi gidelim.
Ve ikisi oturma odasına gitti. Oturma odasında on kişi vardı.
Birisi:
- Where are you going?
Müzeyyen Ali’ye fısıldayarak:
- Ne dedi?
Ali bilmiyorum işareti yaptı ve:
- Bence yemek odasındalardır demiştir.
Müzeyyen:
- Thanks.
İkisi de restorana gitti. Hiçbiri bir şey anlayamamıştı. Andy bu sırada dışarılarda bir otel arıyordu. Andy kendi kendine:
- Lori’nin oteli yan cadde de olması gerekiyor.
Andy oteli bulup içeri girdi. “Üniversite grubu buradadır” yazısına baktı. Lobideki adama Lori’nin hangi odada kaldığını sordu. Ve adamın söylediği odaya gitti. Kapıyı tıklattı. Ama hiç kimse yoktu. Andy’nin hayalleri yıkılmıştı. Andy oteline dönmeye karar verdi. Gül hala Q’yu arıyordu. Sonunda vazgeçip restorana indi. Restoranda Mustafa, Peter, Yücel ve Ali’ye rastladı. Gül onlara:
- Ne yapıyorsunuz?
Peter yanıt olarak:
- Erkekler arası bir konuşma diyelim.
Gül kıskançlıkla:
- Peki kızlar arası konuşma nerede?
Mustafa:
- Ha onlar mı, şey onlar ay barı turnuvasına katıldılar. Gül :
- Nerede oynanıyor peki?
Yücel masadan kalkarak:
- Ben sana gösteriyim.
Ve ikisi gittiler. Ondan sonra Jack ve Lapacı smokin ile geldi.
Jack ve Lapacı masaya oturarak:
- Biz ikimiz geldik.
Bunu aynı anda ikisi birden söylemişti.
Jack:
- Size bir şarkı söyleyeceğim.
On dakika sonra Mustafa tuvalet için kalktı.
Jack arkasından:
- Sesim seni büyüledi değil mi?
Lapacı:
- Kesinlikle herkesi büyülediniz.
Arkadan ellerini çırpan insanları gösterdi.
Jack utanarak:
- Thanks, thanks.
Yücel, Gül'le flört etmeye çalışıyordu. Ve turnuvanın olduğu yere varınca, Gül içinden “En sonunda” dedi. Ve oradakilere nasıl katılacağını sordu. Ve katıldı. Yücel ise diğerlerinin yanına döndü. Dönerken Mustafa’nın birisiyle konuştuğunu fark etti.
Yücel çok fazla şaşırmıştı. Çünkü bu kişi, Ali’nin vampir dediği kadındı.
(devam edecek)

2006-03-28T13:52:00.000+03:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 14

Sonic ve Doktor Eggman

Bir ay kısa sürede geçti. Bir ayı Sonik'i aramak ve otel aramak ile geçirdiler. Bir ay boyunca kaldıkları yer ise tren istasyonunun yanındaki eski koltukları koydukları yerdi. Ama ayın sonunda bir otel buldular. Grup otelin önünde biraz bekledi ve konuştular.
Ali:
- Sence ucuz mudur?
Q:
- Bakacağız.
Yücel sırtındaki çantalarla terleyerek:
- Şey, biraz ucuz olursa iyi olur.
Müzeyyen:
- Yahu şu çantaları diğerlerine ver. Belin kırılacak.
Gül telaşla:
- Evet.
Mustafa:
- Yücel şu iki bavulu bana ver.
Yücel kızararak:
- Ama ben, tamam al.
Q:
- Hadi içeri girelim.
Grup içeri girdi. İçerisi bir müze gibiydi. Otelin lobisi muhteşemdi. Tablolar ve heykellerle doluydu. Q, otel danışmanıyla konuşurken diğerleri de birbirleri arasında konuşuyordu. Osman bey:
- Güzel otelmiş.
Yücel:
- Harika.
Peter:
- Vay canına.
Jack:
- Olağanüstü.
Lapacı:
- Gerçekten. Kaptan çok harika bir yer.
Müzeyyen:
- Hm, burada kalmaktan hoşnut duyacağım. Ali sen ne düşünüyorsun?
Ali hipnotize olmuş bir şekilde:
- Yeni bir şaka.
Andy:
- Tam şakalık bir yer.
Ali:
- Bence de.
Müzeyyen kızgınlıkla:
- Ali! Tek bir şaka yaptığını göreyim. Seni boşarım.
Ali korkarak:
- Tamam.
Mustafa:
- Büyüleyici. 2. Şahıs, sence nasıl bir yer?
2. Şahıs:
- Güzel. Mustafa galiba istersek banyoları jakuzi gibi ayarlıyorlar.
Mustafa 2. Şahıs’a boş, boş baktı ve:
- Ah, ah, vah, vah.
Jack:
- Şuradaki yazı ne diyor?
Osman bey:
- Bakıyorum. Ha o diyor ki, yüksek sesle bağırmak yasak.
Ali:
- Bak ne diyor.
Müzeyyen utandı:
- Sen karışmasana.
Mustafa:
- Hadi Q! İşin çok uzun sürdü.
Gül:
- Origami yapmayı öğrenmek isteyen var mı?
Yücel:
- Ben Şen’i özledim.
Mustafa:
- Otele yerleşelim mektup yazarsın. Hem İngilizce öğrendiğini yazarsın.
Yücel:
- Evet! Ben İngilizce’yi söküyorum yavaş, yavaş. Mesela “Don't Panic”, panik yapmayın, demek.
Osman bey boş, boş bakarak:
- Tam öyle değil.
Yücel:
- Hmm...
Q:
- Anahtarlarınızı verecekler şimdi. Otelin haritasını da alın. dedi ve haritaları dağıttı “Ayrıca şehrin haritasını da alın. dedi ve şehrin haritasını da verdi “Şimdi burada katlar şuna göre dizilmiş. Birinci katta birden ona kadar var. İkinci katta on birden yirmiye kadar var. Üçüncü katta yirmi birden otuza kadar var. Dördüncü katta otuz birden kırka kadar, beşinci katta karşı binaya geçen bir köprü var. Ve o katta özel odalar var. Anladınız mı?
Q dışındakiler:
- Evet!
Q:
- Tamam. Ha bir şey söylemeyi unuttum. Normal odalar iki kişilik.
Lobideki adam bir anahtar getirdi.
Q:
- Bu Ali ve Müzeyyen için. Numarası 30.
Ali ve Müzeyyen yukarı çıktı. Lobideki adam üç anahtar daha verdi. Jack ve Lapacı aldı ve numarasına baktı. 8’di. Osman bey ve 2. Şahıs bir tane aldı. Numarası 31 idi. Jack, Lapacı, Osman bey ve 2. Şahıs bavullarını alıp yukarı çıktılar. Geriye kalan anahtarı da Peter ve Andy aldı.
Andy:
- 26 numara.
Peter:
- İyiymiş. diyerek bavullarını aldılar. Ve yukarı çıktılar. Geriye Mustafa, Q ve Gül kalmıştı. Lobici iki anahtarla geldi.
Q:
- Birini ben ve Gül alalım. Diğerini de sen.
Mustafa:
- Tamam.
Gül:
- Odanın numarası 2’ydi.
İkisi de bavullarını alıp gitti. Mustafa da ona kalan son anahtarın numarasına baktı. 39’du. Mustafa da kendi bavulunu alıp yukarı gitti. Bodrumda geniş çapta restoran vardı. Oteldeki üç asansörden en kötü görünenine bindi. Asansör 10 saniyede çıktı. Mustafa şaşkın kalmıştı. Odasına gitti ve en sonunda 39 numara kapıyı açtı. Orijinal resimlerle resimli kibritli bir odaydı bu.
Mustafa kendi kendine:
- Büyüleyici. dedi ve içeri girdi.
(devam edecek)

2006-03-24T14:42:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 13

Şakacı Andy
Andy ve Danie temizlikçinin dolabını aramaya başladı. Derken Spider- man ortaya çıktı. Vampir ile kavgaya girişti. Hastanenin kuzeyinde (yani girişinde) Ali ve Müzeyyen vardı.

Ali:
- Peki şimdi ne yapacağız?
Müzeyyen:
- Ben diğerlerinin yanına gidiyorum.
Ali Müzeyyen’in kolundan tuttu:
- Tekrar seni kaybetme korkusu yaşamak istemiyorum. Ben vampirleri hissetmiyorum aslında. Ben senin ölmenden korkuyorum.
Müzeyyen cesaret verircesine:
- Merak etme, hiçbir şey olmayacak.
Ali Müzeyyen’in kolunu bıraktı. Müzeyyen hastanenin batısına gitti.

Ali kendi kendine:
- Neredesin Mustafa?
Spider- Man ve Jack bu sırada vampirlerle savaşıyordu. Lapacı da arkadan kaya gibi şeyler bulup atıyordu. Yücel ve Gül ise Osman beyi iyileştirmeye çalışıyordular. Birden pencere açıldı ve içeriye 2. Şahıs girdi. Yücel çok fazla şaşırmıştı. Onu New York'ta bıraktıklarını sanıyordu. Sanmakta da haksız sayılmazdı.

2. Şahıs:
- Merhabalar. Sizinle birlikte geldiğimi sanıyordum.
Gül:
- Doğru ya.
2. Şahıs:
- Neyse. Size yardım etmeye geldim. Q’nun sırrını çözdüm. Ve Osman beyin cebinden kitabı almalarını engelledim. Daha sonra gelip ben aldım. Siz gittikten sonra Osman bey kitabı buldu. Ve apar topar buraya geldi. Ama vampirler kitabın onda olduğunu biliyordu. Şimdi buraya da sonik bombalar koymamız gerekiyor ki, hiç böyle bir şey bulunmuyor burada. Neyse, vampirleri Q uzaklaştırdıktan sonra ben gelip kitabı aldım. Biraz karmaşık.
Yücel:
- Peki senin yanında. . .
Bir vampir Gül’ün üstüne atlamaya çalıştı ama Yücel onu engelledi.

Gül:
- Hayatımı kurtardın.
Vampir daha pes etmemişti. Gül’ün kanını içmek istiyordu. Yücel vampire yumruk, tekme saldırdı. 2. Şahıs cebinden Mavi Taş'a benzeyen kırmızı bir taş çıkardı. Vampir yok oldu. Yücel yaralanmıştı.

Gül:
- Lütfen ölme Yücel!
2. Şahıs çok şaşırmıştı. Gül'ün göz yaşlarından bir zümrüt oluşuyordu.

2. Şahıs:
- Bu bir, Kaos Zümrüdü.
Mustafa ameliyatı bitmişti ama ameliyat odasında unutulmuştu. Mustafa yataktan kalktı. Hemen elbise bulup giyindi. Birden kapıda Q belirdi.

Q:
- Suçlu.
Mustafa:
- Ne suçlusu Q? Belki bir kaç hata yaptım ama bu odadaki tek suçlu sensin.
Q gözlerini kısarak:
- Düş görmeye devam et.
Mustafa kızarak:
- Q bu sen misin?
Q:
- Asıl sen misin? İlk önce onu söyle.
Mustafa:
- Q üzgünüm. Hepsi benim hatam yani şey, ben seni seviyorum!
Q şaşkın halde ve içine sıcak bir duygu girerek:
- Ama nasıl? Özür dilerim, söylediklerim için.
Mustafa:
- Haydi diğerlerine yardıma gidelim. dedi ve imkansız bir şey oldu. Kalp şeklinde bir kristal. Q:
- Bu kristal, bu kristal. Mavi Taş bu.
Mustafa:
- Mavi Taş’mı?
Q:
- Evet. Biz birbirimize aşık olunca Mavi Taş güçlendi. Ve bu sadece Mavi Taş için değil. Bütün Mavi Taş’a benzeyen şeyler için geçerli. Mustafa:
- Yani romantik etki olunca şayet bu taşlar bu romantik ilişkiye yakın olursa tepki verip güçleniyor.
Q:
- Aynen.
Mustafa kristali alıp Q ile hastanenin doğu tarafına gitti. Vampirler onları yakaladı.

Mustafa ve Q:
- Mavi kristal gücü!
Vampirler insana dönüştü. Ve bir ışın açıldı. Bu ışına her yaklaşan vampir insan oluyordu. Andy ve Danie ise ışını görüp vampirleri oraya çekti. Ve tüm vampirler insana dönüştü. Işın tüm hastaneyi kapladı ve tüm ölen insanlar tekrar canlandı. İki ay sonra mayıs ayının 11'inde saat 8:20’de Andy gruba katıldı.

2. Şahıs:
- Gazetede okudum, (herkes dinlemeye başladı. Jack hariç) şu kaos zümrütleriyle Sonik adında son süratle giden bir formüle arabasını bile geçebilen bir kirpi olan Sonik(2. Şahıs hep böyle anlamsız konuşur. Bu arada Jack dinlemeye başladı) kaos zümrütlerinden tam dört tane toplamış. Ve ülkeyi tehdit eden doktor Eggman'de de bir tane varmış. Bizde iki tane var. Ve eğer vampirleri yok etmek istiyorsanız yedi kaos zümrüdünü ele geçirmeliyiz. dedi ve zeytinlerden birini ağzına attı.

Mustafa:
- Ve beş romantik ilişki bulmalıyız.
Kapı çalındı.

Andy:
- Ben bakarım.
Kapıya baktı. Kapıyı çalan Andy'nin sevgilisi Lori idi. Lori:
- Merhaba Andy. Ben Washington’a gittiğimi söylemek için uğramıştım. Neyse hoşça kal.
Andy:
- Ama ben. . . dedi. Andy’nin hayalleri yıkılmıştı. Arkadan Mustafa:
- Üzülme evlat. Bizde Washington’a gidiyoruz.

(devam edecek)

2006-03-09T17:26:00.000+02:00

RoboDeno Hulahoop gezegeninde garip
bir yaratığı inceliyor -- resimlerin üzerine tıklarsan büyük görünür

Geçen yaz bir değirmen görmüştüm
Datça yolunda, yanına da dedemi
koydum gitti

2006-03-09T17:03:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 12

Vampirlere şaka

Arayan Osman beydi:
- Mustafa hangi cehennemdesin. Grup arasında kavga çıkmış. Ve ayrıca kitabı buldum. Aynı zamanda yolda beş vampir vardı! Kendimi zor kurtardım. Ve hep senin suçun.
Mustafa bayıldı. East Gackle kuşatma altındaydı. Grup arasında savaş vardı. Ve hepsi kendisinin suçuydu. Artık East Gackle diye bir yer kalmamıştı. Mustafa gözünü açtığında hastanedeydi. Durumu ciddi değildi. Ama yandaki vampir kurbanlarının durumu ciddiydi. Tıpkı Kuduz Sansar’da olduğu gibi arada bir “Ah” diyorlardı. Hemen grubu bulması gerekiyordu. Ama hiç bir şey yapamıyordu. Mustafa ağlamaya başladı.
Kendi kendine:
- Hepsi benim suçum.
Yanındaki yaşlı adam:
- Üzülme evlat.
Bu sırada Andy arkadaşı Danie’yi aradı. Andy ciddi, ciddi:
- Bu vampirleri şaka yollu durdurmalıyız.
Yanıt olarak:
- Ama Andy vampirler bizi öldürür.
Andy:
- Ama onları durduramasak da bizi öldürecekler.
Danie:
- O zaman pizzacıda buluşalım. Saat 23:05’de.
Andy:
- Oldu ortak. Herhalde bu vampirler uyuyordur.
Ve o gece saat 22:32’de evden çıkıp gizlice pizzacıya gitti. Aradan yarım saat geçti. Yücel diğerlerini kaybetmişti. Yücel bir tabela gördü. Tabelada “Pizzacıya gider” yazıyordu. Yücel hemen tabelanın gösterdiği yere gitti. Andy ve Danie pizzacıya tam zamanında vardılar. Ki vampirler onları yakalamışlardı.
Danie:
- Neden ben?
Bir vampir onlara yaklaştı. Ve arkadan Yücel çıkıp vampire tekme attı. Başka bir vampir ise ona yumruk attı. Birden bir şakırdama sesi duyuldu. Yücel gözlerini açtı ve baktı. Bu Q idi.
Q:
- Ne kadar yardıma muhtaç olduğunu biliyorum. Ama başka zamanlarda hep düşman olacağız. diyerek Mavi Taşı çıkardı. Vampirler yok oldu. Q da hemen yok oldu. Bütün olanlar Yücel'e garip geliyordu. Q ile düşmandılar. Ama o kendisini kurtarmıştı. Andy ve Danie kaçmaya çalışırken ortalık insan dolmuştu. Andy:
- Danie hemen kaçalım. Diyerek kaçmaya başladılar. Yücel onları kovalamaya başladı. Andy’i yakaladı. Ve:
- Şimdi, ben senin burada her şeyi bildiğini biliyorum. Şimdi Mustafa nerede?
Andy:
- Tamam, her şeyi açıklayacağım. Beni takip et.
Yücel onu bıraktı. Yücel:
- Bak söz verdin.
Andy:
- Tamam. diyerek koşmaya başladı. Yücel de onu takip etti. İki saat sonra Osman beyde bir vampir kurbanı oldu. Haberi alan Lapacı hemen hastaneye gitti. Gül ise Danie'yi buldu. Gül:
- Sen ne yapıyorsun bu saatte?
Danie:
- Ne yapmışım ki?
Gül:
- Şimdi güzelce eve götürüyim, orada konuşuruz.
Danie:
- Tamam. dedi ve Gül’e tekme atıp kaçtı. Müzeyyen, Ali, Jack ve Peter kiralık bir ev buldular. Peter:
- İyi ki İngilizce biliyorum. Yoksa hiç bir şey yapamazdınız.
Jack gözlerini kısarak:
- Yok ya. Gösteriş budalası ne olacak.
Peter:
- Ne dedin sen.
Ali:
- Beyninin içeriği ile ilgili bir şey söyledi.
Müzeyyen:
- Durun telefon çalıyor. diyerek cep telefonunu açtı. Telefona Gül çıktı. Müzeyyen sinirle:
- Ne var?!
Gül:
- Osman bey, Osman beyi bir vampir ısırmış. Ve Q’da ortalarda yok. Size haber veriyim dedim. Alo! ?Alo! ?Müzeyyen orada mısın?
Müzeyyen elinden cep telefonunu düşürdü. Ali:
- Ne oldu?
Müzeyyen:
- Osman beyi vampir ısırmış.
Müzeyyen dışındaki herkes:
- Ne!!!!!!!????
Peter:
- Kaldırdıkları hastane nerede?
Müzeyyen:
- Cüce sokağı, East caddesi.
Ali telaşla:
- Gidelim o zaman. dedi ve Müzeyyen:
- Ama Q ortalarda yok ki.
Jack:
- Yinede hastaneye gidelim.
Ve hastaneye koştular. Mustafa yanındaki yaşlı adamla o kadar çok konuşmuştu ki zamanın nasıl geçtiğini fark etmemişti. Mustafa gülerek:
- İşte buraya kadar geldim.
Yaşlı adam:
- Güzel bir hikayeymiş.
Kapıdan içeriye bir doktor geldi. Doktor:
- (İngilizce konuşma)
Mustafa yaşlı adama:
- Ne dedi?
Yaşlı adam:
- Q adında bir doktor bu civarlardaymış. Belki hastaneye gelirmiş.
Mustafa:
- Tamam, teşekkürler.
Yaşlı adam:
- Bir şey değil.
Mustafa Q’ya rastlamamak için her şeyi yapabilirdi. Birden aklına bir fikir geldi. Yaşlı adam yemek olarak soya eti istemişti. Gelince bıçağı alıp kendini yaralıycaktı. Gül ise hastanenin kan alma bölümünde Osman beye yardım ediyordu. Gül:
- Niye böyle olduk ki?
Danie de hastanedeydi. Koridorda bekliyordu. Yücel ve Andy koşarak koridordan geçti. Danie arkalarından:
- Hey Andy.
Andy durdu. Ve:
- Aaa Danie buradasın demek.
Yücel hemen hastanenin kan alma bölümüne daldı. Yücel heyecanla:
- Osman bey!
Gül:
- Şşşşt, onu uyandıracaksın.
Yücel Gül’e yardım etmeye başladı. Andy ve Danie koridorda yürüyüş yaparken arkadan doktorlar:
- Stand back!” diyorlardı. Arkalarında bir de sedye vardı. Andy:
- Garip, ben hiç ambulans sesi duymadım.
Doktorlar ameliyat odasına doğru sedyeyle girdiler. Birden bir patlama duyuldu. Hastanenin doğusundan geliyordu. Andy:
- Danie yüzleşmemiz gereken vampirler var.

(Devam edecek)

2006-02-27T13:57:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 11

Ayy çok korktum!

Mustafa kendine bir tokat attı. Ve bu arada New York’a girdi. Etrafındaki kişiler ona:
- Wonderful men! Amazing Mr Mustafa.
Mustafa onlarla ilgilenmedi. Ve doğruca tren istasyonuna gitti. Sıraya girdi. Sıra ona geldiğinde:
- One ticket, please.
Kasada duran kişi:
- Where are you going?
Mustafa etrafına bakındı. Birisinin okuduğu kitapta “East Gackle Times” yazıyordu. Mustafa biletçiye:
- East Gackle.
Biletçi:
- Okay.
Biletçi bileti verdi. Mustafa istasyona girdi. İçerde “Hot Dog, Chili Con Carne, Turkey, Spagetti adlı yiyecek satanlar vardı. Bir sandalyeye oturdu. Diğerlerini unutmaya çalıştı. Trenin ne zaman geleceğini 10 dakka sonra çözebildi. Derken istasyonun karşı tarafında Osman bey dışında tüm grup belirdi. Mustafa kendi kendine:
- Hay aksi. Off.
Derken Ali ve Q yanından geçti. Ama fark etmemişlerdi. Ali Q’ya:
- Bu ne?
Q:
- Aaa o mu?Şey acılı çorba. Meksika usülü acılı çorba. Aslında akşam yemeğini burada edebiliriz. Nasıl olsa trenin gelmesine 5 saat var diyerek diyerlerinide yanlarına çağırdı. Diğerleri geldi. Ali Gül’e bir şeyler anlatmaya çalışıyordu. Gül ise ona aldırış etmedi. Hep birlikte Mustafa’nın tam karşısındaki restorana gittiler. Mustafa yaylı bir yatak bulup yattı. Saatini ayarladı. Ve uyudu. Q ve Peter yemekten erken kalkıp yayyı yatak aramaya başladı. Aradan 4 saat geçti. Mustafa uyandığında restoranlar ve dükkanlar kapanmış istasyon sessizliğe bürünmüştü. Mustafa bir saatini grup üyelerini kızgınca bakmakla geçirdi. Sonra tren geldiğinde, gizlice trene girdi. Grup da arkadan girdi. Mustafa hemen bir kamara tuttu ve hemen uyumaya başladı. Ertesi gün saat 12:00 East Gackle’a varmıştı. İndiğinde hemen bir otel aramaya koyulmuştu. Hala gruptan bir haber yoktu. Derken iki katlı bir eve rastlamıştı. Kapıyı çaldı. Kapıyı sarı saçlı bir çocuk açtı. Sarı saçlı çocuk:
- Benimle mi konuşacaksınız yoksa ailemle mi?
Mustafa şaşkın halde:
- Ailenle.
Sarı saçlı çocuk:
- İleride merdivenlerin sağındaki odadalar.
Mustafa ayakkabılarını çıkarıp merdivenin sağındaki odaya geçti. Sarı saçlı çocuk da arkasından gitti. Sarı saçlı çocuğun babası:
- Mevzu nedir?
Mustafa yanıt olarak:
- Şey, kalacak yer arıyorum da. . .
Sarı saçlı çocuğun babası da:
- Burada kalabilirsiniz, bizim için hiç sorun olmaz.
Mustafa şaşkın, şaşkın:
- Yeni geldim buralara da yer arıyordum. Yani şey size yük olmam değil mi?
Sarı saçlı çocuğun babası rahatlamış şekilde:
- Oh, ne yok olmazsınız.
Sarı saçlı çocuk:
- Merhaba, adım Andy. diyerek elini uzattı. Mustafa da elini uzattı. Tam el sıkışacakken Andy’nin babası:
- Hayır, yapma!
Mustafa hiç bir şey anlamadan:
- Niye?
Andy:
- Lafa karıştım üzgünüm ama basitçe tokalaşacağız.
Andy’nin babası elini Andy’nin eline işaret etti. Mustafa Andy’nin eline baktı. Andy’nin elinde şaka malzemesi gördü. Mustafa:
- Çok ayıp. Ha bu arada sizin adınız ne?
Andy’nin babası:
- Adım Hall ya seninki:
Mustafa:
- Adım Mustafa.
Andy ve Hall heyecanla:
- Aaa, sen, şu ünlü vampir yok edicisin.
Mustafa kızararak:
- Evet o benim.
Hall:
- Peki diğerleri nerede?
Mustafa odadan çıkmaya çalışarak:
- Şey o konuyu açmayalım.
Andy:
- Seni anlıyorum.
Hall:
- Seni odana götüreyim. diyerek merdivenlerden yukarı çıktı. Mustafa odayı gördükten sonra:
- Tamam kalabilirim. Şimdi fiyat konusunu konuşalım. . .
Saat 22:17’de grup ev arıyordu. Ali hem yürüyerek hem de terleyerek:
- Yahu bir durmayacak mıyız?
Yücel:
- Hakikaten de ha.
Q kızarak:
- Buraya niçin geldik ha o zaman! O zaman siz gidin! Beceriksizler.
Yücel de kızmaya başlayarak:
- Şşşşt, dövmeyim seni ha.
Gül Q’nun önüne çıkarak:
- Önce beni geç şişko ayı.
Ali:
- Sen nesin ha?Boş kafa ne olacak:
Gül:
- Senin pestilini çıkar miyim.
Müzeyyen:
- Kocama dokunursan seni öldürürüm.
Jack:
- Keşke Mustafa gibi Osman beyin yanında kalsaydım.
Q:
- İyi git o zaman.
Jack:
- Hey sözlerine dikkat et.
Q alaycılıkla:
- Etmemsem ne olur?
Peter:
- Bir şey bilmeyen salak.
Q Peter’a tekme atmaya çalıştı ama Yücel onu engelledi. Yücel:
- Terbiyesiz.
Lapacı:
- Doğru konuş Yücel!
Jack:
- Lapacı tüm yaptıkların arasında en saçma olanı buydu.
Lapacı:
- Ama efendim. . .
Jack:
- Sus.
Q:
- Kapa çeneni aç gözlü.
Jack kılıcını çıkardı ve:
- Hiçbir şey bilmiyorsun. Ben senden daha fazla şey biliyorum. Lapacı onla mı olacaksın yoksa benle mi?
Lapacı şaşırmıştı. Daha önce çılgın korsan Jack ile hiç böyle bir ilişkisi olmamıştı. Q:
- Dana beyinli.
Yücel Q’ya yumruk attı. Peter da Gül’e tekme attı. Jack ise Lapacıyı Q’nun yanına fırlattı. Müzeyyen:
- Biz gidiyoruz. diyerek gittiler. Lapacı kederlenmişti. Q ise arkalarından küfür yağdırıyordu. Gül de Q ne yapıyorsa onu yapıyordu. Geceyi Mustafa hariç herkes uyuyamamıştı.
Osman bey grubu çok merak etmişti. Bu yüzden uyku tutmamıştı. Osman bey de kitap araştırmasına devam etmeye karar verdi ve elebaşının kalesine gitti. Saat 01:23 olmuştu. Ve Osman bey aradığını bulmuştu. Ve eve gitti. Eşyalarını topladı. Ve doğruca tren istasyonuna gitti. Saat 09:30 olmuştu. Mustafa kahvaltısını bitirmişti. Daha sonra cep telefonu çalındı. Açtığında duyduklarına inanamadı. Şok olmuştu. Bu önceki yaşadıklarından da kötüydü.
(devam edecek)

2006-02-24T14:05:00.000+02:00

NASIL YANİ! NE BU ŞİMDİ... NI NI NI NINNN

Dün haberleri izliyorduk... O ne... Dünyanın Sonu Hakkında 10 Senaryo... Ne bu ya şimdi, haber mi?..
Ben elektrikli otomobillere binmek istiyorum daha, ne dünyanın sonusu... Lütfen yani...

2006-02-21T12:17:00.000+02:00

Değerli dostlarımız arasındaki Muz ve Sponge Bob'ı da unutmayalım...

2006-02-19T15:18:00.000+02:00

ŞİRİNLER, PIGLET, ÇILGIN ZÜRAFA, TAVŞAN ve
MİKİ FARE, BENİM İYİ DOSTLARIMDIR

Onlar da benim gibi kar yağmasını bekliyor ama bitti galiba...

Bu arkadaşlar beni okula giderken uğurluyorlar ....

2006-02-19T14:53:00.000+02:00

BİR DOĞUM GÜNÜ

Cuma günü Çağdaş’ın doğum gününe gittim. Servisten ve sınıftan birçok arkadaş gelmişti. Güzel bir doğum günü oldu, çok eğlendik. Doğum günü pastasında kahve tadı vardı, çok hoşuma gitti. Krakerler, sigara böreği ve cips yedik. Arkadaşlar doğum günü hediyesi olarak bilgisayar oyunları, günlük defteri gibi şeyler getirmişlerdi. Ben de güzel bir resim çerçevesi hediye ettim. Hediyelerin hepsini açtığında Çağdaş çok mutlu oldu.
Sonra Çağdaş, küçük salonda bize Digitürk’ün müzik kanallarından güzel bir müzik buldu. Hepimiz dans ettik. Sonra hepimiz yastık savaşı yaptık. Saatler hızlı geçti, birkaç saat sonra birer ikişer partiden ayrıldık. Çağdaş ile biz yakın oturuyoruz. Hava güzel olduğunda dışarıda birlikte oynuyoruz. Çağdaş çalışkan bir arkadaşımız, dersinde iyi notlar alır. Herkesle iyi geçinir, bu yüzden ben de onu çok severim. Bana doğum günü fotoğraflarımı gönderirse blog’uma koyacağım.
Şu günlerde Red Alert oynuyorum. Babam da bu yüzden hep sinirleniyor ve bana kesirleri çalışmamı söylüyor. Oysa ben daha çok oyun oynamak istiyorum. O bilmese de ben arada çalışıyorum. Mesela dün ölçüleri çalıştım, test kitabından otuz tane soru çözdüm. İşte böyle.
Abimle de oynuyorum, bana bazen oyunları çözmemde yardımcı oluyor. Arada bir de güreşiyoruz.

2006-02-16T14:42:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 10

Son hazine avcılığı

Ertesi sabah saat 07:00 sıralarında grup ve 2. Şahıs yola çıktılar (Osman bey bunun için çok yaşlı olduğunu düşündüğü için gelmedi). Grup heyecanla ormana girdi. Jack bir yandan mırıldanıyor, bir yandan da önüne bakıyordu. Diğerlerinin hepsi de yarış yapıyormuşçasına gidiyorlardı. İki saat sonra grup, etrafı ağaçlar ve çiçeklerle çevrili bir yere geldi. Herkes durup etrafına bakındı. Jack hala mırıldanıyordu. Yol beşe bölünüyordu. Ali:
- Şimdi ne yapacağız? İçimizden biri tek kalıcak.
Mustafa:
- Yücel sen kuvvetlisin, sen tek gideceksin.
Yücel tamam anlamında başını salladı. Mustafa:
- Ali ve Müzeyyen soldaki yoldan gidecek. Jack ve Lapacı soldan önceki yola gidecek. 2. Şahıs ve ben ortadaki ve Yücel en sağdaki, Q ve Gül ise sağdan önceki yoldan gidecek.
- Eğer aradığımız şeyi bulursak bağırın tamam mı?
Mustafa dışındaki herkes:
- Tamam!
Bütün gün grup, kitabı aradı. Saat 24:00’te bütün grup yatacak bir yer ayarlamaya başladı. Ertesi sabah oldu. Mustafa ve 2. Şahıs sonunda bir yere vardılar. Bir kaleye varmışlardı.
2. Şahıs:
- Hmm. Burası olmalı.
Mustafa:
- Emin misin?
2. Şahıs:
- Evet.
Sonra Mustafa ve 2. Şahıs içeri girdiler. Bu sırada Q ve Gül, derin bir dereye vardılar. Gül:
- Ben yüzme bilmem. O yüzden geçemem. Sen devam et.
Q:
- Hayır! Derenin sol tarafına doğru gideceğiz. Bir kitapta okumuştum. Derelerin sol tarafına gidince hep bir yere ulaşılırmış.
Gül:
- Anladım.
Aradan 2 saat geçtikten sonra Gül ve Q mermerden yapılmış duvarlara vardılar. Q:
- Evet, derenin neden bu kadar derin olduğu anlaşıldı.
Duvarın arkasından bir ses:
- Buldum!
Gül:
- Jack’in sesi.
Q:
- Arkana bak.
Gül arkasına baktı. Arkada Yücel ve Lapacı geliyordu. Lapacı:
- Gelin, arkada bir giriş var. diyerek Yücel’le gösterdiği yere doğru koşmaya başladı. Q ve Gül de arkalarından gitti. Yücel duvardaki bir çatlağı işaret ederek gösterdi. Lapacı:
- Bu çatlağı kırabilirsek kaptanı buluruz.
Yücel:
- Hmm, ben tahtaya benzer şeyleri kırabilirim ama mermeri bilmiyorum.
Bu sırada Jack bağırarak:
- Yardım edin!
Q:
- Denemek zorundayız.
Yücel aceleyle:
- Tamam.
Yücel sıkıca yumruğunu tutarak mermere vurdu. Yücel ağlıyormuşcasına:
- Aaaaaa, çok canım yandı. diyerek gözlerini 10 saniyeliğine kapattı. Açtığında ise etrafını 10 kılıçlı askerler etrafını çevirmişti. Bir asker ise onu iple bağlıyordu. Arkadan bir darbe yedi ve bayıldı. Ertesi gün Jack, Lapacı, Ali ve Yücel kendilerini bir hapisanede duvara zincirlenmiş gördüler. Ali:
- Ah harika, duvarla birleşmişiz.
Yücel:
- Ne, sen de mi yakalandın?
Ali:
- Evet.
Jack:
- Ah Lapacı, hep senin yüzünden.
Lapacı:
- Ama kaptan iyi tarafından bakar mısın?
Jack:
- Bunun iyi tarafı neresi?
Lapacı:
- En azından aradığımız şey burada olmalı.
Jack:
- Nasıl yani?
Bu sırada Yücel ve Ali boş boş Jack ile Lapacı’nın tartışmasını izliyordu.
Lapacı:
- O zaman bunların sorumlusu kim?
Jack:
- Eğer bunun sorumlusunu bulursam var ya. . .
Ali:
- Hey bu yeşil duman da ne, diyerek ilerden gelen yeşil bulutu, kolundaki zincirleri “şangırt!” diye sallayarak gösterdi. Bu yeşil bulut hapisaneye girdiğinde Jack, Lapacı ve Yücel bayıldı. Ali biraz daha dayanarak içinden “Spider- man yardıma ihtiyacımız var” dedi ve bayıldı.
Mustafa ve 2. Şahıs bu iki gün içinde peşlerindeki asker ve gardiyanlardan kurtulmaya çalışıyordular. Derken artık peşlerinde çok güçlü silahlı kişiler gelmeye başladı. Bu kovalamaca sonunda bir yerde atlattılar. Mustafa ve 2. Şahıs’ın karnı çok acıkmıştı. Mutfağa bir yerde rastlamışlardı ama tekrar geri dönmeleri çok tehlikeli idi. Mustafa solgun halde:
- Şimdi nasıl açlığımızı susturacağız.
2. Şahıs’ta solgun halde:
- Bilmiyorum, ama sen çok solgun görünüyorsun.
Arkadan tanıdık bir ses:
- Bırakın beni, bırak diyorum!
Mustafa'nın solgunluğu giderek:
- Bak bu Q’nun sesi.
2. Şahıs hala solgun halde:
- Duyamadım.
Mustafa:
- Şşşt. Gidiyoruz. dedi ve 2. Şahıs’ın elinden tutup Q ve çevresindeki dört silahlı adamı izlediler. 1 saat boyunca onları izlediler. Daha sonra basit bir çete evindeki bir mutfak dekorasyonu olan bir odada takılıp kaldılar. Bu odada iki silahlı adam, bir saat, masa, üç sandalye, bir yiyecek makinesi, dolaplar, pizza kutusu ve bir de fırın vardı. Mustafa odanın kapısın da sesizce:
- Şimdi ne yapıcağız. Q’yu kurtalmalıyız bay 2. Şahıs (Bay deyince 2. Şahıs daha hızlı düşünürmüş).
2. Şahıs:
- Hmmm. Dur ben iyi rol yaparım. Bak şimdi şöyle yapıcan. . .
Aradan 5 dakika geçti. Mustafa nöbetçilerin görüş alanlarına girip, çıktı. Nöbetçiler de onu izlemeye koyuldular. 2. Şahıs hemen etrafında para aramaya başladı. Onun yerine yerde bir sopa alıp yiyecek makinasına vurdu. İçinden iki yumurtalı sandviç ve reçelli kek çıktı. Arkadan bir ses:
- Orada neler oluyor, dedi. 2. Şahıs hemen reçelli kekikin reçelini çıkarıp sesin geldiği kapıyı reçeli sürdü. Arkadan Mustafa geldi:
- Onlar geliyor çabuk, ne yapacaksan yap!
2. Şahıs yumurtalı sandviçleri fırına koydu ve masadaki bir silahı alıp Mustafa’ya attı ve:
- İlerideki kapıyı vur çabuk!
Mustafa silahla yapıştığı kapıyı vurdu. Kapı açıldı ve iki baygın adam gördü. 2. Şahıs:
- Gidelim.
Mustafa ve 2. Şahıs kaçarken alarmın çaldığını duydular.
Bu sırada Q ve Müzeyyen’i idam etmek için hazırlıklar yapılıyordu. Ve bu hazırlıkları bitirmek üzereydiler. Aynı zamanda Ali de idam edilmek için salona getiriliyordu. Onu zindandan alırken Yücel kızgınlıkla götürenlere bakıyordu. Çok fena kızmıştı. Jack gözlerini kısarak:
- Onu rahat bırakmazsanız kılıcımı yersiniz!
Ali’yi götürenlerden biri:
- Tabii tabii.
Lapacı:
- Peki neden götürüyorsunuz. diyerek Yücel’e göz kırptı. Yücel ise hiçbir şey anlamamıştı. Ali’yi götürenler hala Lapacı’nın sorusunu düşünüyordu. Ali kendisini götürenleri tekmeledi, ve kurtuldu. Yücel de zincirleri kopardı. Ve aniden zindanda 5 silahlı adam kontrolüne aldı. Ve aniden ağlar kapıdan 3 silahlı adamı bağladı. Birden Spider- man diğer iki adamanın üstüne atlayıp bayılttı. Ve Spider- man emin bir şekilde:
- Hemen buradan çıkın. dedi ve diğerlerini zincirlerden kurtarıp silahlarını verdi. Spider- man:
- Tamam, sizinle geliyorum. Hadi gidelim.
Jack:
- Bir dakka bu bir tuzaksa. Peki bunları kim düzenliyor?
Spider- man:
- Bak, şimdi tartışmanın anlamı yok! Hem bunları düzenleyen Amerika çapındaki tüm suçluların kralı Kingpin yani elebaşı. Madem sizinle birlikte savaşacağım.diyerek maskesini çıkardı.Ben Peter Parker’ım. Yani gazeteci. Daily Bugle’da çalışıyorum. Ve aradığınız buldum. Şimdi diğerlerin bulmalıyız. Bu arada aşağıdıki küçük mutfağın her yanı yumurta olmuş. Neyse buna daha sonra konuşuruz. Hadi gidelim. Oldu mu?
Spider- man dışındakiler:
- Oldu.
Bu sırada idam yerinde Q idam kuyusuna atılmadan önce elebaşı bir konuşma yapıyordu:
- . . . ve dahası çok iyi çalıştım ve başardım. Ama önce diğer kurbanı da getirin.
Müzeyyen de Q’nun yanına getirildi. Q Müzeyyen’e mırıldanarak:
- Buradan üç çıkış var. Ya konuşmanın olduğu yerdeki kapıya doğru bir yay bulup atlığıycağız. Ya çok hızlı koşarak normal kapıdan çıkıcağız. Yada aşağıya atlayıp iplerimizi bir kayaya bağlıcağız.
Müzeyyen de Q’ya mırıldanarak:
- Hmm ikinci seçenek güzel görünüyor. Ama salondaki gurdiyan sayısı çok fazla.
Q:
- Evet
Elebaşı:
- Sessizlik!
Spiderman salondaki tüm silahlı adamları bayıltıp, bağladı. Ve elebaşına:
- Seni kötü seni. Polisler burayı basmak üzere.
Elebaşı:
- Bak bakalım, arkadaşlarını kurtarabilicek misiniz? diyerek Q ve Müzeyyen’i attırdı. Ali arkadan:
- Müzeyyen!” diyerek arkasından koştu. Mustafa da onun arkasından gitti. Ali:
- Müzeyyen! Müzeyyen!
Mustafa:
- Müzeyyen! Q! Q!
Ali bayıldı. Mustafa:
- Ali! Konuş benimle!
Kalbini kontrol etti. Atmıyordu. Kalp masajı yapmaya çalıştı. Diğer herkes geldi. Ve polisler de geldi. Mustafa gözüne iki damla yaş geldi:
- Ali hadi uyan. Q, Ali, Müzeyyen!
Osman bey:
- Onlar için üzülüyorsun biliyorum. Ama senin hatan değildi ki.
Mustafa:
- Evet benim hatam. Eğer ben vampirlere karşı savaşında Q’ya yardım etmeseydim bunlar olmazdı. Neden kur. . .
Jack:
- Senin sözünü kestim ama bizi birlikte tutan neydi biliyor musun?
Lapacı:
- Arkadaşlık. Ve onlarla arkadaş olduğumuz sürece hep birlikte olucağız.
Yücel:
- Evet. Mesela sen benim bu yaşta çizgi roman okuduğumu gördün. Ama hiç sana kızmadım. Çünkü biz arkadaşız.
Spider- man:
- Ali hep bana inandı. Ve ben de onun hala yaşadına inanıcam.
Mustafa:
- Yeter artık bu saçmalıkkkklaaaaaarrrrrrrrdan bıktıııııııııııııııııııııııım.
Salondaki herkes duvara çarptı. Mustafa birden uçup gitti. Yücel ayağa kalkarak:
- O da neydi!?
Q:
- Korktuğum başıma geldi. Mustafa evde kalmış. diyerek tırmanmaya başladı. Jack:
- Ali yaşıyor.
Q yorgun halde:
- Tabii ki yaşıycak.
Gül koşarak geldi:
- Numara işe yaradı.
Spider- man:
- Ne numarası?
Q:
- Mustafa’nın özellikle ortadan gittiğini anlamıştık. Ve siz zindan da uyuyun diye yeşil bulut yolladık ve gizlice Gül’ü oraya sakladık.
Lapacı:
- Daha sonra Ali’nin söylediğini duydun ve. . .
Ali Lapacı’nın sözünü keserek:
- Spider- man’i araması için Osman beye cep telefonu ile haber verdiniz ve. . .
Osman bey:
- Spider- man’e haber verdim.
2. Şahıs:
- Hmm. O zaman eve dönmemiz gerekiyor.
Müzeyyen:
- Doğru ya, vampir Mustafa’nın kanını emmeden oraya gitmeliyiz.
Grup hemen çevik kuvvet arabasına doluştu ve eve doğru gittiler.
Eve vardıklarında. Vampir henüz varmıştı. Vampir:
- Yetti artık. Köööötüüüüü Söööööz!
Ali ve Müzeyyen bayıldı. Ve şöyle sayıklıyorlardı:
- Kötü Söz, Kötü Söz.
Q kızarak:
- Hay aksi.
Vampir Yücel’i nehre doğru sürükledi. Arkada polisler ateş açmaya hazırlanıyorlardı. Polislerden biri:
- Fire!
Polisler ateş açtı. Q hemen kırbacıyla vampiri sıkmaya başladı. Jack’te arkasından kılıçla delmeye çalışırken. Jack birden havaya kalktı ve vampirin önüne geçti. Fire diyen polis:
- Stop the fire!
Polisler ateşi kesti. Jack birden kapının oraya düştü. Başı kan içindeydi. Gül hemen Jack’in yarasını iyileştirmeye çalışıyorudu. Lapacı da arkada bir sopa alıp vampire doğru saldırdı. Lapacı birden gemiye doğru uçtu ve gemiye düştü. Spider- man son anda bir dalış yaparak vampiri yere düşürmeye çalıştı, ama Spider- man boğulmaya başlamıştı. Arkadan birden bir şey onu yere düşürdü. Tipi yağmaya başlamıştı. Osman bey evin içine girdi ve ışıkları açtı. Ve perdeleri açtı. Vampir:
- Hayıııııııııııııırrrrrr, kööötatrisss ana vamppyş aaaaaaaaaaaaaaaa. diyerek parçalandı.
23 Mart günü Jack, Ali ve Müzeyyen taburcu oldu. Evde onlar için kutlama yapıldı. Kutlamalara çevredeki türk komşular ve hayranlar da katıldı. Mustafa ve Osman bey hariç tüm grup vardı. Mustafa kendi hakkında düşünüyordu. Osman bey ise hala Elebaşı’nın kalesinde hala kitabı arıyordu. Mustafa yürüyüşün de kendi hakkında hala düşünüyordu. Mustafa kendi kendine:
- Aptalım, az kalsın arkadaşlarım ölüyordu. Bence artık buradan gitsem iyi olur. Kesinlikle. Benim gibi birine hiç ihtiyaçları yok.

(devam edecek)

2006-02-07T23:34:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 9

Alt#Üst

Kitapta:
- Adres; Alt#Üst.
Osman bey yerinden sıçrayarak eve gitti.
Ertesi gün grup Alt#Üst adresine gitti. Binaya vardıklarında bir güvenlik görevlisi Alt#Üst dairesinin en üst katta olduğunu söyledi. Grup, hep birlikte, asansör bozuk olduğundan merdivenden çıktılar. Çıkarken aralarında konuşuyorlardı. Jack:
- Niçin, ne arıyorsunuz ki?
Mustafa yanıt olarak:
- Hala ölüm olayları oluyor.
Yücel Ali’nin kulağına bir şeyler fısıldıyordu:
- Ali, sence bu 2. Şahıs nasıl biridir?
Ali çaktırmadan:
- Sus Yücel, sus.
Q, en önden Gül’e komut veriyordu. Sonunda en üst kata vardılar. Ali ve Mustafa o kattaki bütün kapılara baktılar. Ve sonra buldular. Mustafa kapıyı tıklattı. Kapıyı ufak bir adam açtı. Adam:
- Kimsiniz?
Mustafa adama gözlerini dikerek:
- Adım Mustafa. Bunlar Ali, Yücel, Müzeyyen, Q, Gül, Jack ve Lapacı. diyerek sırayla Ali, Yücel, Müzeyyen, Q, Gül, Jack ve Lapacı’yı gösterdi. Adam:
- Ah, siz o vampiri öldürenlersiniz. Benim adım ise Minik Tosbağa. Ama bana 2. Şahıs diye hitap edebilirsiniz.
Mustafa zoraki bir sırıtma ile,
- Biz de sizi arıyorduk.
Minik Tosbağa (Yani 2. Şahıs):
- Gelin içeri geçin.
Grup içeri girdi. Herkes salona geçti. Lapacı ve Gül ayakta kaldılar. (Çünkü gruptan her bir bir koltuğu veya sandalyeyi kaptı).
2. Şahıs:
- En arkadaki odada kamp oturakları var. Oradan alabilirsiniz.
Lapacı ve Gül iki dakika sonra beş desimetre boyunda, saman renginde, yastığa benzeyen şeylerle geldi.
2. Şahıs:
- Galiba ölüm olaylarından bahsetmek istiyorsunuz.
Mustafa ve Ali hep bir ağızdan:
- Evet!
2. Şahıs:
- Bunu öğrenmek için bir sürü şey yapmalısınız. İlk önce özel bir kitap bulmalısınız. Benim eşliğimde. Daha sonra güçlü bir kaos zümrütüyle kitabın ne dediğini bulacaksınız. Sonra da onda diyen şeyi yapacaksınız. O da sizi bu ölümlerin kaynağına götürecek.
Mustafa:
- Yarın yola çıkıyoruz.
2. Şahıs:
- Tamam.
Eve vardıklarında minik tosbağanın dediklerini bütün grup konuşuyordu. Mustafa Şen’e bununla ilgili mektup yazmayı ihmal etmedi. Mektupta:

Sevgili Şen.

Ölüm olaylarını
çözmek için büyük bir görev aldık. Önceki mektubun biraz garipti. Neyse, bana
mektup yazma, çünkü yarın yola çıkıyoruz.

Mustafa

(devam edecek)

2006-02-07T23:23:00.000+02:00

Tam Okul Açılacaktı ki Kar Yağıyor

Okul açılacak yaşasın! Ama kar yüzünden okul iki gün tatil edildi. Tüh! Hem yaz tatilini etkileyecek, hem de ders işleyemeyeceğiz. Yani insan kendi okuluna gidemiyor, anlamadım. Ama bu kar da yağma diyoruz yağıyor. Ne garip bir olay?!

Amcamda Kalışım

Geçen günler bloguma pek bir şey yazamadım. Ama amcamlarda kaldığım için bir şey yazamadım.
Çok iyi bir tatildi. Hepsini anlatacağım. İki hafta önce cuma gecesi (gece dediğim saat 10) amcam beni en sevdiğim kuzenim Atakan’la birlikte alıp evine götürdü. O gece saat 12’de yattık. Uyandığımda saat 9’du. Kuzenim Atakan uykudaydı. Birkaç dakika sonra uyandı. Ondan sonra pijamalarımızı çıkarıp normal elbiselerimizi giydik. Amcam biraz geç uyanır normalde.

Bugün de saat 11’de uyanmıştı. Kahvaltıyı saat 12’de yedik. Kahvaltı çok güzeldi. Kahvaltıdan sonra ellerimizi yıkadık. Ve günün geri kalanında da oyun oynadık. Bilgisayar oyunları oynadık, oyuncaklarla savaş yaptık.
Ertesi gün yine aynı geçti. Değişik olay bol bol film izlememizdi. Ondan sonraki dört günde (biraz fazla olduğunu ben de biliyorum ama orada kaldım) aynı şeyleri yaptık. Artık dönüş vakti gelmişti. Ve en sonunda eve döndük.

2006-01-30T21:43:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 8

Spider-Man bir kahraman değil

Mektupta:

Sevgili dostlarım.
Ölüm olaylarını duydum. ama birisinden kuşkulanılıyormuş.
Ad Spider-Man. Hastalık taşıdığı söyleniyor. Beni merak
etmeyin, ben sizi merak edeceğim...
Şen.

Mustafa hayretle:
- Şen ne biçim yazı yazıyor. Ayrıca niye beni merak edecekmiş ki?
Ali:
- Garip.
On gün sonra bu grup yılbaşı alışverişine gitti. Koskocaman New York’ta etrafı geziniyorlardı. Daha sonra bir yangın gördüler. Yangını izlemeye başladılar. Müzeyyen telaşla Ali’ye:
- Acaba içeride birisi var mı?
Daha sonra havada birisi belirdi. Hızla binanın duvarını kırıp içeri girdi. Bir kaç dakika sonra dışarı elinde bir insanla çıktı. İnsanı binanın üzerine bıraktı. Grup dışındaki insanlar:
- Evil Spider-Man, diyerek üzerine karton, şişe ve taş atmaya başladı. Spider-Man hemen oradan uzaklaştı. Başka bir gün grubun (Jack, Osman bey ve Lapacı hariç) gezdiği müzede yangın çıktı. Grup içeride hapsolmuştu. Yukarı çıkıp orada beklediler. Ama yangın her yeri sarmıştı. Bir dakika sonra yanlarındaki duvar kırılarak içeri Spider-Man girdi. Ve yandaki bir binaya ağını attı. Ali şaşkınlıkla:
- Ne, nasıl, yani?
Spider-Man yanıt olarak:
- Bayağı olur.
Mustafa ağa tırmanarak karşı binaya ulaştı. Arkasından Ali, Müzeyyen, Q, Yücel ve Gül geldi. Spıder-Man giderken gruba:
- 2. Şahıs size ölüm olaylarının nedenini açıklayacak.
Ertesi sabah Mustafa kahvaltıda Osman beye:
- Bu 2. Şahıs neyin nesi, araştırır mısınız?
Osman bey:
- Tabii olur evlat.
Jack:
- Ben şahsen Spider-Man’in suçlu olduğuna inanıyorum.
Ali elindeki ekmeyi bir tabağa bırakarak:
- Orada olacaktın. Bizi kurtardı.
Yücel:
- Evet.
Jack peçeteyle ağzını silerek:
- Olsun. Yine de suçlu.
Yılbaşı gecesi grup, yeni yıla girişlerini kutluyorlardı. Ali, Yücel, Jack ve Gül dans ediyorlardı. Q ve Müzeyyen televizyon izliyorlardı. Osman bey kitap okuyor, Mustafa ve Lapacı satranç oynuyorlardı. Lapacı:
- Şah, mat.
Mustafa:
- Ah. Ben içecek servisi yapacağım.
Lapacı da dans edenlere katıldı. Ali dans ederken de arada sırada bir şeyler mırıldanıyordu:
- Süper, süper oynayın. Bizim için, bu taraftar için oynayın.
Saat 23:59’da geri sayıma başladılar:
- On, dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört, üç, iki, bir, sıfır! Yeni yıl!
Mustafa:
- Yaşasın.
Ali:
- Yeni yıl!
Yücel:
- Yeni bir üç yüz altmış beş gün!
Ertesi sabah Mustafa uyandığında Güneş’li bir hava gördü.

2. Şahıs

Kahvaltıyı hazırlamak için indiğinde her şeyi hazır buldu. Görünüşe bakılırsa Ali ve Müzeyyen kahvaltıyı hazırlamışlar. Çünkü mutfaktan birtakım sesler geliyordu. Mustafa kahvaltıyı atlayıp salondaki kitaplığa gitti. (Yoksa Ali ve Müzeyyen flört edip Mustafa’nın midesini bulandırabilir)Mustafa, 2. Şahıs adıyla ilgili bir kitap arıyordu. Aradığı şeyi bulamadı. Ama “Garip İsimli Kişilerin Adresleri” adında kalın bir kitap buldu. Ve bir koltuğa oturup okumaya başladı. Kitapta garip şeyler yazıyordu. Daha sonra Mustafa şarkı sesleri duymaya başladı:
- Batsın Bu Dünya, ben ne yapayım, Batsın Bu Dünya, artık bir şey yapamam.
Mustafa hemen okuduğu sayfanın köşesini kıvırıp masaya koydu. Sonra da banyoya koştu. Bir kulak tıkacı alıp kulağına tıktı. Banyodan çıktıktan sonra salona giderken Ali’nin banyoya gittiğini gördü. İçinden bir “oh” demek geldi. Kahvaltıya oturduğunda Yücel'in daha henüz geldiğini gördü. Yücel tabağının içindeki ekmeği ağzına koyup boğuk bir sesle:
- Günaydın, dedi.
Mustafa:
- Günaydın.
Yücel ekmeği yuttuktan sonra:
- Eğe peki şu 2. Şahıs'ı bulabildiniz mi?
Mustafa uykulu bir halde:
- Hayır.
Kahvaltı bittikten sonra Mustafa arabayla Q ve Ali’yi işe bıraktı. Osman bey salondaki “Garip İsimli Kişilerin Adresleri” kitabını gördü. Hemen okumaya başladı. Osman bey mırıldanarak okudu:
- Üst katta bulunan # 3. alt ykltma. Bunun anlamı ne olabilir?
Arka sayfaya baktı. Osman bey arka sayfayı okudu:
- Orda şifre Ü’yle başlıyor, t’le bitiyor. Ama bazen yok olma denilen bir şey yada bütün her şey uçar veya akılda kalır. İstediğiniz şey üste veya altta olabilir. Yeter ki siz onu, iki yerin ortasındaki işaret yada boşlukta bulun. Ama dikkatli olursanız anlarsınız. Eğer anlamazsanız sakın arka sayfayı açmayın. Nedeni çok önceden biliniyor. Siz anın.
Osman bey şaşkınlık içinde arka sayfaya baktı. Sadece # işareti vardı. Osman bey çok şaşırmıştı.
Ocak ayının 23’ünde saat 10:00’da Osman bey, hala, 2. Şahıs’ı arıyordu. Sonunda Osman bey, Mustafa’nın iki günlüğüne bir deney odası kiralamasını söyledi. Orada hemen çalışmalara başladılar. Gecesini gündüzüne katarak çalışıyordu. En sonunda bir şey bulmayı başardı. Bu sefer küçük bir hece buldu. Bilgisayarda daha iyi incelemeye koyuldu.
Ertesi gün Osman bey uyandığında kendisini bilgisayarın başında buldu. Ve hemen çantasından küçük bir kraker alıp yedi. Daha sonra bilgisayarda çalışmaya tekrar başladı. Telefon çaldı. Osman bey telefonu açtı. Arayan Yücel idi. Osman bey:
- Alo.
Yücel:
- Alo, ben Yücel. Arayıp niye gelmedin diye soracaktım. Niye gelmedin?
Yanıt olarak:
- Çünkü çözmek üzereyim.
Yücel:
- Peki acıkmadın mı?
Yanıt olarak:
- Yanımda kraker var.
Yücel:
- İyi misin?
Yanıt olarak:
- İyiyim. Hoşça kal. diyerek Osman bey telefonu kapattı. Ve yine çalışmaya koyuldu. Kitapta 2. Şahısla ilgili yeni bir yazı çıkmaya başladı. Osman bey kendi kendine:
- Galiba buldum, dedi.

(Devam edecek)

2006-01-28T23:06:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 7

Beklenen kapıda

Şehir başkanınına vampiri yok ettiklerini kanıtladıktan sonra kendilerine nehir kenarında güzel bir ev ve para ödülü verildi. Ayrıca Ali, Mustafa ve Q’ya iş de verildi ve çok popüler kişiler oldular. Bütün gazetelerde, bütün ülkelerde adları geçiyordu.
Bir gün grup evde konuşuyordu.
Ali:
- Espri duymak isteyen?
Ali dışındaki herkes:
- Hayır!
Yücel:
- Biliyor musunuz?
Müzeyyen hemen Yücel’in lafına karıştı:
- Gazetede okudum. -Q tercüme etti-. Ölüm olayları devam ediyor. Ama biz vampiri öldürdük ki.
Mustafa:
- Gazeteyi ben de okudum. -Q tercüme etti- Başka birinden kuşkulanılıyormuş.
Yücel Ali’nin sırtına vurarak:
- Sence başka bir espriniz var mı bana anlatacak?
Ali sırıtarak:
- Elbette var.
Yücel:
- O zaman bana dışarıda anlat” diyerek ikisi de dışarı koştu. Gül:
- Bunun nesi var?
Mustafa sadece o odada duyulacak seste:
- Sadece eski öğretmeni Osman beyi özlüyor.
Bir saat sonra Yücel ve Ali eve döndü. Yücel geldiğinde Jack ve Lapacı’nın evin arka tarafındaki nehre yanaşmış gemilerini gördü. Kapı çalındı. Ali kapıyı açtı. Yücel:
- Kimmiş?
Kapıyı çalan kişi içeri girdi. Yücel heyecanla:
- Öğretmenim! Bizi nasıl buldunuz?
Osman bey:
- Gazetelerde sizin adınız geçiyor. Ben de böyle buldum. Sizin gruba katılmak istiyorum. Katılabilir miyim?
Mustafa şaşkınlık içinde:
- Tabii ki.
Üç gün sonra Osman bey eşyalarını grubun evine taşıdı. Bir gün Osman bey Yücel’e:
- Kardeşin nerede?
Yücel:
- Şey, vampir avına çıktığımızda, onu çiftliğe göndermiştim.
Osman bey:
- Niye?
Yücel hızla:
- Tehlikeli olur diye.
Ali koşarak Mustafa ve Osman beyin olduğu odaya girerek:
- Perdeleri açın! Kar yağıyor!
Mustafa perdeleri açtı. Gerçekten de tipi yağıyordu.

Arabada bulunan çizgi roman

Bu sırada Yücel kitabın içine gizlediği çizgi romanını okuyordu. Mustafa başka bir odadan:
- Biraz gezintiye çıkacağız.
Herkes toparlanıp Carso’dan aldıkları arabayla yola çıktılar. Yollar dışında her yer bembeyazdı. Yücel gizlice okuduğu çizgi romanını çebine tıktı. Ali, Mustafa’ya:
- Jack, Lapacı, Q ve Müzeyyen nerede?
Mustafa yanıt olarak:
- Onlar gemiyle gelecek.
Ali:
- Nasıl?
Mustafa neredeyse dikkatsizliği yüzünden bir ağaca çarpacakken:
- Ayy, şey bir şekilde gelecek.
İki saat sonra birlikte limanda buluştular. Osman bey çok yavaş şekilde gemiden inerken:
- Buranın neresi olduğunu biliyor musunuz?
Ali:
- Hayır.
Osman bey durarak:
- Eve kadar sabredin.
Eve döndüklerinde Yücel bile, çizgi romanını arabada içine sakladığı kitaptan düşürmüş olarak unutmuştu. Eve doğru yürüdü. Ali ve Gül hızla onu geçip eve doğru yürüdüler. Yücel kar yığınına baktı. Düşünceli bakışlar attı. Daha sonra pencerede etrafa gülücükler dağıtan Lapacı’ya baktı. Lapacı onu fark edince sırıttı. Bir dakika sonra perdeleri kapadı. Yücel arka kapıdan içeri girdi. İçeri girdiğinde Osman bey şehrin nasıl bir yer olduğunu anlatmaya başlamıştı. Osman bey:
- Bu şehrin adı New York’tur. Bu şehrin özel bir anıtı vardır. Adı Özgürlük Anıtı. Bayağı büyük bir şehirdir. Siz sadece ufak bir kısmını gördünüz. Daha kocaman yerleri var. Genellikle ara sokaklar az bulunur. Bunun nedeni şehrin çok kalabalık olmasıdır. Sizin gezdiğiniz yerlerde normalde çok bina vardır. Ekonomileri düşünce herkes dükkan yapmak ve şehre taşınmak zorunda kalmıştır. Şehirde gökdelenler, apartmanlar, fabrikalar, parklar, lunapark alanları, akademiler, okullar, bilim merkezleri, toplantı salonları, müzeler, yemek alanları, süper market, şirketler, liseler gibi şeyler var. Ayrıca bu şehrin bir de evlerin bulunduğu yeri var. Bilmem ne parkı işte. Bu şehirde aynı zamanda Oscorp adında bir fabrika var. Şehrin kötü yanları da var. Bunlar, aranan hırsız kralı, kaçakçılar, Ice Man, sokak serserileri, korkunç altılı, süper kötüler ve hep kuşkulanılan Spıde-man.
İki gün sonra tekrar kar yağmaya başlamıştı. Mustafa buz tutmasın diye arabasını evin önünden garajına almak için gittiğinde posta kutusunun kolununu havaya çekilmiş olduğunu gördü. Hemen posta kutusundan iki mektup çıkardı. Birisi faturaydı. Diğeri ise Şen’den gelmişti. Mustafa mektupları evin mutfağına bıraktı. Arabanın kapısını açtığında içerde bir çizgi roman ve Yücel'in içine sakladığı kitabı gördü. Mustafa hemen her şeyi anladı çizgi romanı ve kitabı cebine koydu. Arabayı garaja soktu. Daha sonra eve girdi. Evde bir tek Gül ve Müzeyyen vardı. Müzeyyen uyuyordu. Gül de televizyon izliyordu. Mustafa Gül’e:
- Diğerleri nerede?
Gül televizyonun sesini kısarak:
- Jack ve Lapacı her zamanki gibi gemideler. Q ve Osman hoca dışındakiler kartopu savaşı yapıyorlar. Q ve Osman hoca da şehre yürüyüş yapıyorlar.
Mustafa:
- Peki kartopu savaşını nerede yapıyorlar?
Gül gözlerini fal taşı gibi açarak:
- Nehir kenarındaki eski limanda.
Mustafa:
- Teşekkürler, diyerek koşarak gitti.
Gül arkasından:
- Bir şey değil.
Mustafa eski limana doğru hızla koşuyordu. Eski limana vardığında normalden daha sessizdi. İçeri doğru dikkatlice yürüdü. Yanından çok hızlı bir şekilde beyaz bir şey geçti. Mustafa etrafına bakındı. Hiç kimse yok. Daha sonra birisinin yürüdüğünü duydu. Yanındaki yıkık duvarın öbür tarafına baktı. Bir sürü kar topu ve ayak izleri vardı. Mustafa kar toplarına doğru yürüdü. Aniden iki tane kar topu ona vurdu. Hemen kar topunun geldiği yere baktı. Kar topunu atan kişi Ali idi. Mustafa:
- Ali!
Arkadan bir kar topu gelip Ali’yi isabet etti. Arkadan Yücel:
- Ha, ha, haa.
Mustafa kızgınlıkla:
- Ali! Şu savaşınızı bitirin ve hemen eve dönün. Ayrıca Yücel seninle özel olarak konuşacağız.
Evde Mustafa Yücel’e çizgi romanını ve kitap kabını gösterdiğinde Yücel ona:
- Oops.
Mustafa:
- Bunu diğerlerine göstereceğim.
Ve gösterdi de. Sonra Q’ya faturayı okuttu. Q:
- 579 milyon 350 bin. Ben şu fatura parasını alıyım diğerlerinden, diyerek odadan çıktı. Mustafa Şen’in gönderdiği mektuba baktı. Mektupta şunlar yazıyordu:

Sevgili dostlarım.

Sizi kutlarım. Vampiri öldürmüşsünüz. Ben de vampir avcısı olmak isterdim. Ama tehlikeli bir iş. O yüzden yapamadım. Burası çok harika bir yer. Çiftçilik tam benim işimmiş. Beni buraya gönderdiğiniz için minnettarım. Ha son bir şey daha. Mavi Taş bir grup güçlü vampir tarafından aranıyormuş. O yüzden dikkatli olun.

Şen

Mustafa mektubu üç kez daha okudu. Sonra Q’nun yanına koştu. Ona:
- Q, Mavi Taş bir grup vampir tarafından aranıyor. Bu yüzden dikkatli olmalıyız. Mustafa hemen Şen’e bir mektup yazmaya başladı.
Aynı zamanda Şen’in çalıştığı çiftlikte garip şeyler oluyordu. Mesela yağmur yağarken birden Güneş çıkıyordu. Şen ve patronu bu duruma hayret ediyordu. Bir gün Şen toprağı gübrelerken tekrar yağmur yağmaya başladı. Ve hemen bir mektup yazmaya başladı.
Aradan on gün geçti ve Şen’den bir mektup geldi.
(Devam edecek)

2006-01-26T13:26:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 6

Korkunç Vampir

Aradan üç ay geçti. Geminin güvertesinde Q kendi kendine:
-Kasım ayındayız.
Sonra geminin güvertesinde bir tur atıp kamaraların olduğu yere girdi. Arkasından Ali ve Yücel dışarı çıktı. Güvertenin bir kenarına giderken konuşuyorlardı. Ali elini havaya kaldırarak:
-Daha sonra havayı soğutunca ne olur?
Yücel şaşkınlıkla:
-Ne olur?
Ali gülerek:
-Buzlu heykel olur. Ha ha ha!
Yücel:
-Ben okul günlerimi özlüyorum. Eski öğretmenim Osman beye ne olduğunu merak ediyorum.
Ali:
-Bak Gül’e bir şaka yapalım mı?
Yücel:
-Hayır. ” diyerek gitti. Ali Yücel’e kızmıştı. Ali mırıldanarak:
-Küçük bir şakadan ne zarar gelir!?
Ali birden Yücel’e küçük bir şaka yapmak istedi. Ve çalışmalara başladı.
Ertesi gün saat 10:04’te Mustafa kamarasında oyalanıyordu. Kamarasının kapısı tıklandı. Mustafa:
-Gel.
Kapıyı tıklatan Şen’di. Şen:
-Bir projede yardım eder misin?
Mustafa:
-Bu proje ne peki?
Şen gözü Mustafa’nın yatağına kayarak:
-Baraj yapacağız. Ali, Müzeyyen, Gül ve ben varım.
Mustafa:
-Tamam.
Şen:
-Yaşasın. ” diyerek kamarasına koştu. Mustafa da arkasından geldi. İçeri girdiğinde odanın ortasında koca bir kutu ve yanında da malzemeler vardı. Ali hem elindeki saydam plastiği yapıştırıcı ile yapıştırıyor hem de Müzeyyen’le konuşuyordu. Gül de kutunun ortasını su koyabilmek için mukavvayı kesip barajın temel hatlarını yapıyordu. Mustafa Şen’e:
-Ben ne yapacağım?
Şen:
-Barajın içindeki su bölümlerini.
Mustafa Gül’ün yanına oturdu. Daha sonra bir mukavva parçası alıp maket bıçağı ile kesmeye başladı. Şen Ali’ye seslendi:
-Hey o borular için!
Gül de kıkırdıyordu. Müzeyyen:
-Mustafa da mı var?
Şen yanındaki küçük demir şeklindeki kartonlarla dolu kovayı alarak:
-Evet.
Birlikte saat 12:35’e kadar çalıştılar. Daha sonra öğle yemeğine inerken bir ses:
-Kara göründüğüü!
Herkes güverteye koştu. Koskocaman bir kara parçası görünüyordu. Müzeyyen ve Gül:
-İnanılmaz.
Q:
-Güzel.
Akşamleyin adaya vardılar. Jack gemiyi karaya paralel olarak yanaştırdı. Daha sonra çapayı attı.
Ertesi sabah herkes erkenden uyandı. Ve hemen üstlerini giydiler. İlk önce dışarı Ali, Mustafa ve Yücel çıktı. Ali yanından geçen birisine:
-İyi günler.
Adam:
-What?
Yücel ve Mustafa birbirlerine şaşkınlıkla bakıştılar. Ali bir satıcıya baktı. Satıcı:
-Television sale!
Mustafa Ali’ye:
-Herhalde başka bir dilde konuşuyorlardır.
Daha sonra gemiye girdiler. Girdiklerinde Q onlara:
-Ne oldu?
Mustafa:
-Başka dilde konuşuyorlar. What diye bir kelime duydun mu?
Q gülümseyerek:
-Bu İngilizce. Sanırım ben size yardım edebilirim. Ben bu dili biliyorum.
Mustafa:
-Harika.
Sonunda Jack dışında herkes gemiden çıktı. Bir süre gezindiler. Sonra kocaman bir marketin kapısına geldiler. Kapının üstündeki tabelanın üst kısmında Turkısh Market, alt kısmında ufak bir yazıyla Türk Marketi yazıyordu. İçeri girdiler. Markette gezinirlerken Mustafa’nın dikkatini çeken bir dükkan gördü. Ve diğerlerine:
-Siz devam edin ben size yetişirim.
Dükkana girdi. Kasanın başında yaşlı bir adam vardı. Adam:
-Merhaba. Ne istiyorsun?
Mustafa:
-Yok da, çiftçi aranıyor tabelası dikkatimi çektide.
Adam yanındaki sebzeleri göstererek:
-Sebze yetiştirmek için de.
Mustafa:
-Anladım. ” diyerek diğerlerinin yanına koştu.
Ertesi sabah yine yabancı ülkede grup dolaşırken garip bir ilana rastladılar. Q ilanı Türkçeleştirerek:
-Korkunç vampir aranıyor. Onu öldürene ödül ve ev verilecek. Ayrıca düzgün bir iş hakkı.
Ali düşünceli, düşünceli:
-İyi olabilir. Hem biz rahat oluruz, hem de evimiz ve işimiz olabilir.
Gül gözünü Ali’ye çevirerek:
-Bence iyi olur.
Müzeyyen:
-Haklı. Sürekli oradan oraya koşturuyoruz. Artık dinlenme vakti geldi.
Ali alaycılıkla:
-Sen alışveriş yapmak için iyi diyorsun.
Q:
-İyi o zaman benim gibi sizde vampir avcısı olmak istiyorsanız gemide ders veriyim.
O akşam Mustafa güvertede Şen’le konuşuyordu. Mustafa:
-Bak Şen. Beni iyi dinle. Bu vampir avcılığı çok tehlikeli. Bu yüzden bir çiftçiye yardımcı olarak göndereceğim.
Şen hayal kırıklığıyla:
-Ama ben vampirlerle nasıl savaşılır bilmek istiyorum.
Mustafa ciddi, ciddi:
-Üzgünüm ama seni göndermek zorundayım. Tamam mı?
Şen:
-Tamam.
Sonraki iki gün içinde Şen çiftçiliye başladı. Tabii Q’nun derslerinde garip şeylerde oluyordu. Mesela vampiri şaşırtma da Ali yanlışlıkla sırayı kırdı. Bu yüzden dersler bir günlüğüne ara verirdi. Aradan bir gün sonra dersler yine başladı. Başladığı ilk gün herkes(Jack dışında) merakla geldi. Ali yanında oturan Yücel’e:
-Acaba bu gün ne öğretecek?
Yücel gülerek:
-Ne öğreterse öğretsin. Ama sen sıranı bir daha kırma.
Mustafa arka sıradan:
-Duyduğuma göre vampirin zayıf tarafını öğreneceğiz.
Ali etrafına bakındı:
-Gül nerede?
Yücel homurdanarak:
-Birazcık geç gelicek.
Beş dakika sonra Q geldi. Ama hala Gül gelmedi. Q:
-Günaydın. ” diyerek derse başladı. Konuyu yazdı. Konuda “Vampirin zayıf tarafı” yazıyordu. Q:
-Evet, vampirlerin zayıf tarafı ışıktır. Işıktan çok korkarlar. Bu yüzden vampirlerden korunmak için bir fener bulundurun. Bazı vampirler ışığa karşı bağışıklığı vardır. O yüzden çoğu zaman işe yaramaz.
Müzeyyen elini kaldırdı. Q:
-Müzeyyen.
Müzeyyen eline sıraya koyarak:
-Bununla ilgili alıştırmalar yapacak mıyız?
Q sırana otur işareti yaparak:
-Evet, yapacağız. Hatta şimdi ona geçiyoruz. ” diyerek kapıya gitti. Kapıyı açtı. Birden kapıda yeşil yüzlü birisi çıktı. Ve sınıfa yürüdü. Yeşil yüzlü kişi:
-Sizin kanınızı emecem!
Ali hemen pilli bir fener çıkartıp vampire tuttu. Yücel de vampirin üzerine atladı. Vampirin yeşil yüzü maskeymiş. Ve maskenin arkasından Gül çıktı. Q ve Gül güldüler. Yücel yerine oturdu. Ali de feneri kapatıp yerine koydu. Q gülmesi kesilerek:
-Ah Güneş varken bir vampir buraya gelebilir mi?Bir düşünün.
Lapacı arkadan cevap olarak:
-Hayır.
Q:
-Doğru. Yerine geçebilirsin.
Ders bittiğinde herkes Yücel ve Ali’ye gülüyordu. Daha sonra Q dışarıya çıktı. Sonunda istediği dükkanı buldu. Dükkanın adı “Vampire Killer Shop”. Q içeri girdi. İçerde Güneş lazerleri, sarımsaklar, spreyler ve buna benzeyen şeyler vardı. Q kasadaki kişiye:
-One vampire watch machine, five garlic. ” deyip parasını verdi. O gece Q garip bir şarkı söylüyordu. Birden bir şey belirdi. Q içinden:
-Gel vampir, gel.
Vampir hızla geldi. Birden saldırıya geçti. Q geriye atladı. Ve küçük bir şey attı. O küçük şey vampire yapıştı. Vampir yumruk attı. Ama ıskaladı. Q Mavi Taş’ı çıkardı. Vampir yok oldu.
Ertesi sabah derste Q önemli bir açıklama yaptı:
-Artık hepiniz hazırsınız. Gerçek bir vampir avına çıkıcağız.
Q dışında herkes:
-Ne!?
Q:
-Doğru duydunuz. Vampir avına çıkıyorsunuz. Vampirin yerini gösteren bir verici var bende. Bu akşam onu bulmaya gidiyoruz.
O akşam için herkes hazırlandı. Gemiden çıkıp şehrin çıkışına grup gidiyordu. Müzeyyen:
-İnanmıyorum.
İki saat sonra dev bir kristalin oraya geldiler. Arkalarında bir şey belirdi. Ve Mustafa’nın üzerine atlayıp onu yere düşürdü. Gül:
-Vampir!
Ali ateş etmeye başladı. Vampir iki yanı delinmişti. Elini ileriye doğru götürdü. Ali ve Gül yere düştü. Müzeyyen sopayla vampirin başına geçirdi. Jack’i alıp Müzeyyen’e attı. Q kırbacıyla vampiri yere düşürdü. Vampir uçmaya başladı. Ali ve Mustafa onu vurmaya çalışıyordu. Gül de ok attı. Vampirin gözleri parladı. Mustafa, Ali ve Gül dondu. Vampir:
-Ha ha ha.
Q:
-Asıl sana ha, ha, ha. ” diyerek kırbacıyla vampirin boğazını sıkmaya başladı. Müzeyyen de sopasıyla Mustafa, Ali ve Gül’ün buzlarını kırıyordu. Vampir Q’yu attı. Q kristale düştü. Birden vampir düştü. Jack:
-Herkes kristale saldırsın.
Herkes kristale saldırdı. Vampir her yeri deliniyordu, bağırmaya başladı:
-İntikamımı alacam!
(Devam edecek)

2006-01-25T18:16:00.000+02:00

Karlar yağıyor, yollar buz tutuyor, bütün aile camdan bakıyor ama ben dayanamıyor, dışarı çıkıp kartopu oynuyorum. Atkımla karları kırbaçlıyorum. Apartmandaki bütün arkadaşlarım dışarda. Hepimiz apartmanın bahçesinde ve parkta oynuyoruz. Vakit çok çabuk geçiyor. Daha kardan adam bile yapamadık. Annem yemeğe çağırıyor. Gitmeliyim.

2006-01-24T13:36:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 5

Zenginlik önemli değil

Mustafa:
- Q.
Q Mustafa’ya bakarak:
- Efendim.
Mustafa:
-Hiç Süper Adam isimli birini tanıdın mı?
Q Süper Adam’la vampirlere karşı savaşını bildiğini anlamış şekilde:
-Galiba hikayeyi biliyorsun.
Mustafa okyanusa bakarak:
-Evet. Peki vampir hakkında bir şey bildiğin var mı?
Q Mustafa’nın sözünü keserek:
-Süper Adam o büyük adayı incelemeye gideceğini söyledi. Ve geri dönmedi.
Mustafa tekrar Q’ya baktı:
-Ben gerisini biliyorum.
Q merakla:
-Ne oldu?
Mustafa:
-Süper Adam adanın gizli kaynağını buldu. Ama birisi onu öldürdü.
Q bayılacak gibi olmaya başladı. Q:
-Demek öyle ha.
Bu sırada Ali yemek odasında vakit geçiriyordu. Ali bir sandalyeye oturdu. Arkasından Yücel, Gül ve Lapacı geldi. Lapacı yandaki yemek zilini alarak:
-Yemek vakti geldi. ” diyerek yemek zilini çaldı, ve daha sonra mutfağa gitti. Yücel sessizce Ali’ye:
-Şu yemek için sabırsızlanıyorum.
Ali bir şey için sabırsızlanarak:
-Tamam, tamam. Benim esprilerimden dinlemek isteyen var mı?
Müzeyyen kızgınlıkla:
-Hayır!
Ali Müzeyyen’den daha kızgınlıkla:
-İyi, tamam.
Daha sonra Q ve Mustafa da geldi. Lapacı bir elinde iki tepsi diğer elinde de iki tepsi ile geldi. Arkasından Jack geldi. Yerine oturdu.
Ve sonra hep birlikte yemeğe başladılar. Jack:
-Vallaha zengin olmak çok önemli.
Mustafa sofradaki balıktan bir lokma aldıktan sonra:
-Önemli olan zengin olmak değil ki. Yeter ki, şerefli, iyi kalpli ve dürüst ol. Asıl zenginlik budur.
Ali:
-Bence de şerefli, iyi kalpli ve dürüst olmak asıl zenginliktir.
Jack bir mendili ağzına sürterek:
-Bunlar benim ilgimi çekmez ki. Sen sözünü tut ilkönce.
Mustafa Jack’e verdiği sözü hatırladı. Mustafa:
-Tamam o zaman hazine avcılığına çıksak iyi olur.
Jack:
-Adaya az kaldı.
Yücel heyecanla:
-Ne yani, hazine avcılığına mı çıkıyoruz?
Mustafa başını sallayarak:
-Evet.
Yücel çok büyük bir sevinçle:
-Çok güzel!
Ali bunu düşünmeye başladı.
Yemek bittikten sonra Mustafa odasına gitti. Yatağına yattı. Aradan bir saat geçmişti. Herkes odalarındaydı. Kimisi oyun oynuyor, kimisi eşyalarını karıştırıyor, kimisi de kitap okuyordu.
Bu sırada Şen Yücel’in odasına girdi. Şen:
-Ee Yücel hala çizgi romanını bitiremedin mi?
Yücel kızgınlıkla:
-Bu konuyu açmayalım.
Şen kıkırdayarak:
-Tamam.

Hazine avcılığı

Saat 17:01. Mustafa güvertede sanki bir şeyini arıyormuş gibi etrafına bakıyordu. Arkasından Jack ona:
-Ne arıyorsun?
Mustafa karşılık olarak:
-Bizim arabamızı arıyorum.
Jack:
-Gel benimle. ” diyerek geminin arka tarafına gitti.
Mustafa da onun peşinden koştu. Jack geminin arka tarafına bağlı olan halatın ucuna gösterdi. Mustafa:
-Hımm.
Bu sırada yağmur bastırmıştı. Yağmurda ufak bir ses vardı. Şöyle diyordu:
-Benim bölgeme girmeye nasıl cüret edersiniz. Sizi batıracağım.
Saat 20:52’de dolu yağmaya başladı. Mustafa uyumaya çalışıyordu. Ama uyuyamıyordu. Yağmur o kadar gürültülüydü ki Mustafa’yı uyutmuyordu. Aynı durum Şen ve Ali’de de vardı. Ali kamarasından dışarıdaki yağmuru izliyordu. Aradan iki saat geçti. Şen dayanamayıp paltosunu giydi. Üstünü sıkıca giyinip kamarasından çıkıp güverteye gitti. Güverteye geldiğinde pata küte düşen yağmur damlalarını gördü. Bu sırada Jack odasında haritaya bakıyordu. Kendi kendine:
-Galiba Bermuda Şeytan Üçgeni’nin içine girmiş olmalıyız.
Jack bir an düşündü. Sonra:
-Lapacı!Ali!Q!
Lapacı hemen kaptanın odasına girdi:
-Ne oldu, efendim?
Jack:
-Şu anda Bermuda Şeytan Üçgeni’ndeyiz.
Lapacı:
-Ben diğerlerine haber vereyim. ” deyip çıktı.
Lapacı kamaraların olduğu yerin kapısına geldiğinde Şen’i gördü:
-Ne yapıyorsun sen burada?
Şen her yeri elektriklenmiş gibi:
-Dışarıya bakmak istedim. Çok sıkılıyordum. Ayrıca uykum yoktu.
Lapacı kapıyı açarak:
-Hadi içeri gir.
Lapacı ve Şen içeri girdiler. Lapacı:
-Herkes uyansın!
Herkes kamarasından çıktı. Yücel uykulu uykulu:
-Ne oldu?
Lapacı ciddi şekilde:
-Bermuda Şeytan Üçgenin’deyiz. Bu yüzden herkes paltolarını sıkıca giysin. Gemiyi fırtınadan kurtarmalıyız.
Herkes üstünü giyindi. Daha sonra dışarı çıktılar. Şen fırtınanın daha şiddetlendiğini gördü. Q ve Yücel geminin yelkeninin halatını tuttu. Geri kalanlar da güvertenin yanlarına dağıldı. Güvertenin her iki tarafı su güverteye zarar vermesin diye un çuvallarından siper yapmaya başladılar. Ali Mustafa’ya:
-Çok şiddetli!Çabuk yere eğilin!
Mustafa şaşırmış şekilde:
-Ne diyorsun, anlamıyorum!
Mustafa daha sözünü bitiremeden dalga onu geri itmişti. Mustafa ayağa kalktı. Eli çok fazla acıyordu. Sanki eline iğneler batıyormuş gibiydi. Q:
-Hemen eğilin!
Herkes eğildi. İkinci dalga güvertenin ortasına delik açmıştı. Mustafa hemen siperin oraya gitti. Şen:
-Bu hortum mu, yoksa su mu?
Ali korkmuş bir şekilde:
-Galiba hortum.
Mustafa:
-Hemen buraya gelin.
Q ve Yücel dışındakiler siperi tutmaya başladı. Üçüncü dalga geldi. Şen ve Müzeyyen kendilerini yerde buldular. Birden bir yıldırım gümbürtüyle yelkeni kırdı. Q ve Yücel sıkıca halatı tuttu. Şen ve Müzeyyen ayağa kalkıp siperin oraya gitti. İki tane dalga iki yandan herkesi değişik yerlere savurmuştu. Ali ellerini ve ayaklarını hissetmiyordu. Şen yukarda bir şey gördü. Lapacı:
-Hortum geliyor.
Herkes soluğunu tuttu. Mustafa gözlerini kapadı.
Uyandığında kendisini yatakta gördü. Hemen yataktan kalkıp Şen’in odasına koştu. Bomboştu. Daha sonra güverteye çıktı. Ali, Yücel ve Jack ordaydı. Güverte neredeyse ikiye bölünmüştü. Ali Mustafa’yı görünce:
-Aaa uyandın demek.
Mustafa:
-Niye?Bir şey mi oldu?
Ali kaygılı şekilde:
-Evet. Geminin alt kısmında kalan bir kaç kişi var.
Mustafa telaşla:
-Yoksa Şen?
Ali:
-Merak etme geminin alt kısmına inen bir yol bulduk.
Mustafa:
-Nerede?
Ali parmağıyla suyun içini göstererek:
-Altta bir kapı var. Kapıyı açmadıkları sürece tehlike yok.
Jack elini zemine deydirerek:
-Bu tahta zarar görmüş. Bunu kırıp içeri girebiliriz.
Yücel yumruğunu sıkarak:
-Ben hallederim.
Yücel tahtaya sertçe bir yumruk attı. Ali ve Mustafa Yücel’in açtığı deliğin içinden içeri girdiler. Mustafa etrafına bakındı. Ali yüzünü buruşturarak:
-Burada iğrenç bir koku var.
Mustafa:
-Ben de fark ettim.
Ali yıkık tahtaları kenara atmaya başladı. Mustafa yanındaki kutulara dokundu. Kutular aniden parçalandı. Ali gülerek:
-Galiba bir şey buldum.
Mustafa hemen yanına koştu. Ali tahtaları atmaya devam etti. Sonunda Şen’i buldu. Mustafa Şen’i kaldırıp yukarı gitti. Ali önüne baktı. Daha sonra kendi kendine:
-Burada bir şey var. Yücel bi gelir misin.
Yücel yukardan:
-Tamam.
Yücel geldikten sonra:
-Evet, ne istiyorsun?
Ali şuraya bir yumruk atar mısın?
Yücel heyecanla:
-Zevkle. ” deyip yumruk attı. Yücel’in yumruk attığı yerden Q çıktı. Q:
-Teşekkürler.
Ali:
-Bir şey değil.
İki gün içinde yeni bir şey olmadı. Daha sonra gemiyi tamir etmeye başladılar. Bir gün Ali, Mustafa ve Lapacı’yla geminin güvertesini tamir ederken Ali:
-Bu iş için az malzememiz var.
Lapacı:
-Merak etmeyin. Market gemisi birkaç saat içinde buraya gelir.
Mustafa merakla:
-Market gemisi ne?
Lapacı elindeki çekici çakmaya devam ederek:
-İşte normal market. Pek çok şeyin satıldığı gemi.
Ali eline bir çivi alarak:
-Ben anladım. Yani normal marketler gibi.
Lapacı Ali’ye bakarak:
-Tek farkı yüzüyor olması.
Mustafa ter içinde:
-Güzel. Ben diğerlerine bakacağım. ” deyip kamaraların olduğu yere gitti. İçeri girdiğinde Yücel yukarıdaki deliği kapatıyordu. Mustafa:
-Diğerleri nasıl iyiler mi?
Yücel:
-Pek fena sayılmazlar.
Mustafa sakin, sakin kendi odasına gidip pencereden baktı. Uzakta büyük bir şey gemiye doğru yaklaşıyordu. Lapacı güverteden heyecanla:
-Market gemisi geliyor!Market gemisi geliyor!
Mustafa pencereden güverteye baktı. Ali hala gemiyi tamir ediyordu. Jack cüzdanını karıştırıyordu. Lapacı da zıplıyordu. Tam o sırada da Q ve Müzeyyen güverteye çıktı. Mustafa pencereden bakmayı kesip, güverteye gitti. Bu sırada Jack market gemisine buraya gel işareti yaptı. Q Lapacı’yla konuşmaya başladı:
-Ne oluyor burada?
Lapacı zıplamasını durdurarak:
-Alışveriş yapacağız.
Q şaşkın, şaşkın gemiye yaklaşan market gemisine baktı. Jack:
-Buna ticaret gemisi de denir.
Müzeyyen sevinerek:
-Harika!
Mustafa da güverteye çıkmıştı. Koskocaman bir gemi yıkık gemiye kapısını açtı. Daha sonra içeriye Jack, Ali, Müzeyyen, Q ve Mustafa girdi. Silahlar, malzemeler ve yiyecekler aldılar. Bir saat süren alışverişten sonra çıktılar. Ticaret gemisi de kapısını kapayıp gitti. Bir ay içinde gemiyi tamir ettiler.
Ve bir gün saat 18:30’da yemekte Jack:
-Artık hazine avcılığına çıkabiliriz. Tahminlerime göre yarın akşamleyin varmış olacağız.
Ve o akşam Mustafa Ali’nin odasına gitti. Kapıyı tıklattı. İçerden “Gel. ” diye bir ses geldi. Mustafa içeri girdi. Mustafa Ali’ye:
-Gel adayı gösterecem.
Ali karnını tutarak:
-Tamam.
Mustafa:
-Ne oldu?
Ali yeşererek:
-Midem bulanıyor.
Mustafa:
-İstersen bir tuvalete git.
Ali daha da bir yeşererek:
-İyi olur. ” diye tuvalete koştu. Mustafa bakakalmıştı. Birden kötü sözü hatırladı. Ve hemen Q’nun odasına koştu. Mustafa Q’nun odasına girdiğinde Q ona:
-Ne bu acele?
Mustafa:
-Mavi Taş nerede?Çabuk.
Q:
-Yoksa vampir mi geldi?
Mustafa Q’nun çantasını karıştırarak:
-Hayır. Ama Ali kötüleşti.
Q:
-Olamaz.
Mustafa Mavi Taş’ı alıp hemen güverteye çıktı. Yerde kuş cesetleri yatıyordu. Q geldiğinde:
-Olamaz.
Arkadan bir ses:
-Oldu.
Q ve Mustafa arkalarına baktı. Bir yumruk Mustafa’yı yelkenin kenarına fırlattı. Birden Jack ve Bay Ölüm ortaya çıktı ve Jack elindeki kırbacı Q’ya fırlattı. Q kırbacı şakırdatıp vampire doğrulttu. Vampir kırbacı çekip Q’ya yumruk attı. Parlak bir yeşil ışık gözlerinde belirdi. Ve Q’yu havaya fırlattı. Mustafa ayağı kalkıp Mavi Taş’ı gösterdi. Vampir bir anda yok oldu.

Ertesi sabah gemi karaya demir attı. Mustafa, Jack, Ali, Q, Gül ve Yücel adaya ayak bastı. Jack önde giderken:
-Bir çarpı görürseniz haber verin.
Bu sırada Müzeyyen güvertede temizlik yapan Lapacı’yı izliyordu. Şen de kitap okuyordu. Müzeyyen güvertede Lapacı’ya:
-Yardım edeyim mi?
Lapacı:
-Olur.
Adada dolaşan Mustafa, Jack, Ali, Q, Gül ve Yücel sonunda karşılarına bir mağara çıktı. Jack:
-Aklıma gelmişken ejderha çıkabilir.
Yücel:
-Oo heyecanlı olacak.” diyerek eldivenlerini taktı. Birden yeri titreten bir kükreme duyuldu. Herkes silahlarını çıkardı. Mağaranın karanlığından koyu kırmızı ve altın renginde üç baş çıktı. Arkasından bir üç baş daha ve vücudunun geri kalanı çıktı. Ali elindeki tabancayla ejderhanın en solundaki başı vurdu. Tam ortadaki baş alev topu fırlattı. Ali ve Mustafa sıyırıp arkadaki ağacı yaktı. Jack, Gül ve Q ejderhanın önüne çıktılar. Jack işaret ederek:
-Hadi şu ejderhayı öldürelim. Ali elindeki tabancayla ejderhanın gövdesine ateş etmeye başladı. Ejderha:
-Bunu yapmayacaktın.
Yücel hayretle:
-İnanılmaz!Konuşuyor.
Ejderhanın bir başı dilini kırbaç olarak kullanıyordu. Daha sonra Ali’yi rehin aldı diliyle. Yücel yumruk atmayı denedi. Ama ejderha daha önce kuyruğuyla Yücel’i mağaranın girişine attı. Q ve Jack hücuma geçtiler. Jack kılıcı ejderhanın ortadaki başının sağındaki başını kesti. Q da kırbacıyla ortadaki başı boğmaya başladı. Mustafa tüfeğiyle bütün başlarına hedef aldı. Ali:
-Dur!Ejderhanın gövdesinde çarpı işareti var!
Jack kılıcıyla çarpıyı kesti. Kestiği yerden tonla altın fışkırıyordu. O gün 18:30’da yemekte Jack önemli bir şey söyledi. Dedi ki “Sizin grubunuza katılıyorum.” Mustafa da teşekkür etti.

(Devam edecek)

2006-01-24T12:58:00.000+02:00

MİSAFİR KUŞ VE TWEETY

Sabah kahvaltı yaparken dışarıya baktım. Dışarıda küçük bir kuş pencerenin dibine sığınmış. Sonra bir ağacın dalına uçtu. Acıkmıştır diye düşündüm ve ekmek parçaları aldım. Bir faraş aldım ve pencerenin dibine düşmeyecek şekilde koydum. Üstüne bu parçaları koydum.

O kuş benim hint bülbülüm Tweety'mi hatırlatıyordu. Siz de bu karlı günlerde dışarıdaki kuşları düşünün.

Tweety bana yaş günümde hediye olarak verilmişti. O zamanlar minik ve çok hareketliydi. Şimdi biraz yaşlandı. Yine de çok hareketli sayılır. Özellikle babamın ona banyo yapması için verdiği suda eğlenirken...

Şimdi hikayeme devam ediyorum.

2006-01-23T16:54:00.000+02:00

En sevdiğim şeylerden biri de salatadır... Suyuna ekmek banmaya bayılırım... Bir de yanımda annem varsa değme gitsin keyfime... Neyse inşallah karnı aç birileri bunu okumuyordur, salata yiyemeyen de internette gezinemeyeceğine göre!!!!!

2006-01-23T15:22:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 4

Çılgın korsan Jack

Grup Dockteerbly’in yolunu tutmuştu.Mustafa diğerlerine:
-Sıradaki durak Dockteerbly.
Ali kızgınlıkla:
-Niye Paperds gibi bir şehre gitmiyoruz ha?
Mustafa karşılık olarak:
-Ali Paperds şehrindeki ev ve oteller çok pahalı.
Bir süre sonra bir araba dükkanı karşılarına çıktı.Mustafa:
-Parası olan var mı?
Q:
-Benim kırk milyonum var.
Ali ve Müzeyyen:
-Altmış milyon var yanımızda.
Mustafa elini uzatarak:
-Bu yeterli.
Mustafa dükkandaki birisine toplanan parayı verip bir araba aldı ve yola koyuldular.
Yolda ilk çıkan tabelada “Dockteerbly 9599m Paperds 36050m” yazıyordu.En sonunda Dockteerbly’e vardılar.Uygun bir yere park edip arabadan çıktılar.Mustafa Müzeyyen’e:
-Bak Müzeyyen ben, Yücel, Ali, ve Q ev arıycağız.
Müzeyyen:
-Tamam.
1 saat sonra Mustafa, Yücel, Ali ve Q arabaya geri döndüler.Mustafa:
-Hiç boş yer yok.Ev yaptırsak çok pahalıya patlar.
Şen:
-Hiç otel de mi yok?
Mustafa:
-Yok.En iyisi başka bir ülkeye gitmek.
Yücel cebinden bir düğme çıkararak:
-Uygun birisini limanda bulabiliriz.
Daha sonra da arabayla limana gittiler.Limanda kocaman ve küçücük tekneler, koskocaman gemiler ve birçok tayfa vardı.Mustafa arabayı bir yere park edip gemi kaptanlarının toplandığı bara gitti.3 saat sonra Mustafa yanında dev bir fare ve kırmızı paltolu biri ile gelmişti.Ali Mustafa’ya:
-Bu beyler kim?
Mustafa:
-Tanıştırayım, Lapacı ile çılgın korsan Jack.Yeni kaptanımız.
Jack:
-Bu arabayı da mı alacağız?
Mustafa karşılık olarak:
-Evet.
Saat 20:00.Gemide Mustafa ile Jack birbirleriyle konuşuyorlardı.Jack:
-Tam altı yüz altın isterim.
Mustafa masaya elini koyarak:
-Milyon olarak versek.
Jack geriye bakarak:
-Olmaz.
Mustafa havaya bakarak:
-Sana bir hazine avcılığında yardım etsem nasıl olur?
Jack düşünür gibi:
-Olabilir.
Jack acımasız bir katil için çalışıyordu.Adı köpek balığı surat Vili.
Ertesi sabah Mustafa Jack’e:
-Ne zaman yola çıkıyoruz?
Jack yanıt olarak:
-Bir iki saat sonra çıkıcağız.Siz kahvaltınızı edin.” diyerek odasına gitti.
Mustafa geminin hizasındaki hana gitti.Mustafa giderken Ali ona:
-Ben gemide kalacağım.
Mustafa:
-Sen bilirsin.
Bu sırada geminin en büyük yelkenine konan bir kuş vardı.Ve daha sonra da kaptanın odasının penceresine kondu.Jack ona yaklaştı.Kuş garip hareketler yaptıktan sonra gitti.Jack kendi kendine:
-Demek Bay Ölüm ve Angus Dagnabit gelecek.
Saat 10:20’de çılgın korsan Jack’in gemisi demir alıp okyanusun derinliklerinde kayboldu.Jack dümene gitti.Jack Lapacı’ya:
-Lapacı dümeni bırak ve yemek yap.
Lapacı:
-İyi ama kim kullanacak gemiyi.
Jack:
-Ben kullanırım.
Ali’nin odasında Ali Müzeyyen’le konuşuyordu.Ali pencereye bakıp:
-Müzeyyen niye güverteye gitmiyoruz?
Müzeyyen Ali’nin elini tutarak:
-Olabilir.Ama ilkönce bir sürprizim var.
Tam Müzeyyen sürprizi söyleyecekken kapı çalındı.Ali:
-Gel.
Lapacı elinde bir tepsi içinde yemekle geldi.Lapacı:
-Yemek servisi!
Müzeyyen de söyleyeceğini unutmuştu.Bu sırada Mustafa koridorda yürüyordu.Birden bir ses duydu.Ama tam nerden geldiğini çözemedi.Tam Jack’in odasına gidecekken Şen kendi odasından çıkıp Mustafa’ya şunu söyledi:
-Gel ben ve Gül’le Ay Barı oyna.
Mustafa da Şen’i kıramayıp onlarla Ay Barı oynamaya gitti.Mustafa tam Şen’in odasına girdiğinde Yücel odasından çıkıp güverteye güneşin batışını izlemeye gitti..Lapacı Yücel’e yaklaşıp ona şunu dedi:
-Çok güzel değil mi?
Yücel Lapacı’ya bakıp şunu dedi:
-Bence de çok güzel.
Jack dümenden bağırıp:
-Lapacı hemen buraya gel.
Bu sırada Mustafa, Şen ve Gül Ay Barı oynuyordular.Mustafa zarı attı.Mustafa sevinçle:
-Oley dört çıktı.
Hemen yan taraftan bir kart çekti.Şen zarı alıp attı.Şen çok büyük bir sevinçle:
-Ben kazandım.
Mustafa odanın kapısını açarak:
-Ben odama gidiyorum.” diyerek koridorun karanlık bölgesinde kayboldu.
Şen Gül de gittikten sonra kapıyı kapattı.Şen çantasından bir fotoğraf çıkardı.Fotoğraf Şen, Yücel, anne ve babasıyla top oynarken yengesinin çektiği fotoğraftı.Çantasından başka bir fotoğraf çıkardı.Fotoğrafı inceledikten sonra gözü doldu.
Gece olduğunda gemi yavaşça durmaya başladı.Bir tek Jack’in odasının ışığı yanıyordu.Birden gemide büyük bir sallantı oldu.Mustafa uyandı.Pencereden baktığında daha gece olduğunu fark etti.Mustafa sessizce güverteye gitti.Güvertede Lapacı yelken direklerinden birinin altında uyukluyordu.Bu sırada Jack odasında birisiyle konuşuyordu.Jack:
-Neymiş bu Süper Adam mı ne?
Diğer ses:
-Çok güçlü biri.Ama garip bir şekilde Kayıp Ada adında bir yerde ölmüş.Birazdan bir hayalet bana kimin yaptığını gösterecek.Birden Jack’in odasında büyük bir ışık oldu.Ve bir pat sesiyle Mustafa’yı uyandıran sallantı oldu.Bembeyaz bir adam gümüş bir aynayla odadaki bir masaya koydu.Mustafa Jack’in odasının ışığının yanık olduğunu gördü.Gidip odanın açık penceresinden olanlara baktı.Jack:
-Bay Ölüm peki bu Süper Adam neden ölmüş?
Bay Ölüm:
-Süper Adam Q adında birine vampir savaşında yardım ediyordu.Şimdi ne olduğunu görüceğiz.Aynada bir yazı çıktı:
-On beş Kasım bin dokuz yüz doksan üç.
Bay Ölüm bağırarak:
-Ey sihirli ayna bu zamanda ne oldu?
Ayna yanıt olarak:
-Bu Süper Adamın ölümüdür” diyerek ayna üzerinde dev bir ada ve çevresinde uçan bir adam çıktı. Ayna:
-Süper Adam çok kötü bir enerji hissediyordu.Enerjinin bu adanın çevresi olduğunu bilmiyordu.Süper Adam şayet adanın gizemli enerjisi olan birisini keşfetmeseydi ölmezdi ama Dünya yok olurdu.Bu kişinin üç kimliği var.Birincisi korkunç vampir.Mustafa bu sırada kendisini kötü ve suçlu hissetti.Kaybolan annesinin korkunç vampir tarafından kimliği değiştirildi diyen bir ses çıktı.Ayna bu sırada:
-İkincisi bir kadın.Neyse Süper Adam inanılmaz olan bir güç gördü.Ve bir mağaraya girdiğinde aniden kendisinin boşaldığını hissetti.Ve korkunç bir şey gördü ve öldü.Bay Ölüm:
-Peki üçüncü kimliği ne?
Ayna:
-Birisi bizi izliyor, onun duymaması lazım.
Jack ve Bay Ölüm harekete geçtiler.Jack bir kılıç alarak:
-Ben onu bulurum.
Mustafa hemen kamarasına koştu.
Ertesi sabah 11:20’de Mustafa Q’nun yanına gitti.
(Devam edecek)

2006-01-23T15:20:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 3

Mavi taş nerde?

Yücel asansörün kapısını açmaya çalıştı.Ama Yücel asansörün ara katta sıkıştığını anladı.Hemen asansördeki bir metali koparıp asansörün üst tabanına vurdu.Açmaya çalıştı.Bu sefer de metal asansörün yukarıdaki tabanına sıkıştı.Asansör sallanmaya başladı.Yücel geri geri gitti.Daha sonra sıkışmış metale doğru atladı ve metali itti.Asansörün yukarıdaki tabanı açıldı.Yücel de asansörün üstüne çıktı.Asansör aşağı düştü ve son anda Yücel yukarı atladı.Ve bir boruya tutundu.Üst kattaki yığıntı asansör kapısını yere düşürdü.
Yücel sonunda üst kata vardı.Ve 31. numaraya doğru koştu.Ama 31. numarada iki cesetten başka biri yoktu.O iki ceset de vampir kurbanlarıydı.
Yücel ufak bir ses duydu.Ses şöyle dedi:
-Buraya gel.
Hemen Yücel sesin olduğu yere gitti.Ve “buraya gel” diyen ses Müzeyyen’e aitti.Yücel:
-Benimle gel, birazcık tırmanma yapıcağız.
Ve hemen asansör tüneline gittiler.Boruların üstünden aşağı doğru Yücel inmeye başladı.Arkasından Müzeyyen de inmeye başladı.
En sonunda aşağı kata vardılar.Ve hemen hastanenin kapısına koştular.Şen heyecanla:
-Geldiler!Geldiler!
Q:
-Güzel, buradan gidelim.
Ve hemen kasabadan uzaklaştılar.Q ve Gül de gruba katıldı.
Ertesi sabah saat 09:27’de yola koyuldular.Şen Ali’nin bazen garip hissetmesini anlayıp Mustafa’ya şunu dedi:
-Mustafa ben Ali’nin neden bazen garip hissettiğini anladım.
Mustafa:
-Neden?
Şen Mustafa’nın kulağına sessizce:
-Vampir yakında olunca onu hissediyor.
Mustafa merakla Ali’ye:
-Kendini nasıl hissediyorsun?
Ali cevap olarak:
-Birazcık garip, ama iyi gene de.
Mustafa Q’ya:
-Şu vampiri bizden uzaklaştıracak bir şey var mı?
Q başını kaşıyarak:
-Aslında var?
Müzeyyen merakla:
-Ben yanlış mı duydum?Vampirin bizden uzak durmasını sağlayan bir şey mi var?
Q:
-Evet var.Mavi Taş.
Mustafa:
-Peki bu Mavi Taş nerede?
Q gözlerini kısarak:
-Bunu bir yerde dinlenmeye başlayınca söylerim.
Saat 16:41.Mustafa ve arkadaşları Louiden şehrine giden yolda kamp kurmak için etraflarına bakınıyorlardı.Aynı zaman da onları başka birisi daha izliyordu.Şen ve Müzeyyen ormanın derinliklerine bakıyordu.Ali uykusu gelmiş ve kızmış şekilde:
-İşte şurada bir yer var.
Mustafa hemen Ali’nin gösterdiği yere baktı.Mustafa:
-Burası uygun.
Müzeyyen:
-Tamam beyler ben ve Gül yiyecek toplamaya gidiceğiz.
Şen çantasından bir kutu çıkarıp etrafına bakınıyordu.Q da çantasından bir alet çıkarıp onla bir şeyler yapıyordu.Mustafa Şen’e:
-Ne yapıyorsun Şen?
Şen elindeki kutuyu kaldırarak:
-Madem değişik yerlere gideceğiz o zaman değişik bitkiler toplayayım.
Mustafa geriye baktı.Yücel koşarak Mustafa’nın yanına geldi ve ona:
-Hava galiba yağmurlu olacak.Baksana.
Mustafa havaya bakarak:
-Galiba haklısın.
Gerçekten de hava bulutlanmaya başlamıştı.Mustafa Q’yu alarak yaprak kesmeye gittiler.Yücel çantasını karıştırıyordu.Şen Yücel’i çizgi roman hikayesiyle tekrar tehdit etti.Ona:
-Yücel çizgi roman aldığını söyleyim mi?
Yücel kızgınlıkla:
-Aaaa yine mi?
Şen gülerek:
-Bana iyi davran yoksa söylerim.
Yücel kendini sakinleştirmeye çalışarak:
-Tamam.
Müzeyyen, Gül, Mustafa ve Q en sonunda döndüler.Ve yapraklardan sağlam bir kamp yaptılar.Mustafa Q’ya:
-Peki bu Mavi Taş nerde?
Q çantasından bir harita çıkararak:
-Haritaya göre üç şehir arası, bir ormanda, bir mağaranın içinde, Güneş Heykelinin üzerinde.Bu üç şehrin adları Paperds, Carso ve Dockteerbly.Bize en yakın olanı Carso.
Mustafa:
-Hım, bize yeni bir görev düştü desene.
Bu sırada Ali'nin içi daha da garipleşiyordu.
Ertesi sabah grup Carso şehrinin yolunu tuttu.İlk yemeklerini Louiden şehrinde yediler.Daha sonra yollarına devam ettiler.Şen yeni topladığı bitkilere seviniyordu.Yücel Mustafa’yla konuşuyordu.Q yok olan kasabayı düşünüyordu.Gül ise Müzeyyen’e bir şeyler gösteriyordu.Ali yeni bir espri düşünüyordu.İlk çıkan tabelada “Carso 8943m Dockteerbly 10034m Papedrs 55798m” yazıyordu.
Yollarına devam eden grup 3 saat sonra yine bir tabelayla karşılaştılar.Tabelada “Carso’ya hoş geldiniz” yazıyordu.
Geceyi bir otelde geçirdiler.Ali Gül’e:
-Bak şunu dinle.İki çift kaç eder?
Gül sıkılmış vaziyette:
-Kaç eder?
Ali gülerek:
-Bir eder, ha ha haa.
Yücel yine gizlice çizgi roman okuyordu.Derken herkes uyuya kaldı.
Ertesi sabah Mavi Taş’ın olduğu ormana doğru Şen, Mustafa, Ali ve Q gitmişti.Yücel otelde Müzeyyen’e:
-Niye beni almadılar?
Müzeyyen buna cevap veremedi.
Mustafa, Q, Ali ve Şen ormanın yolunu tuttular.Mustafa Q’ya merakla:
-Şu ormanın adı ne?
Q Mustafa’ya bakarak:
-İki ismi var.Biri Shadow Trees.Diğeri ise Mavi Orman.İkinci adını Mavi Taş’tan alıyor.
Bir süre yürüdüler.Yolda grubun hiç görmediği bitkiler ve hayvanlar vardı.Benekli bir ayı zararsız, yer elması, bembeyaz bir tüylü hayvan, ve rengarenk bir hamam böceği.Q ilerdeki kayalığı işaret ederek:
-Şuradaki kayalık sahte.
Ve hemen kayalığa koştular.Kendilerini yeri kumluk bir mağarada buldular.Karşılarına dev bir heykel çıktı.Q:
-İşte burası.Tepesine bakın.
Göz kamaştıran bir masmavi taş çıktı.İşte Mavi Taş’tı bu.Mustafa taşı almaya çalıştı ama dokunamadan geriye itildi.Q bir gözlük takarak:
-Tam tahmin ettiğim gibi.Elektronik bir kalkan var.Bu dünyada bu kalkan da tek bir delik açabilecek şey var.Oda Kar Buz Büyüsü adında her yeri beyaz, soğuk, donuk, suyla kaplı bir çiçek.Şen cebinden bir kutu çıkartarak:
-Yani bunun gibi mi?
Q heyecanla:
-Aynısı.
Mustafa:
-Şen üzgünüm ama o çiçekleri kullanmalıyız.
Şen birazcık üzülmüş şekilde:
-Biliyorum, alın.” diyerek kutuyu Q’ya uzattı.
Q çiçeği havaya kaldırıp heykele vurdu.Mustafa da Mavi Taş’ı aldı.
Ali delirdi, vampir ortaya çıktı.Vampir:
-İntikamımı intikamımı alıcam alıcam.
Mustafa hemen Mavi Taş’ı öne çıkardı vampir yok oldu.
(Devam edecek)

2006-01-23T15:16:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 2

Q kim?

Kasabaya vardıklarında, kasabanın hastanesine gittiler.Vardıklarında Ali ve Şen danışmana:
-Arkadaşımız ağır yaralı.
Hemşire koridorun sonuna işaret ederek:
-Acil odası koridorun sonunda.
Ali sevinçle:
-Teşekkürler.
Şen tanıdık bir koku aldı.Ali:
-Geliyor musun Şen?
Şen:
-Geliyorum Ali.”diyerek yavaş yavaş Ali’nin yanına gitti.
Cerrah Mustafa’yı bir sedyeye koyup acil odasına götürdü.
Yücel merakla Ali’ye şunu sordu:
-Nasıl uyandın?
Ali şöyle cevap verdi:
-Çığlık sesi duydum.
Müzeyyen telaşla:
-Acaba iyileşebilecek mi?
Şen:
-Beklemek için Mustafa’nın iyileşmesini dilemeliyiz.
Ali haklılıkla:
-Evet iyi bir yöntem.
Yücel gülerek:
-Hastanenin adı ne biliyor musun?
Ali Yücel’i deli sanarak:
-Ne?
Yücel gülerek cevap verdi:
-Kuduz Sansar.
Ali sıkılmış bir halde:
-Ay çok komik.
Acil odasının kapısı açıldı.Müzeyyen, Şen ve Ali heyecanla:
-İyileşecek mi?
Doktor elindeki kan alma aletini havaya kaldırarak:
-Mustafa’yı bir vampir ısırmış galiba.
Müzeyyen:
-Sahi mi?” diyerek etrafına baktı.
Doktor acil odasına bakarak:
-Birazdan yara izlerinin fotoğrafını getirecekler.
Ali merakla acaba ne oldu diye düşünüyordu.Şen danışmanın yanına gitmeye çalışıyor, Müzeyyen ise izin vermiyordu.
Aradan 5 dakika geçti.Doktor elinde bir fotoğraf ve röntgenle geliyordu.Doktor elindeki fotoğrafı kaldırarak:
-Gerçekten de bir vampir ısırmış, bakın.
Müzeyyen telaşla:
-İnanmıyorum, gerçekten mi?
Doktor yanına bir hemşire geldi ve şöyle dedi:
-Çok kan kaybetmiş.Kana ihtiyacımız var.Kanı B pozitif olan kim var.
Şen, Yücel ve Müzeyyen Ali’yi işaret ederek:
-Ali’nin kanı B pozitif.
Ali yüzü kızararak:
-Evet benim kanım B pozitiftir.
Hemşire:
-Gel benimle.” diyerek gittiler.
Hastaneye garip kılıklı bir kadın geldi.Ve hastaların kaldığı odaya doğru hızlı, hızlı gitti.Şen danışmanın yanına gidecekken Müzeyyen elinden tutarak geri çekti.Yücel Ali’yi merak etti.Ve gizlice acil odasına girdi.İçersi Yücel’e göre çok kötü kokuyordu.Yücel sessizce bir odanın kapısının yanına geldi.Odanın kapısının yanındaki yazıya baktı.”Kan alma ve öldürücü hastalıkları aşılama odası.” yazıyordu.İçeri baktı.İçerde uyuya kalmış bir doktor vardı.Ama Yücel uyuyan doktorun yanındaki masaya baktığında makarna ve et görmüştü.Hemen tabağın yanındaki çatalı alarak makarnayı tattı.Yücel sessizce:
-İğrenç bunun tadı.
Daha sonra acil odasının başka bir bölümüne sessizce gitti.
Bu sırada acil odasından ilkönce Ali çıktı.Arkasından bir cerrah, iki doktor ve Mustafa’nın olduğu bir sedye geldi.Şen ve Müzeyyen koşarak Mustafa’nın olduğu sedyenin yanına.Şen ağlayarak:
-Sen benim en iyi dostumsun.
Üst kattaki 31. numaraya gittiler.İçerde Mustafa gibi vampir tarafından ısırılmış iki kişi kitap okuyordu.Arada sırada ”Ah” diyorlardı.Doktorlardan biri Müzeyyen’i koridora çekerek:
-Mustafa beyi bir vampir ısırmış biliyorsunuz.
Müzeyyen elini eline vurarak:
-Evet.
Doktor:
Mustafa beyi bir tek ameliyat ve kan vererek kurtaramadık.
Müzeyyen şaşırarak:
Nasıl yani?
Doktor arkadaki hemşireye işaret yaptıktan sonra:
-Q diye biri kurtarır bir tek.
Müzeyyen merak ve ciddiyetle:
-Q kim?
Doktor hemşirenin getirdiği deftere bakarak:
-Vampirlerin ısırdıkları insanları iyileştirir.Bu ülkedeki çoğu hastanede çalışır.Q başka bir şehirde olabilir.
Müzeyyen:
-Buraya gelemez mi?
Doktor elindeki defter işaret ederek:
-Bu defterde programı yazıyor.Durun bir dakika bakiyim.Buldum!Bakın bu gece ya da yarın gece burada olacak.Müzeyyen bir an için rahatladı.
Bu sırada danışmana bir kadın geldi.Ve danışmana sessizce:
-Gül hiç zamanımız kalmadı.
Gül masanın altından yedi silah çıkartarak:
-Gidelim bayan Q.
Daha sonra 31. numaranın kapısı çalındı.İçerdeki doktor kapıyı açtı.Doktor büyük bir heyecanla:
-Bayan Q bu sizsiniz.Buyrun içeri girin burada üç tane hasta sizi bekliyor.
Q Mustafa’yı işaret ederek:
-Pencere kenarındaki gelsin.
Doktor köşedeki iki diğer doktoru işaret yaparak yanına çağırdı.Ali doktora:
-Siz galiba burada konuşmadan çok işaret yapıyorsunuz.
Doktor yanıt olarak:
-Evet doğru.
Bu sırada Yücel acil odasının kapısından çıktı.Ve danışmanın elinde silah olduğunu gördü.Hemen yanına koştu.Yücel ciddiyetle:
-Burada ne oluyor?
Danışman şapkasını çıkararak:
-Acil bir durum.
Yücel şaşkın şaşkın:
-Gül senin burda ne işin var?
Gül ciddiyetle:
-Zamanımız yok.Hastane ve kasaba yok olmadan gitmeliyiz.
Yücel daha da bir şaşkınlıkla:
-Ne yok olması?
Gül:
-Bak bu hastanede bir vampir var.Ve bu vampir yavaşça hastanedekilerin kanlarını emecek.Ve çok enerji alacak.Bu enerjiyle bu kasabayı tamamen yok edecek.Yok ederken de kasabadaki bütün insanların kanlarını emecek.Bak çok enerji almaması için bütün kasabaya sonik bombalar koy.Böylece az enerji alacak.
Yücel anlamış vaziyette:
-Tamam.
Q, Ali, 2 doktor, 1 cerrah, 3 hemşire, sedye içindeki Mustafa ve Şen acil odasının kapısına geldiler.Ali ve Şen dışındakiler acil odasına girdiler.Gül Şen’nin yanına geldi.Gül:
-Tehlike altındayız Şen.
Şen şaşkınlıkla:
-Nasıl yani?
Gül:
-Şen benim Gül.
Ali kolları bağlı şekilde:
-Evet Şen o Gül.
Şen:
-Peki burada ne işin var?
Gül:
-Ben ve Q vampirlere karşı savaşıyoruz.
Şen merakla:
-Yani bir tek vampirden fazlası var.
Gül:
Vampirler hastalık taşır.Bu hastalıkla insanları etkiler ve onları, vampir yapar.
Şen:
-Anladım.
Yücel ise kasabanın dört bir yanına sonik bombalar dağıtıyordu.En sonunda dağıtma işlemi bitmişti.Ve koşarak hastaneye gitti.Hastaneye vardıktan sonra Gül’e şunu dedi:
-Dağıtım işlemi tamamlandı.
Şen ve Ali şaşkın şekilde:
-Ne dağıtımı?
Gül elini başına vurarak:
-Olamaaz.
Yücel hızlı konuşmaya çalışarak:
-Bakın bu hastanede bir vampir var ve bu hastanedeki herkesi öldürecek.Ve buradan aldığı enerjiyle bütün kasabayı yok edecek, yok ederken de insanların kanlarını emecek.
Ali:
-Anladık.
Q ve Mustafa acil odasından çıktı.Q ciddiyetle:
-Buradan çıksak iyi olur.
Mustafa:
-Ne olduğunu biliyorum.
Ali yine garipleşti.
Bir patlama oldu ve vampir çıktı.Gül Ali’ye silahı attı ve şöyle dedi:
-Silahla vampire vur, bu onu yavaşlatacak.
Ali Gül’e dönerek:
-Ama karım üst katta kaldı.
Yücel koşmaya başlayarak:
-Ben onu geri getiririm.
Ali silahla ateş açtı.Vampir yavaş, yavaş geriye itiliyordu.Yücel asansöre doğru koştu.Tam asansörle üst kata çıkarken asansör durdu.

(Devam edecek)

2006-01-23T15:06:00.000+02:00

BİR ADAMIN HİKAYESİ - 1

Başlangıç

Mustafa adında bir adam vardı. Bir gün yürüyüşe çıktı. Derken arkasından onu takip eden garip bir kişi vardı.Adam bir hana girdi.Takip eden kişi de hanın arkasına gitti.Mustafa’nın en iyi arkadaşı Ali ona:
-Dün olanları duydun mu?
Mustafa ise şöyle karşılık verdi:
-Duymadım, ne olmuş?
Ciddi bir şekilde Ali şöyle demiş:
-Dün aynı anda 20 kişi öldü ve 50 bina çöktü!
Mustafa irkilerek:
-Sahi mi?
Ali yine ciddi bir şekilde:
-Bu gece pek uyumasak iyi olur.Hatta kaçsak.Heheeeeee
Mustafa şaka olduğunu sanarak:
-Çok komik, beni gerçekten korkutmayı başardın.
Ali şaşırarak:
-Ben sana şaka yapmıyorum.
Mustafa karşılık vermiş:
-Tabii tabi.
Ali çıldırarak:
-O burada! o burada! işte o! işte o!”, diyerek bir kadını işaret etti. (Daha önceden Ali’nin karısı kaybolmuş ondan.)
Mustafa şaşırarak:
-Galiba çıldırdı.Onu götür Yücel.
Daha sonraki günler yine ölüm olayları oluyordu.Bu yüzden mahallenin muhtarı mahalleyi mühürletme kararı aldı.Bu bütün mahalle halkını etkiledi.Mustafa eşyalarını toplarken kapı çalındı.Kapıyı açtığında Ali’nin katil dediği kadın çıktı.Mustafa:
-Merhaba.
Kadın da merhaba dedi.Bir süre bakıştılar.Adam öyle dalmıştı ki kadının iyi yolculuklar, ben başka bir ülkeye gidicem.Hoşça kal.” dediğini fark etmedi bile.Daha sonra yine kapı çalındı.Mustafa'nın dalgınlığı birden yok oldu.Kapıyı açtığında Ali’yi gördü.”Üzgünüm Mustafa”, dedi.Mustafa Ali’nin özrünü kabul edip içeri girdi.Arkasından da Ali girdi.
Derken gene kapı çalındı.Bu sefer kardeşi ve Yücel çıktı.Yücel’in kardeşi:
-Şey, içeri girebilir miyiz?
Mustafa:
-Evet, dedi.
Daha sonra hoş geldiniz falan filan dediler birbirlerine.Ondan sonra da Yücel sinirli bir şekilde dedi ki:
-Ben bu mahalleyi mühürleme işine sinir oldum.
Ali şöyle cevap verdi:
-Eğer mühürlemezlerse vampir herkesi öldürecek.
Yücel ise:
-Sen de haklısın.
Mustafa:
-Herkes sakin olsun.Başka mahallede ev tutar, iş sahibi oluruz.Mesela, mesela, mesela hep birlikte gidebiliriz.
Yücel’in kardeşi Şen:
-Ben Mustafa’ya katılıyorum.
Ali:
-Kimse benim esprilerim olmadan gidemez.Ben de varım!
Yücel de:
-Ben de varım.
Ertesi sabah yola koyulmuşlar.

Kötü söz

Saat 12:00.Yücel ve Şen terden döküldüğünü belli etmemek için çaba sarf ediyorlardı.Ali garip hareketler yapıyordu.Mustafa ise arkadaşlarını izliyordu.1 saat sonra bir kasabaya varmışlardı.Mustafa:
-Kasabada dinlenelim mi?
Yücel ve Şen:
-Bilmem.
Ali:
-Asıl sen yoruldun mu?
Mustafa:
-Birazcık, azıcık.
Mustafa ve dostları hana girdiler.Ali’nin içi yine garipleşmişti.Ama kendini sakinleştirmeye çalışıyordu.Yücel ise önüne dev bir tavuk konulduğunu hayal ediyordu.Şen de cebindeki bir iple düğüm yapıyordu.Ali birden tanıdık bir ses duydu.Hanın kapısına baktı.Kapı açıldı.Ve Ali gözlerine inanamadı.Bu karısı Müzeyyen’di.Ali karısının yanına gitti.Müzeyyen:
-Ali seni günlerce aradım.
Ali de büyük bir mutlulukla:
-Seni de çok özledim.
Daha sonra Müzeyyen de gruba katıldı.
Akşam olmadan yola koyulmuşlardı.Ali büyük bir istekle:
-Yatacak bir yer bulsak iyi olur.
Şen ve Yücel:
-Bence de.Çünkü akşam olmaya başladı.
Ali gizlice gülerek:
-Benim esprilerimden dinlemek isteyen var mı?
Ali dışındakiler:
-Hayır!
Ali kızarak:
-İyi, tamam.
Şen:
-Yatacak bir yer buldum.
Yücel merakla:
-Nerde?, nerde?”diye etrafına bakındı.
Şen:
-İşte orda.” diyerek bir meşeyi işaret etti.
Yücel uykusu gelmiş bir şekilde:
-Artık yatalım mı?
Müzeyyen Yücel’i deli sanarak:
-Sen delirdin mi, daha saat kaç?
Ali:
-Sakin ol Müzeyyen.
Müzeyyen kendini sakinleştirmeye çalışarak:
-Tamam, tamam.
Bu sırada Mustafa meşe ağacının yanına gidip uygun olup olmadığını araştırıyordu.Yücel çantasından bir kitap çıkarıp okumaya başladı.Şen ise Yücel’in ne okuduğunu anlamaya çalışıyordu.Mustafa:
-Burası uygun.
Yücel okuduğu kitabı yere bırakarak hemen Mustafa’nın yanına koştu.Şen de Yücel’in kitabını alıp baktı.Aslında kitap değil de çizgi romanmış.Bir kitabın kapağını almış.Şen şüphelenmeye başladı.Mustafa saate baktı.Daha saat 17:35’di.Karnı acıkan var mı?
Yücel karnını ovuşturarak:
-Kurt gibi acıktım.
Mustafa:
-Başka kim var?
Ali kafasını ovuşturarak:
-Birazcık acıktım.
Mustafa gözlerini kısarak:
-Galiba herkes acıktı.
Müzeyyen:
-Ben birazcık yiyecek toplamaya gidiyim.
Şen Yücel’e fısıltıyla:
-Sen neden çizgi roman getirdin?
Yücel etrafına bakınıp fısıltıyla Şen’e:
-Lütfen bunu hiç kimseye söyleme.Lütfen!
Şen:
-Belki de olur.
Yücel kızgınlıkla:
-Ne istiyorsun?
Şen gülerek:
-Bana iyi davranırsan olur.
Yücel patlayacak bir şekilde:
-Tamam olur.
Bu sırada Ali yeni bir espri düşünüyordu.Ve bulmuştu da.Mustafa ise çantasını karıştırıyordu.Şen bir süre Mustafa’ya baktı.Ali Yücel’in yanına gitmişti.Yücel Ali’nin elbisesinden tuttu ve şöyle söyledi:
-Sakın bir espri yapma.
Ali korkarak:
-Yok, yok anlatmayacaktım.
Müzeyyen:
-Yemek geldi.
Yücel hemen Müzeyyen’in yanına koştu.
Aradan 10 saat geçmişti.Gecenin karanlığı grubun tahmin ettiği kadar sessiz değildi.Birden karanlığın içinde bir şey belirdi.Ve yavaşça Mustafa’ya yaklaştı.Mustafa korkunç bir sesle:
-Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah
Mustafa şöyle tekrar ediyordu:
-Kötü söz, kötü söz.
Mustafa’ya yaklaşan şey yok oldu.Ali uyandı.Ali korkunç bir sesle:
-Mustafa yaralı!Yücel!Şen!Müzeyyen!
Diğerleri uyandı.Mustafa’yı kaldırdılar ve öğlen yemeğini yedikleri kasabaya doğru koştular.
(Devam edecek)

2006-01-23T15:04:00.000+02:00

Bu arada fantastik bir roman yazıyorum, içinde bildiğiniz çizgi film karakterleri de var. Sonunu tamamlamadım ama büyük bölümünü okuyabilirsiniz, görüşlerinizi bekliyorum. Hatta romanın sonu konusunda bana görüşlerinizi yazabilirsiniz. Aslında benim bir fikrim var ama şimdilik kendime saklıyorum.

2006-01-23T14:51:00.000+02:00

Merhaba,

Benim adım Deniz... Türkiye'de İstanbul'da yaşıyorum ve yaşım 11... Çizgi film seyretmekten ve bilgisayar oyunu oynamayı çok seviyorum... Türkiye dışındaki arkadaşlarla haberleşmek isterim... Babam da zaten bu blog'u bu nedenle açtı.
Eğer yorumlarınızı ve düşüncelerinizi bana yazarsanız çok sevinirim...
Herkesin günü aydınlık ve neşeli olsun...